liuwe
liuwe van der meer
Onlangs verscheen het Engelstalige boek van Fred J. Lindeman "The Rebirth of the Baroque Violin" met zeer veel gegevens over afmetingen van de verschillende onderdelen van de viool vóór 1800. Hij is nauw betrokken geweest bij de eerste terugbouw-projecten van oude, gemoderniseerde instrumenten, maar vraagt zich nergens af of het terugbouwen van oude, gemoderniseerde instrumenten ethisch verantwoord is. In de orgelwereld heeft men ook een periode gehad waarbij reconstructie van een oude toestand bijna gewoon was, terwijl men daar nu veel voorzichtiger mee is. Is het terugbouwen cq reconstrueren van een oud instrument niet een inbreuk op de geschiedenis van het instrument? De vraag of het verantwoord is om oude museumstukken gewoon op te gebruiken, komt al helemaal niet aan de orde.
Het boek is minimaal geïllustreerd, in zeer grote lijnen; detailfoto's van de verschillende in de tekst genoemde onderdelen staan er nauwelijks in. Ook foto's van barokviolen, zowel authentieke als moderne, ontbreken totaal!
Als je als vioolbouwer een boek publiceert over de barokviool, dan verwacht ik als lezer ook informatie. Immers, voor wie is dit boek nu bestemd? De gewone geïnteresseerde lezer, iemand die niet zelf bouwt maar de beschreven ontwikkeling wel interessant vindt, zal al die technische gegevens overslaan en de geïnteresseerde lezer die ook bouwt, zal gewoon te weinig informatie vinden. Er staan geen foto's van originele zangbalken in het boek, geen duidelijke foto's van teruggebouwde instrumenten. Als Lindeman het terugbouwen van een Stradivari beschrijft, dan wil ik wel eens weten wat hij precies met het originele instrument heeft gedaan, welke onderdelen hij precies heeft vervangen. En ik wil dan vooral foto's zien van het instrument, zowel van vóór de ombouw als van er na.
Kortom, ik houd van dit boek wat gemengde gevoelens over. Ik mag hopen dat hij nog een een boek met illustraties publiceert!
Het boek is minimaal geïllustreerd, in zeer grote lijnen; detailfoto's van de verschillende in de tekst genoemde onderdelen staan er nauwelijks in. Ook foto's van barokviolen, zowel authentieke als moderne, ontbreken totaal!
Als je als vioolbouwer een boek publiceert over de barokviool, dan verwacht ik als lezer ook informatie. Immers, voor wie is dit boek nu bestemd? De gewone geïnteresseerde lezer, iemand die niet zelf bouwt maar de beschreven ontwikkeling wel interessant vindt, zal al die technische gegevens overslaan en de geïnteresseerde lezer die ook bouwt, zal gewoon te weinig informatie vinden. Er staan geen foto's van originele zangbalken in het boek, geen duidelijke foto's van teruggebouwde instrumenten. Als Lindeman het terugbouwen van een Stradivari beschrijft, dan wil ik wel eens weten wat hij precies met het originele instrument heeft gedaan, welke onderdelen hij precies heeft vervangen. En ik wil dan vooral foto's zien van het instrument, zowel van vóór de ombouw als van er na.
Kortom, ik houd van dit boek wat gemengde gevoelens over. Ik mag hopen dat hij nog een een boek met illustraties publiceert!
