Metronoom.

marloes s

marloes s

|♫♫|♫
Ik heb het erop gewaagd en een mechanische metronoom gekocht.
De metronoom app op mijn telefoon vind ik heel irritant.

Ben een pittig stuk aan het instuderen en een metronoom leek mij een goed hulpmiddel.
Het is mij opgevallen dat als ik een stuk instudeer ik de stukjes die ik goed beheers vaak in een redelijk tempo speel en dan plots vertraag op de moeilijkere maten.:oops:
De metronoom help mij om vanaf het begin een langzaam tempo te nemen en alles in 1 tempo te spelen.

In dat langzame tempo oefen ik de moeilijke noten, wisselingen, ritmes en overgangen.
Waarna ik alles wat ik apart geoefend heb in het stuk, voeg en speel ik het hele stuk in dat langzame tempo.

En ik moet zeggen, het bevalt uitstekend :thumbsup:
Mijn neiging om dan weer snel en dan weer langzaam te gaan wordt bijgestuurd, waardoor het stuk veel meer in balans komt.
Later als het geheel lekker loop kan ik het tempo in kleine stapjes verhogen.

Ik heb globaal het gevoel dat als ik iets snel wil spelen ik tegen een soort blokkade oploop en ik op een bepaald punt niet meer verder kom met tempo opbouw, ik hoop door het stuk nu heel langzaam in te studeren en dan de metronoom te gebruiken voor snelheid opbouw, ik door dit "dode" punt heen kom.:rolleyes:

(En de metronoom die ik nu heb irriteert mijn gehoor in ieder geval niet.:))
 
Ik kreeg voor het eerst mijn ervaring met de metronoom (een mechanische, want een andere was er toen nog niet) in mijn beginjaar vioolles. Ik kende zo'n apparaat nog niet en blijkbaar vond de leraar dat het voor mij nodig was om daarmee te oefenen. Misschien dat ik bij een wat moeilijkere passage een lager tempo pakte en dat de leraar mij dat wilde laten weten en afleren? Ik weet het niet meer, maar wat ik wel weet is dat ik het een vreselijk apparaat vond. Want wanneer je in een bepaald stuk voelt "hier moet ik wat langzamer", tikt dat ding maar gewoon door.
Wat ik wel heel handig vond is wat er op de slinger staat: getallen. Bij veel (niet alle) muziekstukken staat vaak een kwart noot met een getal er achter: ♩ = 120. Als je er van uitgaat dat de uitgevers dat er na onderzoek hebben bij gezet, krijg je een redelijke indicatie over het door de componist bedoelde tempo.
Maar ik gebruik het apparaat bijna nooit. Heb het denk ik al wel 55 jaar in mijn bezit. Een Taktell Piccolo is het.
 
Zo zal het helaas wel vaker gaan.
De metronoom als een soort dwangmiddel om sneller te gaan dan waar je je prettig bij voelt.
En daarmee het nut en plezier om een metronoom te gebruiken voor altijd de kop in drukt, doodzonde :confused:

Het is ook zeker niet min bedoeling om de metronoom tot het einde te blijven gebruiken.
Het gaat mij om de gelijkheid in het stuk, maar in een heel langzaam tempo.
Als ik de noten, positiewissels en ritmes onder de knie heb gaat de metronoom waarschijnlijk uit.
Ik verwacht dat het mijn helpt het gehele stuk gelijkmatiger in te studeren.
In plaats van te stressen dat ik het gevraagde tempo niet haal neem ik het tempo waarin ik de moeilijkste stukjes speel als uitgangspunt en dwing mijzelf niet om het direct sneller te spelen.
Pas als ik het gevoel heb dat ik ( mijn vingers en strijkstok) het comfortabel kunnen spelen zal ik de metronoom iets sneller zetten.:)
Dan ben ik er aan toe en voelt het niet als dwang.

Later als de metronoom uit gaat geef ik er alsnog mijn eigen muzikale draai aan.:D

(En ik heb nu ook de Taktell piccolo.)
 
En violist zei eens:
Als je een stuk foutloos langzaam kunt spelen kun je het ook foutloos snel spelen.

Mijn eigen interpretatie:
Als je iets langzaam instudeert tot je het foutloos langzaam kunt spelen, dan kun je, als je het tempo stapsgewijs rustig opvoert het ook foutloos snel spelen.:rolleyes:
 
Mijn vroegere pianoleraar had een broertje dood aan metronomen, dat doodt maar het innerlijk gevoel voor regelmaat (hoop dat ik het goed heb samengevat).
Eigenlijk ben ik pas een stuk beter regelmatig gaan spelen toen ik cello leerde spelen en dan vooral toen ik in het gemengd ensemble ging meespelen. Eigenlijk was de dirigent en de groep toen een soort metronoom.
Mijn celloleraar is dus wel "van de metronoom", en dus heb ik een metronoom. Okee, ik had ook die klassieke piramide-vormige met slinger, maar die had zijn beste tijd gehad, hoorde ík zelfs!:D

Vervolgens had ik een soort gewenningsprogrammaatje voor mezelf bedacht, omdat een metronoom nou eenmaal een extreem streng dwanggeval is. Dat is dus wennen, dat ging niet zomaar op een muziekstuk lukken. Dus heb ik zitten oefenen met het spelen van één tel op een tik, daarna twee enzovoorts. Makkelijke tonen. Tempo eerst laag, dan wat opgevoerd, dan met toonladders , ook in die regelmatige mal van de metronoom. Uiteindelijk gaat het zo ook beter met het verdragen van de metronoom bij het spelen van een etude of een stuk.

