Literatuur over streekindelingen
- Topic starter klingsor
- Startdatum
Klingsor,
Ik weet niet goed hoe ik je vraag moet interpreteren, maar laat ik er het volgende over zeggen:
wanneer je bepaalde streken wilt toepassen, is dat afhankelijk van je eigen interpretatie van een muziekstuk om een bepaald effect te bewerkstelligen. Je moet daarom wel weten hoe je staccato, saltato, legato, portato en bepaalde accenten etc. moet spelen. Evenzo maakt het voor de gewenste klemtoon uit of je afstreek of opstreek speelt. Idem aan de slof, in het midden of juist aan de punt. Die informatie laat zich niet simpelweg voorschrijven, die moet je in de meeste gevallen verwerven via je docent(e) zodat je aanleert wat het effect ervan is en hoe te gebruiken.
Aan de andere kant kun je als orkestlid gebonden zijn aan de interpretatie van de dirigent. En binnen orkestverband worden streken vaak met de concertmeester en dirigent doorgenomen en daarna naar de andere strijkersgroepen gedistribueerd, die dan geacht worden de streken over te nemen op hun partijen. De handreikingen komen in dit geval dus van de dirigent.
Een goed leerboek waarin de tips ‘ingebakken’ zitten is in dit verband meestal ook een goed lesboek aangeschaft op initiatief van je docent(e).
Weet wel dat de beheersing van een goede streektechniek jarenlange oefening vereist. Men kan het zich eindeloos moeilijk maken en mogelijkerwijs de caprices voor vioolsolo van Nicolo Paganini onde de knie zien te krijgen.
Ik hoop dat mijn reactie je vragen een beetje beantwoord.
Ik weet niet goed hoe ik je vraag moet interpreteren, maar laat ik er het volgende over zeggen:
wanneer je bepaalde streken wilt toepassen, is dat afhankelijk van je eigen interpretatie van een muziekstuk om een bepaald effect te bewerkstelligen. Je moet daarom wel weten hoe je staccato, saltato, legato, portato en bepaalde accenten etc. moet spelen. Evenzo maakt het voor de gewenste klemtoon uit of je afstreek of opstreek speelt. Idem aan de slof, in het midden of juist aan de punt. Die informatie laat zich niet simpelweg voorschrijven, die moet je in de meeste gevallen verwerven via je docent(e) zodat je aanleert wat het effect ervan is en hoe te gebruiken.
Aan de andere kant kun je als orkestlid gebonden zijn aan de interpretatie van de dirigent. En binnen orkestverband worden streken vaak met de concertmeester en dirigent doorgenomen en daarna naar de andere strijkersgroepen gedistribueerd, die dan geacht worden de streken over te nemen op hun partijen. De handreikingen komen in dit geval dus van de dirigent.
Een goed leerboek waarin de tips ‘ingebakken’ zitten is in dit verband meestal ook een goed lesboek aangeschaft op initiatief van je docent(e).
Weet wel dat de beheersing van een goede streektechniek jarenlange oefening vereist. Men kan het zich eindeloos moeilijk maken en mogelijkerwijs de caprices voor vioolsolo van Nicolo Paganini onde de knie zien te krijgen.
Ik hoop dat mijn reactie je vragen een beetje beantwoord.
liuwe
liuwe van der meer
Soms hangt het er vanaf wat voor soort muziek je wilt spelen! Als je bijvoorbeeld muziek van vóór 1800 wilt spelen (en vóór 1800 is er veel leuks geschreven, vaak voor een amateur goed speelbaar, dit in tegenstelling tot de latere muziek die voor een amateur al veel moeilijker te spelen is!), dan zijn er best wat boeken over de streektechniek (en andere esthetische principes!) te vinden:
- Robin Stowell, The early Violin and Viola. Cambridge University Press.
- David D. Boyden, The history of violin playing from its origins to 1761. Oxford University Press.
- Leopold Mozart, Grondig onderwijs in het behandelen der viool.
Dit laatste werk is in 1965 nog een keer herdrukt en misschien antikwarisch nog te krijgen (een origineel uit 1766 is hééél duur!)
Je staat er versteld van hoeveel invloed de originele streektechniek heeft op het klinkend resultaat; er wordt tegenwoordig heel wat afgerommeld, iedere docent bedenkt zijn/haar eigen streken bij een stuk. Als je Mozart speelt met de streken die zijn vader voorschrijft, dan merk je dat de muziek een stuk gemakkelijker te spelen is; bijvoorbeeld de afstreekregel: elke maat begint met een afstreek (in de meeste gevallen; er zijn uitzonderingen): de accenten vallen bijna altijd automatisch op de goede plaats. En als je dan ook nog een barokstok gebruikt...dan gaat het vanzelf!
- Robin Stowell, The early Violin and Viola. Cambridge University Press.
- David D. Boyden, The history of violin playing from its origins to 1761. Oxford University Press.
- Leopold Mozart, Grondig onderwijs in het behandelen der viool.
Dit laatste werk is in 1965 nog een keer herdrukt en misschien antikwarisch nog te krijgen (een origineel uit 1766 is hééél duur!)
Je staat er versteld van hoeveel invloed de originele streektechniek heeft op het klinkend resultaat; er wordt tegenwoordig heel wat afgerommeld, iedere docent bedenkt zijn/haar eigen streken bij een stuk. Als je Mozart speelt met de streken die zijn vader voorschrijft, dan merk je dat de muziek een stuk gemakkelijker te spelen is; bijvoorbeeld de afstreekregel: elke maat begint met een afstreek (in de meeste gevallen; er zijn uitzonderingen): de accenten vallen bijna altijd automatisch op de goede plaats. En als je dan ook nog een barokstok gebruikt...dan gaat het vanzelf!