Zoekresultaten

Ik heb niet de indruk dat er uit die rode stukken nog muziek komt :D

Betreft een vergelijking van de solowerken voor viool van zowel Bach als Telemann. Misschien wel aardig om te lezen. https://espace.library.uq.edu.au/data/UQ_363240/s4114740_mphil_submission_final.pdf?dsi_version=7420be5cac6f11201800a05be Voor wat betreft Mozart: misschien is het Rondo uit de...

De ellende met werken voor soloviool uit de Romantiek is vaak de moeilijkheidsgraad. Ik verwijs maar even naar bedenksels op dit punt van Reger en Ysaÿe. En dan heb ik het nog niet eens over bewust voor virtuositeit geschreven muziek. Of die eigenaardige solosonate van Arthur Schnabel. Min of...

Wat een hoogst opmerkelijke linkerhandtechniek :eek:

Keurige opvatting. Alleen zijn mensen zijn niet gelijk, maar gelijkwaardig.

Dus is de vraag: waar is Tobias als je hem nodig hebt? Nou ja, nodig ........................

Op gezag van Shakespeare: What's in a name? That which we call a rose/By any other name would smell as sweet. En dan hebben we het nog niet eens over de complicatie dat van de tien vaders er één niet de biologische vader is. Altijd informatief dat DNA-onderzoek :cool:

Dat beiden de Duitse achternaam 'Zimmermann' dragen is niet zo vreemd, want de vader van de in 1873 in Groningen geboren Louis was afkomstig uit Duitsland. De zoon van Louis Zimmermann (1913-1998), eveneens Louis geheten, is in de periode 1947-1952 werkzaam geweest als hoogleraar economie in...

Louis Zimmermann was tot 1940 in Nederland wereldberoemd als concertmeester van het Concertgebouworkest. Samen met Ferdinand Helman. Wellicht aardig te weten dat beide heren elkaar zo ongeveer naar het leven stonden. Maar dat komt vaker voor, denkend aan de concertmeesters Erich Röhn en Gerhard...

Zonder af te willen dalen in de ègetèdse lhgtb-modus, het is een vrouw. Valérie Aimard, om precies te zijn.

Ofschoon uitermate gortdroog (sprak de ervaringsdeskundige), is dit de beste en meest efficiënte manier om positiewisseling onder de knie te krijgen. Meneer Sevcik verwacht echter wel dat je het in alle toonsoorten oefent :confused:

En als je dan nog tijd over hebt kun je je bezig houden met Vieuxtemps, David, Lipinski, Sauret, Sivori en Heinrich Ernst. Dus ik zou maar vast beginnen ;) Schrik overigens niet als je de bladmuziek openslaat bij de laatste etudes uit 'L'école moderne' van Wieniawsky of de meerstemmige etudes...

Een nieuwe vriend is natuurlijk ook nog denkbaar ................. ;)

Inmiddels lang geleden heb ik die etudes ook gestudeerd. Als zodanig reuze zinvol ter voorbereiding op Rode en Dont, maar muzikaal gesproken geen dijenkletser, al had ik wel een beetje een zwak voor de fuga van nr 42. Ik heb het veel later nog eens geprobeerd met de CD-opname van Elizabeth...

Het opus 1 van Ševčík beslaat vier delen waarvan het eerste alleen betrekking heeft op oefeningen in de eerste positie. Ik kreeg het, lang geleden, in mijn eerste jaar les al voor mijn neus. En voor wat betreft die virtuoze bedenksels die ik vervolgens noemde meende ik kunnen volstaan met de...

Laat ik nog maar eens een lans breken voor Otakar Ševčík. Niet alleen vanwege zijn uiterst geslaagde, zij het G'dvergeten saaie, positieoefeningen, maar niet minder de voorbereidende dubbelgreepoefeningen (sla gerust de oefeningen in kwarten over). Ook saai (dat maakte kennelijk deel uit van...

Eerlijk gezegd kan ik mij -in tegenstelling tot Dont en Schradieck- bij Kreutzer geen lastige grepen herinneren (behoudens wellicht in etude nr. 41) en dus heb ik mijn na meer dan zestig jaar volkomen versleten versie van de Kreutzer-etudes maar eens opgediept. Maar dat wierp ook al geen licht...

Fritz Kreisler, als het inderdaad over hem gaat, heeft in zijn leven het nodige gecomponeerd (tot operettes toe) en bewerkt. Maar het is mij tot heden ontgaan dat hij ook met etudes in de weer is geweest. Is het mogelijk op dit punt wat details te vermelden?

Rode caprices: The Cambridge companion to the violin, bewerkt door Robin Stockwell (blz 231). https://books.google.nl/books?id=p_mxeQY3KVsC&newbks=0&lpg=PP1&pg=PA231&redir_esc=y#v=onepage&q&f=false Toen de caprices van Rode werden uitgegeven (1813) waren nog niet alle caprices van Paganini op...

In aanmerking nemend dat de caprices van Rode eerder zijn gepubliceerd dan die van Paganini, is die vraag niet aan de orde. Daarbij verschilt ook de systematiek achter beide verzamelingen, want de caprices van Rode zijn gerangschikt aan de hand van de kwintencirkel. Bij Paganini is dat niet het...