En welke metronoom? Ik heb op internet gratis metronooms opgezocht. Bij Popschool Maastricht vond ik ook leuke metronoomtikken in de vorm van slagwerk, verandering van spijs....
En nu heb ik al een tijdje Korg TM-60.

marloes s zei:
Als je een stuk foutloos langzaam kunt spelen kun je het ook foutloos snel spelen.
Klik om te vergroten...
Ik ben het met je eens dat het dan ook beter gaat lukken (met rustig opvoeren) het foutloos snel te spelen.
Tevens is een metronoom ook een mooi ding om erachter te komen waar de zwakheden in je spel zitten. Je hebt een stuk ingestudeerd en denkt dat het zo wel goed gaat lukken, maar als je dan de metronoom op een tikje sneller zet, val je op de zwakke punten door de mand. En als dat (nog) niet gebeurt, dan nog maar een beetje sneller en dus hogere druk.
 
Mooi verwoord Marcelita!

En ik gebruik mijn metronoom nu in eerste instantie dus om langzamer te spelen/rustiger en gelijkmatiger.
In tegenstelling van hoe het vaker gebruikt word, de dwang om sneller te spelen dan op dat moment eigenlijk haalbaar is.
Dit laatste haalt alle plezier in het spelen weg, en geeft alleen maar frustratie omdat je het tempo niet haalt.
Echt doodzonde.
 
marloes s zei:
En ik gebruik mijn metronoom nu in eerste instantie dus om langzamer te spelen/rustiger en gelijkmatiger.
Klik om te vergroten...
Ik denk dan dat een langzaam stuk wat in bijvoorbeeld 4/4-maat staat in achtsten getikt dient te worden met de metronoom. Dit om de boel in ieder geval duidelijk onderverdeeld te krijgen.
 
Een mechanische metronoom bevat een veer. Die moet je opwinden anders doet 'ie het niet. Ik herinner mij, toen ik die Taktell piccolo aanschafte (bij Alkema's Muziekhandel, Oude Ebbingestraat, Groningen) de verkoper mij er op wees, dat wanneer de metronoom lange tijd niet gebruikt zou worden, je maar beter kunt zorgen dat de veer geheel is ontspannen. Doe je dat niet, dan is de veer later heel moeilijk op spanning te krijgen.
Maar een veer ontspannen kan heel lang (een half uur of langer) duren. Ik bedacht er wat op: verwijder het gewichtje aan de slinger en geef die een uitslag. Moet je oppassen dat je het asje waar de slinger om draait tegendruk krijgt. Dus met beleid uitvoeren. Dan gaan de tikjes heel snel en met een paar minuten is de veer ontspannen. Dat het een goed advies was bewijst het feit dat het apparaat het nog steeds (zeker 50 jaar) zonder problemen doet. Ik geef de tip maar even door.
 
Mocht iemand de beschikking hebben over een stel metronooms, dan is onderstaand filmpje een heel aardige demonstratie hoe een systeem streeft naar orde:


​
 
Ik moet toegeven dat ik ook zo'n ding bezit. Aangeschaft op advies van een dame bij wie ik, gelukkig kortstondig, vioolles heb 'genoten'. Hooguit één keer gebruikt (de metronoom uiteraard) en dan ook geen idee waar die nu uithangt. Mogelijk nog ergens in een nooit uitgepakte verhuisdoos.

Om eerlijk te zijn heb ik nooit zo goed de meerwaarde van dit apparaat ervaren. En dan heb ik het nog niet zozeer over dat hinderlijke getik als wel het feit dat ik betwijfel of muziek er een dienst mee wordt bewezen.
Die twijfel is tweeledig. Ten eerste vond niet iedere componist het nodig een M.M. notatie toe te voegen. En dan heb ik het niet zozeer alleen over componisten voorafgaand aan Johann Maelzel (of Dietrich Winkel), maar ook daarna. Daarbij komen veel M.M. opgaven uit de koker van bewerkers en niet van de componist zelve.

Mogelijk levert een metronoom een bijdrage aan het 'in de maat spelen'. Bedoeld voor mensen als Albert Einstein (die op gezag van lieden die met hem hebben gespeeld of les hebben gegeven kennelijk niet kon tellen). Maar dit heeft weinig te maken met het maken van muziek. Want waarom heeft de ene violist, ondanks die metronoom, 3-4 minuten meer nodig in het vioolconcert van van Beethoven dan een ander. Of een kwartier of meer in symfonieën van Mahler. Ik spaar u de verschillen in opera's van Wagner. Want dat scheelde wel eens een hele LP :cool:
 
Laatst bewerkt:
Inloggen of registreren om te reageren.
Terug
Naar boven