"Allegro giocoso" en dan ook werkelijk "ma non troppo" ...

[otterhouse]

Ik heb het 3e deel van Brahms vioolconcert, door Berl Senofsky en de Wiener Symphoniker onder Rudolf Moralt, op youtube gezet. De hoes is van Paul Huf (uit de hoezenpoes serie). Via het radio 4 forum (waar Henri ook vaak te vinden is) gaf iemand mij een tip dat deze lp te koop was op marktplaats. Nadat ik de prachtige documentaire had gezien "de winnaars", over winnaars van het koningin Elisabeth concours die allemaal op hun eigen manier ten onder waren gegaan, heb ik meer dan 10 jaar naar deze plaat gezocht... Vreemd genoeg nooit op cd gezet.
Wat opvalt is het tempo. Weinigen durfen dit deel ook werkelijk "ma non troppo" te spelen. Het bevalt mij wel. Is dit volgens jullie een goed tempo? Waarom wel/niet?
Wat vinden jullie verder van Senofsky's spel?

Groetjes, en veel luisterplezier

Rolf

 

[Alexander]

Die 'ma non troppo' toevoeging is volgens mij de enige suggestie van
Joachim, die Brahms heeft verwerkt in zijn vioolconcert.
Berl Senofsky houdt zich aan het metronoomtempo van de kwartnoot = ongeveer 96, die in de uitgave van Adolf Busch staat, die ik gebruik.
Dit derde deel komt zo erg goed tot zijn recht en is dan ook echt 'ma non troppo'.
Het eerste thema is een jachtthema, maar bij veel solisten wordt dit een jachtig thema.
Gelukkig niet bij Senofsky. Orkest en dirigent zijn ook prima.
Die ken ik ook van een aantal opnamen met Arthur Grumiaux van de vioolconcerten van Mozart.
Berl Senofsky was een van die prima Amerikaanse violisten die in de jaren veertig en vijftig van de vorige eeuw hun carrière startten. Ik vind hem ook echt een prototype van de Galamian school Hij is namelijk in staat om zijn klank te projecteren boven het orkest uit, zonder dat hij forceert.
Ik denk dat hij in een zaal zonder moeite in staat was om de hele zaal te vullen met zijn geluid. Hij articuleert de muziek ook schitterend.
Senofsky is nog steeds de enige Amerikaanse winnaar van het Elizabeth concours. Hij won
dat concours in 1955 voor fenomenen als Julian Sitkovetsky, Victor Picaizin en Alberto Lisy. Hij was 31 jaar leraar aan het Peabody conservatorium.
Ik zou je willen uitnodigen om ook deel 1 en 2 van deze uitvoering van Berl Senofsky op YouTube te zetten.

 

[kees]

Zo zeg, die kan inderdaad mooi spelen. En het tempo is inderdaad mooier. Ik heb al meer opnames gehoort van dit vioolconcert maar die klinken wat vluchtiger. Senofsky kan trouwens heel goed zijn klank vasthouden.

 

[Alexander]

Nadat ik de prachtige documentaire had gezien "de winnaars", over winnaars van het koningin Elisabeth concours die allemaal op hun eigen manier ten onder waren gegaan, heb ik meer dan 10 jaar naar deze plaat gezocht... Vreemd genoeg nooit op cd gezet.

Die documentaire heb ik ook gezien. Ik vond het schokkend om te zien. Op YouTube kan je nog delen van deze documentaire vinden.