Je bedoelt waarschijnlijk het antiek maken van de lak.
Ik heb er geen ervaring mee, maar weet wel van informatie van een ander forum dat dit een hele kunst is. Ik houd me er verre van, omdat ik vind dat kunstmatig aangebrachte 'putjes', schrammen, krassen en dergelijke, in combinatie met kunstmatig aangebrachte slijtage, niet behoort bij een recent gebouwd instrument. Maar goed, het wordt wel gedaan.
In Möckel staat beschreven hoe je schakeringen kunt aanbrengen bij spiritlak. Dat is niet helemaal hetzelfde als antiek maken, want daar horen dan ook nog krassen, putjes (de hele mikmak die ik eerder noemde) bij.
Het aanbrengen van de schakeringen gaat dan met een linnen doek die een beetje bevochtigd is met ethanol (alcohol). De mate waarin die bevochtigd is, maakt uit voor het oplossend vermogen van de lak. Op het oppervlak van het instrument moet zich een laagje lijnolie bevinden. Door nu draaiende bewegingen te maken met de ethanol-houdende doek, lost een gedeelte van de lak op. Je kunt nu 'sturen' hoeveel lak je er weer vanaf wilt halen. Met een zekere regelmaat een druppeltje lijnolie toevoegen, om te zorgen dat het oplossen niet te snel en te hevig gaat. Op die manier kun je de lak een lichtere schakering geven. Het is een hele kunst om de overgang gelijkmatig te krijgen, maar zoals bij alles: oefening baart kunst.
Heb je te maken met een olielak, dan weet ik daar geen methode voor.
Frits
