Soms zie ik wel eens advertenties van ‘music shops’ die een electronisch stemapparaat aanbieden. Ik heb me wel eens afgevraagd wat je daar nu mee moet.
Ooit, in het allereerste begin van mijn vioollessen heb ik eens een zogeheten stemfluit aangeschaft, die je moest aanblazen. Al heel snel bleek, dat de manier van aanblazen uitmaakte of je viool zuiver of vals werd gestemd. Dat resulteerde dan ook al vrij snel in het zelf stemmen, puur op gehoor. Alleen moest je wel een referentie hebben en die was er: een heel simpele stemvork met 440 Hz op z’n pootjes, die ik sinds dien nog steeds gebruik. Mijn leraar maakte me al heel snel opmerkzaam op het feit dat er bij een zuivere stemming interferentie optreedt en dan kun je een derde toon horen. Dat geldt overigens ook voor tweeklanken! Je moet alleen getraind zijn om het te kunnen horen, weten waarnaar je moet luisteren.
Het is naar mijn idee juist veel beter voor de muzikale gehoortraining om alleen de A-snaar op 440 Hz (of anders) te zetten en de andere drie snaren daarop af te stemmen in reine kwinten.
Er zijn ook mensen die hun viool stemmen aan de hand van de ('goed' gestemde) piano, waarbij ze dan zonder nadenken de exacte frequenties overnemen. Want, bedenk wel dat een piano in feite zwevend is gestemd!! Wanneer je als violist met een goed getrained oor een piano zou gaan stemmen kom je bedrogen uit, want er klopt helemaal niets meer van. Ik heb het ooit eens geprobeerd, maar moest tot de conclusie komen dat een pianostemmer een heel moeilijke opdracht heeft: hij moet tweeklanken een beetje vals stemmen: zwevend. Die zwevingen kun je ook horen, want het gaat om een Herz of vijf!
Ik denk dus dat je er niet bij gebaat bent het stemmen over te laten aan de electronica. Wanneer je in staat bent de exacte frequenties over te nemen, moet het ook mogelijk zijn de reine kwinten te stemmen! Met je eigen oren, die veel beter zijn dan welk apparaat dan ook! [het menselijk oor kan interferenties waarnemen, zo'n apparaatje niet!].
Ooit, in het allereerste begin van mijn vioollessen heb ik eens een zogeheten stemfluit aangeschaft, die je moest aanblazen. Al heel snel bleek, dat de manier van aanblazen uitmaakte of je viool zuiver of vals werd gestemd. Dat resulteerde dan ook al vrij snel in het zelf stemmen, puur op gehoor. Alleen moest je wel een referentie hebben en die was er: een heel simpele stemvork met 440 Hz op z’n pootjes, die ik sinds dien nog steeds gebruik. Mijn leraar maakte me al heel snel opmerkzaam op het feit dat er bij een zuivere stemming interferentie optreedt en dan kun je een derde toon horen. Dat geldt overigens ook voor tweeklanken! Je moet alleen getraind zijn om het te kunnen horen, weten waarnaar je moet luisteren.
Het is naar mijn idee juist veel beter voor de muzikale gehoortraining om alleen de A-snaar op 440 Hz (of anders) te zetten en de andere drie snaren daarop af te stemmen in reine kwinten.
Er zijn ook mensen die hun viool stemmen aan de hand van de ('goed' gestemde) piano, waarbij ze dan zonder nadenken de exacte frequenties overnemen. Want, bedenk wel dat een piano in feite zwevend is gestemd!! Wanneer je als violist met een goed getrained oor een piano zou gaan stemmen kom je bedrogen uit, want er klopt helemaal niets meer van. Ik heb het ooit eens geprobeerd, maar moest tot de conclusie komen dat een pianostemmer een heel moeilijke opdracht heeft: hij moet tweeklanken een beetje vals stemmen: zwevend. Die zwevingen kun je ook horen, want het gaat om een Herz of vijf!
Ik denk dus dat je er niet bij gebaat bent het stemmen over te laten aan de electronica. Wanneer je in staat bent de exacte frequenties over te nemen, moet het ook mogelijk zijn de reine kwinten te stemmen! Met je eigen oren, die veel beter zijn dan welk apparaat dan ook! [het menselijk oor kan interferenties waarnemen, zo'n apparaatje niet!].