Inmiddels lang geleden heb ik die etudes ook gestudeerd. Als zodanig reuze zinvol ter voorbereiding op Rode en Dont, maar muzikaal gesproken geen dijenkletser, al had ik wel een beetje een zwak voor de fuga van nr 42. Ik heb het veel later nog eens geprobeerd met de CD-opname van Elizabeth Wallfisch, maar ook die belandde uiteindelijk in de kliko. Maar nogmaals, bijzonder nuttig studiemateriaal met dien verstande dat het wat tijdgebonden is in de zin van ritmisch nogal eenvoudig en voorspelbaar.
De originele uitgave betrof 40 etudes en daar zijn later de etudes 13 en 25 (in de nummering van de verzameling van 42) aan toegevoegd.
Kreutzer gebruikte de etudes ook bij zijn lessen als docent aan het conservatorium van Parijs. Maar met het materiaal zoals wij dat kennen werd overigens niet volstaan, want Kreutzer bedacht nogal wat uitbreidingen. Die zijn nooit verwerkt in de mij bekende uitgaven c.q. bewerkingen. Maar het is de verdienste van Lambert Joseph Massart, ooit zelf privé leerling van Kreutzer en later zelf de opleider van onder meer Kreisler, Ysaÿe en Wieniawski, dat genoemde uitbreidingen bewaard zijn gebleven. En uitgegeven, want ik beschik over een stokoud exemplaar van
'L'art de travailler les études de Kreutzer. 412 exemples de doigtés et de coups d'archet recueillis et mis en ordre d'après les indications de l'auteur'. Uitgegeven door Alphonse Leduc te Parijs. Een jaartal ontbreekt helaas.
De uitbreidingen betreffen de volgende etudes (ik houd maar de nummering van de bundel van 42 aan): 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 20, 21, 22, 23, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 37, 38, 39, 40, 41 en 42.
Ik zal het geduld van de lezer niet al te zeer op de proef stellen door in te gaan op de details, maar sommige uitbreidingen zijn nogal fors. Een aardig voorbeeld is de etude nr. 2 waar 150 (al dan niet gecombineerde) streeksoorten op worden losgelaten. Tot overmaat van ramp wordt de etude bij streeksoort 144 uitgebreid met octaven en het advies de voorgaande 143 streeksoorten ook met die octaven te oefenen.
Ik moet toegeven dat het allemaal flink wat studietijd vergt, maar anderszins werd men niet afgeleid door 'schermpjes' en, nog erger, 'social media'. Of 'influencers'
Overigens draag ik in muzikale zin de concerten en de variaties van Kreutzer wel een warm hart toe. Inmiddels is een aantal op CD opgenomen. En gelukkig ook door één van mijn favoriete violisten, namelijk Laurent Albrecht Breuninger. Zelf heb ik, ook alweer lang geleden, de concerten nr. 10 en 19 van Kreutzer gestudeerd. Dankzij Breuninger weet ik nu hoe nr. 19 'echt' moet. Nu vioolconcert nr. 10 nog.