Deanone
Anouschka
Een damespaard, een herenpaard, een boerenknol, een gat in de weg!
Of...
Een kinderviool, een damesviool, een 4/4 viool, een ontsteking in de schouder!
Maar alle gekheid op een stokje. (geen strijkstokje
) Een ervaringsverhaal van mij. Misschien heeft iemand er ooit wat aan.
Ik heb nu 8 jaar vioolles. Eerst huurde ik een viool. Een 4/4, want ik ben volwassen. Althans, ik heb een volwassen lengte.
(1.68) Al snel had ik nek en schouderklachten. Veel te fanatiek aan het oefenen geweest zeker? Techniek die nog nergens op lijkt, vast en zeker. Na pakweg 2 jaar kocht ik een eigen viool. Ik bleef klachten houden. Maar met fysio en ibuprofen gingen ze weer wel weg. Maar op mijn 4/4 viool leken de afstanden wat te groot. Ik kocht de viool van mijn toenmalige viooljuf over (en schoof mijn eerste viool door naar mijn oudste dochter). Die had een smalle toets. Een mooie oude viool. Maar de nek en schouderklachten kwamen regelmatig terug. Echt telkens een ontsteking onder de moninkskapspier, achter mijn schouder. Het zeurt daar altijd. Harde spier ook. Vorig jaar ging ik ervoor naar een speciale ergotherapeute voor musici in Tilburg. Zij heeft mij een flink aantal oefeningen gegeven. Mijn houding verbeterd. Maar ondanks dat ik de oefeningen dagelijks doe, had ik toch weer een ontsteking. 
Terwijl die er langzaam in sloop verbeterde mijn techniek aanzienlijk. Want met mijn viooljuf bekeek ik steeds wat er anders en beter kon en moest. Maar goed... die pijn werd dus een ontsteking en wat nu? Juf had mijn handen eens bekeken en ontdekte dat ze zelfs kleiner waren dan haar kleine handen.
Afijn, heb ik weer, dacht ik.
Thuis liep ik er zo eens over te denken. Ook dat de spanning vanuit mijn handen ontstond en niet vanuit mijn schouder/nek. (samen met de ergotherapeute en juf ontdekt) De vraag hoe dat op te lossen kwam in mij op. Als ik op mijn dochter haar 3/4 viool speelde had ik er geen last van om steeds enorm te moeten rekken met mijn vingers wat ze eigenlijk net niet konden. Dus... besloot ik de vioolbouwer te bellen en te vragen of hij een 7/8 viool had. Ja, die had hij. Afgelopen zaterdag heb ik hem opgehaald. Het is niet te geloven! Wat een openbaring! Ik kan een eerste vinger laten staan en een tweede hoge vinger zo neerzetten! Voorheen was het altijd een geworstel om een tweede hoge zuiver te zetten. Hij stond vaker te laag en dan goed. Over een derde hoge vinger nog maar niet te spreken.
Ik ben benieuwd wat mijn juf ervan zal vinden, zodra ze het ziet. Men zegt dat een 7/8 viool niet veel scheelt met een 4/4. Maar het kan maar net genoeg zijn!
Het voelt als; Op te grote schoenen kun je geen marathon lopen.
Of, op een te grote viool kun je niet lekker spelen.
Even verder wennen nog aan deze 7/8 viool?
Dan meld ik me weer bij de vioolbouwer. Dan mag hij voor mij op zoek naar een mooie 7/8 viool. Een die door een vioolbouwer gemaakt is en niet een atelierviool.
Of...
Een kinderviool, een damesviool, een 4/4 viool, een ontsteking in de schouder!
Maar alle gekheid op een stokje. (geen strijkstokje
) Een ervaringsverhaal van mij. Misschien heeft iemand er ooit wat aan.Ik heb nu 8 jaar vioolles. Eerst huurde ik een viool. Een 4/4, want ik ben volwassen. Althans, ik heb een volwassen lengte.
(1.68) Al snel had ik nek en schouderklachten. Veel te fanatiek aan het oefenen geweest zeker? Techniek die nog nergens op lijkt, vast en zeker. Na pakweg 2 jaar kocht ik een eigen viool. Ik bleef klachten houden. Maar met fysio en ibuprofen gingen ze weer wel weg. Maar op mijn 4/4 viool leken de afstanden wat te groot. Ik kocht de viool van mijn toenmalige viooljuf over (en schoof mijn eerste viool door naar mijn oudste dochter). Die had een smalle toets. Een mooie oude viool. Maar de nek en schouderklachten kwamen regelmatig terug. Echt telkens een ontsteking onder de moninkskapspier, achter mijn schouder. Het zeurt daar altijd. Harde spier ook. Vorig jaar ging ik ervoor naar een speciale ergotherapeute voor musici in Tilburg. Zij heeft mij een flink aantal oefeningen gegeven. Mijn houding verbeterd. Maar ondanks dat ik de oefeningen dagelijks doe, had ik toch weer een ontsteking. Terwijl die er langzaam in sloop verbeterde mijn techniek aanzienlijk. Want met mijn viooljuf bekeek ik steeds wat er anders en beter kon en moest. Maar goed... die pijn werd dus een ontsteking en wat nu? Juf had mijn handen eens bekeken en ontdekte dat ze zelfs kleiner waren dan haar kleine handen.
Afijn, heb ik weer, dacht ik.Thuis liep ik er zo eens over te denken. Ook dat de spanning vanuit mijn handen ontstond en niet vanuit mijn schouder/nek. (samen met de ergotherapeute en juf ontdekt) De vraag hoe dat op te lossen kwam in mij op. Als ik op mijn dochter haar 3/4 viool speelde had ik er geen last van om steeds enorm te moeten rekken met mijn vingers wat ze eigenlijk net niet konden. Dus... besloot ik de vioolbouwer te bellen en te vragen of hij een 7/8 viool had. Ja, die had hij. Afgelopen zaterdag heb ik hem opgehaald. Het is niet te geloven! Wat een openbaring! Ik kan een eerste vinger laten staan en een tweede hoge vinger zo neerzetten! Voorheen was het altijd een geworstel om een tweede hoge zuiver te zetten. Hij stond vaker te laag en dan goed. Over een derde hoge vinger nog maar niet te spreken.
Ik ben benieuwd wat mijn juf ervan zal vinden, zodra ze het ziet. Men zegt dat een 7/8 viool niet veel scheelt met een 4/4. Maar het kan maar net genoeg zijn!
Het voelt als; Op te grote schoenen kun je geen marathon lopen.
Of, op een te grote viool kun je niet lekker spelen.
Even verder wennen nog aan deze 7/8 viool?
Dan meld ik me weer bij de vioolbouwer. Dan mag hij voor mij op zoek naar een mooie 7/8 viool. Een die door een vioolbouwer gemaakt is en niet een atelierviool.
Laatst bewerkt:
.
