Beste Ronald,
ik destilleer uit je reactie drie vragen:
1) hoeveel laklagen opbrengen?
2) polijsten na iedere laag?
3) waar dient die polish voor bij een recent gelakt instrument?
ad 1): ik neem even dat het lakken gaat plaats vinden met spirit lak.
Ikzelf hanteer zo veel als mogelijk is het principe: zo weinig mogelijk lagen opbrengen. Iedere extra laag geeft weer demping en dat willen ‘we’ niet. Maar ik wil ook een bepaalde verzadiging in de kleur want het moet niet al te 'waterig' overkomen. Nu kun je daar -zo lijkt het- best heel gemakkelijk aan voldoen door voor iedere laag een hoge concentratie te nemen; d.w.z. je zorgt er voor dat er behoorlijk wat alcohol verdampt is en daarna breng je de lak op. Ik zei eerder: zo lijkt het, want een behoorlijk visceuse laag laat zich niet gemakkelijk mooi opbrengen, die vloeit niet lekker uit, omdat die te dik is. Te dun is ook weer niet goed, omdat dan na het opbrengen met de kwast er nog van alles gaat gebeuren: de lak gaat zijn eigen weg en vloeit nog uit, loopt nog na. Remi noemde het al: de viscositeit is een belangrijke zaak. Aangezien de viscositeit afhankelijk is van de temperatuur, gaat lakken het beste in een vrij warme omgeving van bijvoorbeeld 25° of hoger. De viscositeit neemt dan af. Bij een dergelijke temperatuur vloeit de lak mooi vlak uit zonder 'rollers' te creëren. Ook moet je zorgen dat er nergens tocht ontstaan kan, anders krijg je hele rare drooggebieden.
De kleurverzadiging kan gunstig beïnvloed worden door er voor te zorgen dat de grondlaag al een kleur heeft. Soms wordt dat gedaan door een zogeheten grondering aan te brengen of de UV-stralen afkomstig van zonlicht haar werk te laten doen. Dat laatste doe ik de laatste tijd, omdat er toch wel een heel mooie bruining optreedt, die ook een zekere doordringing geeft in de dieper gelegen houtstructuur. Let wel, de mate waarin de verkleuring optreedt is mede afhankelijk van de tijd waarover het hout werd blootgesteld aan UV alsmede het gehalte aan lignine in het hout, want die component zorgt voor de verkleuring! [Een krant die gemaakt is van ongebleekte papiervezels, bevat relatief veel lignine en wordt daarom in betrekkelijk korte tijd behoorlijk geel of bruin-geel].
Dit soort grondering heeft grote analogie met je de huid laten verkleuren richting bruin! Met alle gevolgen van dien wanneer een nog acceptabele tijd frequent wordt overschreden: huidkanker.
Wanneer je lakt met olielak gaat het allemaal wat gemakkelijker en hoef je je nauwelijks druk te maken over het mooi verdelen van de lak. Je kunt de kwast meerdere malen op dezelfde locatie aanraken. Het drogen gaat echter wel wat langer duren tenzij je een UV-kabinet hebt waar de UV-straling de droogtijd aanzienlijk kan verkorten.
ad 2):
Ik doe dat soms wel, soms niet. Met heel licht opruwen krijgt het oppervlak een groter effectief oppervlak en zal er dus betere hechting zijn aan de volgende laklaag. Ruw je nét even te veel op, dan ben je zo door de eerder opgebrachte laklaag heen en is het niet ondenkbaar dat er onregelmatige plekken ontstaan: 'vlekkerig'. Moet je per geval bekijken dus.
ad 3):
polishen voor een recent gelakt instrument lijkt me niet nodig.
Het hangt er wel vanaf of je de laatste laag nog wilt behandelen om een te grote spiegeling tegen te gaan. Persoonlijk vind ik die heel glimmende oppervlakken er nogal kunstmatig uit zien. Daarom behandel ik de oppervlakte en maak die wat matter: een fijne patina.
Remi verwijst naar de 'vioolbijbel' en daar staat toch ook heel veel wetenswaardigs in omtrent het lakken. Misschien niet een direct antwoord op het aantal op te brengen laklagen, maar dat kun je er wel uit opmaken wanneer je goed leest. Het heeft ook te maken met de persoonlijke voorkeur van de lakker: een verzadigde kleur of slechts een heel fijne nuance?
Frits