Toen ik een snaaranalyse los liet op mijn vogelogenesdoorn viool ( mooi gevlamd vindt ik zelf) zei de desbetreffende vioolbouwer er meteen bij :" wat er niet in zit aan geluid, komt er vervolgens ook niet uit." Met andere woorden, een viool heeft een maximaal bereik aan klank die niet opgerekt kan worden door er peper dure snaren op te zetten, of een andere kam.
Mijn eigen vioolbouwer zei laatst dat mensen met een teleurstellende chinese E bay viool op de proppen kwamen, en dachten dat hij met een andere kam en snaren een stradivarius geluid eruit kon halen. Hij heeft ze op een nette manier duidelijk gemaakt dat ze een kat in de zak gekocht hadden, en dat klank ook verscholen ligt in de dikte verdeling vd bladen, die bij het desbetreffende chineesje afgeraffeld was. Hij heeft mij grafieken laten zien van klankonderzoeken van violen die hij aan het bouwen was. Ik was verbaasd hoe moeilijk het eigenlijk is om een viool te bouwen, en daar een harmonieuse klankenpatroon uit te krijgen die elkaar niet overstemmen.
Er was ook een amateurbouwer langs geweest die om zijn mening vroeg. Hij had 3 jaar gebouwd aan zijn viool. Maar kreeg er geen goede klank uit. Daar kwam de dikte verdeling van de bladen om de hoek kijken. Na tekst en uitleg is de beste man meteen gestopt. Hij wilde er verder geen tijd aan verdoen. Na 3 jaar vond hij het wel welletjes. De vioolbouwer heeft nog geprobeerd om er moed in te praten, maar te vergeefs.
Men denkt, dat als men een viool bouwt dat er ook meteen een prachtige klank eruit komt als ie helemaal klaar is, maar zo werkt dat kennelijk niet. Ik vind het bouwen v.e viool zeer interresant..maar begin er echt niet aan. Het is een verheven kunst die maar voor weinig doorzetters is weggelegd.