Mijn kennis komt dan vooral uit het zeilles geven, maar dat gaat ook om het automatiseren van handelingen, wat te vergelijken is met bijvoorbeeld de juiste houding en goede streektechniek bij viool/cello spelen.
Uiteraard heeft ieder zijn persoonlijke dingentjes, maar globoaal gezien kan wel aangegeven worden wat goed en wat fout is.
Iemand iets aanleren kost tijd, zeker omdat degene feeling moet krijgen voor wat goed voelt en wat verkeerd voelt. Een gevoel aanleren is heel moeilijk, wel kan je iemand houvasten geven om de juiste houding te vinden. Aanwijzingen van iemand anders zijn hierbij belangrijk, omdat dat helpt om sneller het juiste gevoel te vinden, minder lang zoekend te zijn en zeker te weten dat iets goed is (je kan dat ook zelf doen, maar dan moet je heel kritisch kunnen zijn op jezelf, altijd. En je moet heel veel informatie inwinnen om zeker te weten dat je jezelf het juiste aanleert.), anders leer je gemakkelijk fouten aan.
Ook is het geloof ik zo dat je een beweging minimaal 10.000 keer gedaan moet hebben om het een automatisme te noemen. In een beweging tot automatisme te maken zijn verschillende fasen te onderscheiden (introductie- wat is de juiste beweging, aanleren - hoe doe je de juiste beweging, automatiseren - heel vaak doen, zodat het een automatisme wordt, generaliseren - ook in andere situaties toepassen en daarin zorgen dat je terugvalt op je nieuw verworven automatisme).
Je kunt je voorstellen dat als je iets moet afleren dat al een automatisme is, veel tijd kost, omdat je er heel bewust voor moet kiezen om die handeling niet meer zo uit te voeren, maar je lichaam is ingeprogrammeerd om het zo te doen. Als je niet nadenkt val je terug op oude/verkeerde automatisme. Als dit automatisme afgeleerd is, moet het nieuwe/juiste automatisme nog aangeleerd worden. Je moet dus heel bewust bezig zijn en doorloopt meer fasen dan wanneer je het de eerste keer goed aanleert.
Daphne
