Paganini op.14 Barucaba

[Henri Vieuxtemps]

De 24 Caprices van Paganini worden vaak gespeeld o.a. op concoursen en zijn al veel opgenomen op cd https://www.muziekweb.nl/Muziekweb/Cat/SingleSearch/Search?q=paganini+Caprices&catalogue= , maar Paganini heeft ook 60 Barucaba etudes geschreven, waar maar 1 opname van is. Ik had een cd-box gekocht met 40 cd's van Paganini https://www.jpc.de/jpcng/classic/detail/-/art/niccolo-paganini-nicolo-paganini-complete-edition/hnum/8619665 . Die draai ik dan per cd 2 a 3 keer en zo ontdek je nieuwe en onbekende stukken. Deze 60 Variaties op Barucaba Opus 14 MS. 71 verdienen eigenlijk meer bekendheid en zijn amper minder dan de 24 Caprices. De naam is lastig te onthouden voor mij want ik moet steeds aan de vis Barracuda denken. Er is ook een versie van voor viool en gitaar https://www.muziekweb.nl/Muziekweb/Cat/SingleSearch/Search?q=paganini+barucaba&catalogue= . De bladmuziek staat op IMSLP van de vioolsoloversie https://imslp.org/wiki/Variations_on_'Barucab%C3%A0'%2C_Op.14_(Paganini%2C_Niccol%C3%B2) .
viool solo :

viool + gitaar :

 

[Hopf]

Vieuxtemps,

Er bestaan wel meer opnamen van deze variaties, te weten door Salvatore Accardo, Ruggiero Ricci, Viktor Pikaizen, Luigi Alberto Bianchi en Gidon Kremer.

Paganini heeft zijn halve leven beloofd te komen met een vioolmethode waardoor werkelijk iedereen een virtuoos violist zou kunnen worden. Die methode is er bij mijn weten nooit gekomen. Maar er zijn lieden die de overtuiging hebben dat deze variaties nou net die methode vormen. Voor wat het waard is

 

[Henri Vieuxtemps]

Bedankt voor de info. Op muziekweb zijn alleen 5 versie van Barucaba te vinden voor viool en gitaar en niks op cd van de vioolsoloversie. In de Paganini-box met 40 cd's zitten de opnames van Accordo, die ik gebruikt heb.
Hier de 20 variaties van Barucaba viool solo beginnend in D. Daarna de bekendere Caprices om de Caprices en de 60 Variaties van Baracuba muzikaal te vergelijken.
20 variaties van Barucaba viool solo beginnend in D

De Caprices 1-12

Caprices 13-24

 

[Oosterhof Vioolbouw]

Ik vind die Barucaba-variaties niet indrukwekkend. Qua compositie vind ik het ook niet veel bijzonders. Deed me hier en daar denken aan een Kreuzer-etüde.
In variatie tien zit de violist er met de as steeds naast en niet zo'n beetje ook!

 

[Hopf]

Ik vind die Barucaba-variaties niet indrukwekkend. Qua compositie vind ik het ook niet veel bijzonders. Deed me hier en daar denken aan een Kreuzer-etüde.
In variatie tien zit de violist er met de as steeds naast en niet zo'n beetje ook!

Los van de vraag of zij bedoeld waren voor openbare uitvoering (maar dat geldt evenzeer de ‘Kunst der Fuge’ van Bach), zijn de Barucaba variaties, althans in muzikale zin, inderdaad niet erg indrukwekkend. Maar zo zijn dit soort figuratieve variaties ook niet bedoeld. Hooguit om indruk te maken door technisch kunnen. De variatievorm als zodanig is ronduit fascinerend maar wel in handen van bijvoorbeeld Bach, van Beethoven, Brahms, Schubert en Reger. Want dan gaan thema’s, complete eigen composities dan wel die van anderen volkomen op de schep.

In het verleden is een aantal componisten aan de slag gegaan met het thema van de 24e caprice van Paganini. En dat leidde bij met name Brahms en Rachmaninoff tot een uitkomst waarbij de variaties van Paganini zelf nogal achterblijven. Al moet ik er in alle eerlijkheid wel aan toevoegen dat de vergelijking van een soloviool met een piano, respectievelijk een piano en orkest wat wringt.

Overigens trok ook de complete caprice de aandacht van anderen. Zowel Mendelssohn als Schumann voegden er een pianobegeleiding aan toe. Dat deed Leopold Auer ook, maar die vond het voorts nodig er een variatie voor de piano alleen aan toe te voegen Ook herschreef hij het slot. Dat daardoor inderdaad een stuk effectiever werd. Maar ook een stuk lastiger, weet ik nog wel van vroeger

 

[Henri Vieuxtemps]

M'n vioolleraar die de Caprices op cd heeft gezet, kende de Barucaba-variaties niet, maar vond ze een goede voorbereiding op de Caprices, anders dan Kreutzer-etudes die geen echte Paganini dingen bevatten, zoals bv die oplopende terts-dubbelgrepen. Voor veel leerlingen zou dit een goed opstapje zijn voor de Caprices, die altijd op concoursen moeten worden gespeeld. M'n pianiste vind de Caprices van Paganini ook niet indrukwekkend en ziet dat ook als trucjes zonder veel muzikale waarde.