Vioolconcert van Tsjaikovski (Deel I) maar dan op een Erhu!

[Oosterhof Vioolbouw]

Ik heb wel vaker een Erhu bespeeld horen worden maar dit is echt fantastisch.
Als je er geen beeld bij zou hebben zou je hooguit kunnen denken: "wat een vreemd geluid komt er uit die viool".
Luister maar eens:

Dat het ook voor een Erhu behoorlijk pittig is kan men goed horen zo om en nabij 9:00 min.
Ook dubbelgrepen gaan niet. En dat klinkt voor mij heel erg vreemd, vooral zo bij 11:00 min. Kun je ook eigenlijk niet verwachten met twee snaren.
Er zit naar mijn mening wel erg veel nagalm in en dat doet meteen de vraag rijzen of er iets elektronisch is gedaan met het geluid. Desalniettemin: ik vind het reuze knap.

 

[JanHut]

Grandioos!

 

[Hubertus Bogaers]

Desalniettemin: ik vind het reuze knap.

Als hij het speelde, zittend op een eenwielfietsje dat over het slappe koord reed in een circus zou het nog knapper zijn. Niet mooier. Ik vind Erhu een schitterend instrument, met prachtig repertoire, maar dit vind ik Tchaikowski tekort doen. Zoeiets als cellosuites van Bach op een bastuba uitvoeren.

Op zich zijn er mooiere uitvoeringen van vioolmuziek op Erhu: het introductie en Rondo Capriccioso bijvoorbeeld:

daar blijft zowel de muziek als het karakter van de erhu beter overeind. Toch kan het niet op tegen Oistrach (of in die lijn, wellicht Kogan....

of Perlman....

 

[Oosterhof Vioolbouw]

De erhu is een strijkinstrument en wordt ook wel de Chinese viool genoemd.
In die zin hoort hij hier thuis op het forum.
Er zijn vraagtekens te zetten bij de uitvoering van een vioolconcert die dan op de twee-snarige erhu gespeeld wordt. Zoals ik eerder al schreef gaan twee- of drieklanken niet lukken op een erhu en als je het vioolconcert kent valt dat onherroepelijk op. De compositie is ook niet geschreven voor een erhu en dan moet je dat ook niet daarop uitvoeren, vind ik.

 

[JanHut]

Introductie en rondo (middelste filmpje, erhu in #3) vind ik een verrijking.
Wie het stuk nog niet kent of wie het 1000 x op viool hoorde: beiden spitsen misschien wel hun oren!

 

[Oosterhof Vioolbouw]

Introductie en rondo (middelste filmpje, erhu in #3) vind ik een verrijking.
Wie het stuk nog niet kent of wie het 1000 x op viool hoorde: beiden spitsen misschien wel hun oren!

Ik ken het stuk wel en heb gemeend tóch te mogen luisteren.
Er zijn toch wel wat kanttekeningen te plaatsen:

• Zo vind ik de vibrato overmatig waardoor het minder fraai wordt
• Staccato schijnt niet te kunnen met een erhu, althans ik hoor het niet toegepast worden
• De positiewisselingen gaan vaak gepaard met een glissando wat het er niet mooier van maakt
• De dubbelgrepen (tweeklanken) worden ook hier niet uitgevoerd! (Onmogelijk)

In het Rodo Capricioso hoor ik dan toch wel wat andere nootjes dan er oorspronkelijk staan: 8.37 - 8.50 min.

Toen ik dit zo had beluisterd vroeg ik mij af of er op een erhu ook de caprices van Paganini gespeeld kunnen worden. Ik kon er een paar vinden, die van nummer 24 maar dan gearrangeerd voor erhu:

Kan het niet mooi vinden. Hier is teveel aan geknutseld.

En de caprice No. 5:

Deze uitvoering -hoe knap dan ook- haalt het niet bij die op een viool!
Vooral het einde: weer die gemiste tweeklanken.

​

 

[Hubertus Bogaers]

Ik ken het stuk wel en heb gemeend tóch te mogen luisteren.
Er zijn toch wel wat kanttekeningen te plaatsen:

• Zo vind ik de vibrato overmatig waardoor het minder fraai wordt
• Staccato schijnt niet te kunnen met een erhu, althans ik hoor het niet toegepast worden
• De positiewisselingen gaan vaak gepaard met een glissando wat het er niet mooier van maakt
• De dubbelgrepen (tweeklanken) worden ook hier niet uitgevoerd! (Onmogelijk)

Precies Frits, daarnaast is het goed-klinkende bereik van een viool veel groter dan een erhu, de hoge partijen klinken gewoon niet. Er blijft een soort afgeknepen schrille toon over....

de glissandi en vibrato horen gewoon bij de erhu techniek, het spelen zonder toets op het instrument - en bij het repertoire van de erhu. Maar voor een westers stuk passen ze veel minder. Staccato zou alleen kunnen door de stok kort te stoppen, minder mooi en minder snel dan de stok op de snaren van de viool te laten stuiteren...

 

[Marcelita]

Dat rondo capriccoso vind ik hier de enige geslaagde erhu-versie en dan kun je het ontbreken van de dubbelgrepen nog vergeven. De Tjaikovsky voor erhu vind ik wel heel knap, maar toch mis ik daar teveel en besef ik nog meer dat het een erhu-versie is. En dan denk ik erbij: speel met je specifieke instrument toch alstjeblieft vooral wat bij je instrument past. Misschien wel conservatief, maar toch.... Op een kemence klinkt Bach eigenlijk ook niet echt leuk, om maar wat te noemen, terwijl turkse volksmelodieën zich er wel toe lenen.

Wat ik wel een heel spannende combinatie vind, is dit:

De erhu mag hier erhu zijn. En het orkest is orkest, maar begeleid wel de erhu en dat gaat heel mooi! Op 12;57 speelt bijvoorbeeld een celliste solo, een beetje op een manier alsof ze erhu speelt. Het past er zo mooi bij!

Aan het eind overstemt het orkest wel veel te vaak/veel de erhu!

 

[marloes s]

Op 12;57 speelt bijvoorbeeld een celliste solo, een beetje op een manier alsof ze erhu speelt. Het past er zo mooi bij!

Vooral als ze dan samen verder spelen, is inderdaad heel mooi en doet beide instrumenten eer aan.