Na een kleine 40 jaar pathologie heb ik eerder dit jaar mijn microscoop aan de wilgen gehangen en speel nu een stuk méér cello dan ik ooit sinds mijn middelbare-schooltijd gedaan heb.
Ik heb wel in al die jaren bij vlagen veel kamermuziek gespeeld (vooral strijktrio, maar ook strijkkwartet, pianotrio, en uiteraard cello & piano).
Ik houd van veel muziek, als luisteraar vanaf de diepe middeleeuwen tot aan 'vandaag' (met, weinig verrassend, een enorme bewondering voor Bach en Beethoven); uitvoerend van Bach via Beethoven, Brahms, Reger, Debussy, Fauré, tot Bartók en Stravinsky. Ook 'mindere goden' (wat een vervelende term; het is nu eenmaal dringen geblazen om wereldwijde aandacht te krijgen, zeker ook als componist) zoals Fuchs, Berens, Herzogenberg, Milhaud, Andreae, zijn mij dierbaar.