Tobias †
|♫♫|♫
Waarom juist jij mompel ik terwijl ik mijn goedkope lelijke Chineesje uit zijn koffer til, de donkerbruine glimmende lak gespoten over helgeel doet denken aan een kermisviool gespijkerd op een draaimolen.
Ik kijk naar de onregelmatig gesneden F gaten de grove zijranden de waardeloos gesneden donkerbruine krul, alleen de toets is eigenlijk mooi denk ik, deze is gemaakt van fijn diepzwart ebbenhout en is er waarschijnlijk per ongeluk opgeplakt omdat hij toevallig voorhanden was.
Maar dan de klank van dit misbaksel, zo gauw ik de strijkstok op de snaren zet raak ik ontroerd zacht fluisterend is ze en toch sterk en zuiver, als ik speel op dit lelijke gedrocht van een Viool ben ik plotseling een betere violist.
In de kast liggen veel mooiere Violen te verstoffen, af en toe span ik op één van deze instrumenten de snaren, en vergelijk die met de klank van het Chineesje maar hoofdschuddend leg ik ze na enige tijd weer terzijde, zelfs mijn mooie dure Franse Viool haalt het niet bij hem.
Het is net als met de vrouwen die ik tegenkwam overpeins ik, de mooie waren vaak leeghoofden die snel verveelden, en de minder mooie waren vaak boeiend en hadden meer inhoud.
Ik heb andere kammen op mijn Violen gezet andere dempers en andere snaren maar het Chineesje blijft mooier klinken, wat ik ook doe.
Ik heb op mijn Chineesje zomaar vier fijnstemmers gezet gewoon omdat ik dat gemakkelijker vond, het was weliswaar tegen het zere been van Bert, maar ik heb het toch gedaan, maar dit doet niets af aan zijn mooie klank die is behouden.
Kijk hem daar nu liggen dit in een opwelling gekochte gedrochtje van een Viool, die mij toch zo dierbaar is.
Ik kijk naar de onregelmatig gesneden F gaten de grove zijranden de waardeloos gesneden donkerbruine krul, alleen de toets is eigenlijk mooi denk ik, deze is gemaakt van fijn diepzwart ebbenhout en is er waarschijnlijk per ongeluk opgeplakt omdat hij toevallig voorhanden was.
Maar dan de klank van dit misbaksel, zo gauw ik de strijkstok op de snaren zet raak ik ontroerd zacht fluisterend is ze en toch sterk en zuiver, als ik speel op dit lelijke gedrocht van een Viool ben ik plotseling een betere violist.
In de kast liggen veel mooiere Violen te verstoffen, af en toe span ik op één van deze instrumenten de snaren, en vergelijk die met de klank van het Chineesje maar hoofdschuddend leg ik ze na enige tijd weer terzijde, zelfs mijn mooie dure Franse Viool haalt het niet bij hem.
Het is net als met de vrouwen die ik tegenkwam overpeins ik, de mooie waren vaak leeghoofden die snel verveelden, en de minder mooie waren vaak boeiend en hadden meer inhoud.
Ik heb andere kammen op mijn Violen gezet andere dempers en andere snaren maar het Chineesje blijft mooier klinken, wat ik ook doe.
Ik heb op mijn Chineesje zomaar vier fijnstemmers gezet gewoon omdat ik dat gemakkelijker vond, het was weliswaar tegen het zere been van Bert, maar ik heb het toch gedaan, maar dit doet niets af aan zijn mooie klank die is behouden.
Kijk hem daar nu liggen dit in een opwelling gekochte gedrochtje van een Viool, die mij toch zo dierbaar is.
) en ten tweede zal menig zichzelf respecterende Indiaan het formaat afkeuren: rond modelletje van 10 CM Ø. Precies voldoende om het contactvlak tussen de bolle kant van de rebec en mij stroef te laten zijn. Ik zou echt niet weten hoe ik een gelakt instrument op een gebreide trui stabiel zou moeten houden.