Frits heeft in grote lijnen gelijk.
Voor versterking is het belangrijk dat een microfoon niet rondzingt, en een "ovoid (ei- of niervormig) of "cardoid" (hartvormig) gebied vlak bij de microfoon heeft waar het geluid wordt opgepikt - de microfoon is "doof" voor geluiden van verder weg en andere richtingen). Ook is de microfoon dan niet zo gevoelig voor rondzingen.
Voor mooie opnamen is juist een goede rondomgevoeligheid van de microfoon een pré, en dan in een ruimte met een mooie akoestiek gaan zitten voor de opname.
een paar tips:
- draadloos versterken is veel duurder of heeft een veel lagere geluidskwaliteit.
- als je hard wilt klinken is een plakelement (piëzo) aan te raden. Bij groot volume nog geen rondzingen. Meestal niet zo mooi, heel anders dan het akoestische geluid. Beste gedoe om ze van het ene naar het andere instrument te verzetten. Het beste soort, dat onder de kam zit is niet eraf te halen zonder de snaren te ontspannen, en zou ook niet op viool én cello klinken.
- een microfoon op je instrument met zo'n zwanenhalsje zoals je laat zien klinkt wel akoestischer, maar geeft relatief veel bijgeluiden. Vaak zijn sommige frequentiegebieden over-, andere ondervertegenwoordigd. Mijn ervaring is dat de bevestigingsmaterialen nogal eens kapot gaan. Deze zijn wel van je instrument af te halen en op een ander te zetten. De goede zijn gewoon duur. Ik vind de t.bone te weinig mooie bas hebben om een cello te versterken, als ik het goed hoor. Helder voor een gitaar, maar wat dun. Dus veel te dun voor een cello... Kan ook aan mijn speakertjes liggen.
- Een goede microfoon op een statief klinkt vaak het mooiste, is natuurlijk wat omslachtiger in vervoer en beperkt de bewegingsvrijheid. Heb je als cellist niet zoveel last van, vergeleken bij bv een violist.
Mijn eigen oplossingen: als ik akoestisch mooi wil klinken gebruik ik een Sennheiser MD 21 "scheerkwast" op een statief. Eigenlijk een opnamemicrofoon. Wegens robuustheid veel gebruikt om opnamen van drums te maken. Ruimt 30 jaar geleden gekocht voor ik geloof 100 gulden, doet het nog steeds prima. Dicht bij het f-gat klinkt het op een goede PA heel mooi en goed voor opnamen. Maar als je er mee wil versterken zingt het vrij snel rond als je dicht bij de speaker zit of te hard staat.
Als ik een electrisch geluid wil, veel volume of de mensen van de PA blij wil maken, (of vervormers wil gebruiken), speel ik op mijn Yamaha vc 210.
Als ik percussieve en/of baslijnen speel, wil ik nog wel eens een plakelement onder de toets plakken, om bartok pizzicato, slappen en "funken" sterk uit te laten komen. Op het achterblad is een los plakelementje ook niet slecht. Als je ze - zoals de meeste mensen doen - op de kam zet klinken ze erg scherp, pakken erg veel strijkstokgeluid op.
Ik hoop dat je hier wat aan hebt Jis?
(niet tegelijkertijd
)
