Cellosonate langzame deel (speciaal voor Marcelita!)

[Rolf Straver]

Zoals beloofd!

(Niet opkijken van die rare letters, het Armeens heeft een eigen alfabet, dat uit de 6e eeuw stamt toen de Bijbel in het Armeens werd vertaald. De Armeniérs zijn erg trots op hun alfabet, dat zelfs 70 jaar communistische overheersing niet heeft kunnen vervangen door Cyrillisch schrift. Een cello heet daar trouwens een thav-dzjutak, wat zoiets is als een lage viool)

Langzame deel uit mijn cellosonate op 51, gespeeld door Armine Petrosyan , cello en Varduhi Minasyan, piano in de Komitas Hal in Yerevan (Armenië)

 

[Tobias †]

Zoals beloofd!

(Niet opkijken van die rare letters, het Armeens heeft een eigen alfabet, dat uit de 6e eeuw stamt toen de Bijbel in het Armeens werd vertaald. De Armeniérs zijn erg trots op hun alfabet, dat zelfs 70 jaar communistische overheersing niet heeft kunnen vervangen door Cyrillisch schrift. Een cello heet daar trouwens een thav-dzjutak, wat zoiets is als een lage viool)

Langzame deel uit mijn cellosonate op 51, gespeeld door Armine Petrosyan , cello en Varduhi Minasyan, piano in de Komitas Hal in Yerevan (Armenië)

Rolf ik heb het beluisterd. Ik geef gewoon weer wat ik erbij zag en wat ik erbij voelden. Ik heb het maar éénmaal beluisterd omdat de eerste indruk meestal de beste is. Beluister je iets meerdere malen dan treed er toch vaak een soort verdoezeling op. Het is net zoals de eerste indruk die je van een mens hebt. Die eerste indruk is meestal de beste en meest zuivere.

In de cello zie ik een oude wijze man gesymboliseerd. In de piano een jong opstandig meisje. Het meisje is het helemaal niet eens met haar grootvader. Ze gaat niet in op zijn wijze raad, die hij kalm en overredend naar voren brengt. Hij probeert haar te overtuigen van zijn gelijk. Maar het meisje heeft daar geen boodschap aan ze gaat er steeds feller tegenin. Ze gaat gewoon haar eigen gelijk er eens lekker keihard tegenaan gooien.Ja ze zijn het nu echt oneens met elkaar. Ze zitten helemaal niet op dezelfde lijn. Kortom ze botsen, ja het wordt zelfs ruzie tussen die twee. Grootvader laat nu ook zijn kalme rust varen en geeft haar van katoen. Dan aan het eind is het alsof ze beiden moe geworden zijn van het gekissebis. Grootvader wordt weer wat rustiger en zijn kleindochter geeft zich een beetje gewonnen. Ze zijn weer vriendjes. Ziehier een generatie conflict.

Rolf ik hoop niet dat je nu in schaterlachen uitbarst, want misschien heb je het helemaal niet zo bedoeld. Maar ik zeg je gewoon eerlijk hoe het op mij overkomt. Het is gewoon sterk beeldende muziek voor mij.

Tobias.

 

[Rolf Straver]

Beste Tobias, je zit vol fantasie! Leuk dat mijn muziek die fantasie op gang brengt... Het maakt niet uit of ik als componist hetzelfde dacht. Wat wel mooi is, is dat de muziek op de een of andere manier ook 'verhalend' werkt

 

[Oosterhof Vioolbouw]

Rolf,

als het nou 'speciaal voor Marcelita!' is, waarom stuur je haar dan niet via Conversaties dat fragment?
Zo lijkt het net alsof we er niet op mogen reageren. Nou ja, Tobias is daar toch niet gevoelig voor, die doet dat gewoon.

 

[Rolf Straver]

Beste Frits, ik had het een paar maand geleden beloofd (als compensatie voor het kunstmatige MIDI geluid van de toen geposte videopartituur) , overigens in een openbare thread. Het was natuurlijk gezegd met een dikke knipoog! Dus reageer gerust! Nooit beseft, dat je ook privéconversaties kunt voeren op dit forum!

 

[Tobias †]

Rolf,

als het nou 'speciaal voor Marcelita!' is, waarom stuur je haar dan niet via Conversaties dat fragment?
Zo lijkt het net alsof we er niet op mogen reageren. Nou ja, Tobias is daar toch niet gevoelig voor, die doet dat gewoon.

Marcelita en Tobias zijn twee handen op één buik. Dus iets wat speciaal voor Marcelita is. Dat is eigenlijk ook voor mij. Mijn broer Jan is soms wel eens jaloers op ons. Maar dat daar trekken we ons niets van aan.

 

[Oosterhof Vioolbouw]

Doet mij denken aan:

" 't Is niet mijn broer......" etc.

 

[Marcelita]

Wat klinkt dit zoveel fijner en mooier dan een midi!
Dank je wel voor dit concert, Rolf!
Het ligt heel fijn in het gehoor, dat om te beginnen! Heel expressief in melodische lijnen en door wisselingen in maatsoorten en daarmee accenten extra effect. Met de combinatie van melodische lijnen en maatwisselingen voor extra effect zou een stuk ook 'over de top' gejaagd kunnen worden (dus kapot gaan aan overdaad), maar hier blijft het bij jou dus aan de goede kant van de scheidslijn.
Na de climax bouw je ook weer af en dat doe je ook niet te snel, integendeel, er zijn nog wat lagere piekjes en dan laat je je luisteraar weer in rust uitademen.

Opbouw, maatwisselingen, het nodigt natuurlijk wél uit hier een verhaal in te horen en bijvoorbeeld die van Tobias is een hele mooie! Dat verhaal heb ik in eerste instantie echter terzijde gelaten, om eerst eens te luisteren wat er allemaal gebeurt.

En dit is toch prachtige muziek om het hele forum voor te leggen? Dat je het mij beloofd hebt, dat is leuk als knipoog in de topictitel, maar bij openbare plaatsing kan tenminste iedereen luisteren en commentaar leveren!