Het is even wennen, alles gebeurt in spiegelbeeld en dan gaat je stok inderdaad in eerste instantie schuiner als je in de spiegel kijkt. Dat gaat niet vanzelf, je moet echt nadenken hoe je dat verbetert. Het is dus geen kwestie van even proberen, maar het echt aanpakken en ermee aan het werk gaan. Rustig de tijd (uren) voor nemen als je hier in het begin mee aan de slag gaat. In het begin is het steeds rommelen met links/rechts, vanwege dat spiegelbeeld-gedoe (zie er de humor van in), maar op een gegeven moment pakt je hoofd het ineens.
Als je alleen thuis aan het studeren bent zie je niet (goed) zonder spiegel of je recht strijkt (en op de juiste plek tussen kam en toets), dus is het sowieso handig jezelf aan te wennen hoe je jezelf kunt controleren in de spiegel. Bij lastiger streken check ik vaak nog steeds even in de spiegel wat mijn stok doet.
Je legt eerst rustig recht je stok op de viool, bij de slof, punt, midden en voel goed hoe dat is (in je hele hand en arm en schouder). Daarna rustig aan gaan strijken (en blijven voelen terwijl je in de spiegel kijkt) terwijl je je stok recht blijft houden. Alleen in de spiegel kijken en heel rustig aan eerst losse snaren strijken. Streng zijn voor jezelf: recht is recht (dus niet een beetje rechter, maar meteen helemaal recht willen) en dat zie je prima in de spiegel. Gaat het scheef, in het begin eerst stok stil leggen en weer recht op je viool leggen en even goed voelen wat je verandert in je houding. Pas als dit recht gaat, en je merkt dat je ontspant (niet meer steeds hoeft op te letten) terwijl je zomaar recht blijft strijken, lastiger dingen gaan doen. (Heel rustig aan opbouwen en steeds pas verder gaan als het ontspannen en recht gaat, bijvoorbeeld eerst hele stok, bovenste helft strijken, onderste helft, legato op losse snaren, dan toonladders, vader Jacob...) Zo een tijdje spelen terwijl je alleen maar in de spiegel kijkt, dus niet naar je viool of naar bladmuziek.
Je pakt dan op een gegeven moment het gevoel op, wat het is om recht te strijken. Dan gaat het ineens ook vanzelf bij veel lastiger stukken en terwijl je niet eens meer oplet.
En daarna steeds even de spiegel erbij pakken om te controleren of je nog steeds recht strijkt. (Je zou een spiegel aan je standaard kunnen vastmaken, zodat je die er snel weer even bij kan pakken.)
Kan me niet voorstellen dat de spiegel bij jou nou net een verkeerd hulpmiddel is. Volhouden. Succes....