Weinig reacties hoor op deze mooie een leerzame serie :/
Gisteren bij een particulier 10 delen kunnen ophalen voor 3,50 euro per stuk :lol: (ze stonden op marktplaats). Nog in absolute nieuwstaat ook nog eens. Eén deel kraakte helemaal toen ik het openmaakte omdat het al die 30 jaar blijkbaar nog niet was ingezien.
Vijf van de tien had ik al, nu moet ik alleen de delen 4 en 5 nog hebben en dan is de serie compleet.
Wat staat er zoal in? Interviews met violisten, altviolisten, cellisten en contrabassisten, pedagogen en vioolbouwers.
Kyung Wha Chung vertelt dat ze begon met pianolessen. Als ze een nieuw stuk moest spelen vroeg ze haar leraar het even voor te spelen. Na een tijd had ze het boek uit en liet de trotse leraar haar een stukje voorspelen voor haar ouders. Hij sloeg het boek ergens open en zette het voor de neus van Kyung. Wat bleek... ze kon geen noot lezen. De leraar moest eerst even de eerste paar maten spelen, dan wist ze welk stuk het was en speelde ze het zo weg, uit dr hoofd, op dr gehoor (n.a.v. haar leraar die het één keer had voorgespeeld). De leraar was enorm teleurgesteld maar de ouders van Kyung waren trotst en blij. Dit was een bewijs dat ze muzikaal was en een goed gehoor had. Ze is toen overgestapt op viool en dat klikte heel goed. Kon ze tenminste oefend achter haar moeder aanlopen.....
Verder verteld een violist dat zijn opa burgemeester was van een plaats in Rusland. De zoon van deze burgemeester speelde viool. Stiekem, als zijn vader niet thuis was, de viool verstopte hij onzer zn bed. Want vaderlief wilde niet dat zijn zoon in de muziek ging maar dat hij wat bereikte in het leven, bijv. burgemeester worden. Op een dag vond de vader de verstopte viool onder het bed en sloeg het in stukken. De 16-jarige zoon liep het huis uit met als enige bezit de kleren die hij aanhad en is nooit meer teruggekomen en heeft zijn vader nooit meer gezien. Hij is van Rusland naar Israel (toen nog Engels bezit) gelopen, onderweg de kost verdienend met her en der allerlei werkzaamheden verrichten. Enfin, toen hij trouwde en een kind kreeg was het eerste wat hij zijn pas geboren zoontje gaf: een viool. Dat klikte want het zoontje werd een goed violist.
Fantastisch is het interview met de Russische bassist Rodion Azarkhin. Let eens op zijn handen en op zijn strijkstok. Wat een handen! Op de strijkstok zitten in het midden en bij de slof gewichten getaped. Dit om de caprices van Paganini op de contrabas te kunnen spelen..................
Er komen ook violisten in voor waarvan je denkt 'wie is dan nou weer?'. Vaak winnaars van concoursen, veelbelovend maar dus nooit echt doorgebroken tot de top. (ooit gehoord van Mihaela Martin bijvoorbeeld?). Maar je komt ook juweeltjes tegen zoals vioolpedagoge Ilona Fehér. De docente van o.a. Pinchas Zukerman en Shlomo Mintz.
http://en.wikipedia.org/wiki/Ilona_Fehér
Een schattige kleine Pinchas:
Ik krijg de (ongemakkelijke) indruk dat een aantal dirigenten en pianisten op een wat intellectueler wijze met hun vak om gaat dan strijkers. Laat staan blazers 