Dikte van de zijrand.

[Tobias †]

Heeft de dikte van de zijrand van de bladen iets te maken met de klank. Worden de trillingen er door veranderd. Ik heb een viool gehad, nu van mijn nichtje, die een heel dikke rand had. Zie bijgaande foto. Maar ik heb een oude stainer kopie die geen enkele verdikking van de rand heeft. Is het dus enkel sier, of heeft het een functie.

 

[Oosterhof Vioolbouw]

De dikte van de zijrand zal in de meeste gevallen wel hetzelfde zijn. Waar jij op doelt is de ‘kuil’ die net voor de rand zit. Sommige instrumenten hebben nauwelijks een ‘kuil’, andere juist weer wel en hier en daar extreem diep. Dat maakt dat het lijkt alsof de rand dan in dikte varieert, maar dat is schijn. De rand zal in de meeste gevallen zo om en nabij de 4,5 mm zijn. (4 – 4,5 mm)
Hoe dieper die ‘kuil’ hoe dunner het blad op die plek. Wanneer deze kuil te dun wordt gaat dit ten koste van het volume van de toon. Sommige bouwers denken dat het bovenblad van een viool hetzelfde werkt als een luidspreker: hoe dunner de rand des te beter de beweeglijkheid. Echter, een bovenblad werkt geheel anders dan een luidspreker en een te dun blad verzwakt het gehele blad.

Een qua esthetiek ongeëvenaarde 'kuil' wordt algemeen erkend als die van Nicolo Amati:



Je kunt ook goed de 'corduroy' textuur zien van de lak van het bovenblad.

 

[Tobias †]

Een heel duidelijke uitleg, bedankt Frits !