Nieuwe ontwikkelingen:
Magnetodynamisch element is voor viool onbruikbaar omdat de snaren (op de E na) niet vervaardigd zijn van een magnetiseerbare metaallegering. Een alternatief is een piëzo-element dat geplaatst wordt in de kam. Daarvoor moet het element in de kam worden gemaakt. Er zijn ook violen die het element al in het instrument hebben geïntegreerd.
Een heel andere en intelligente oplossing als prototype kwam ik elders tegen, waar het een
optische pick-up betreft. In dit geval wordt een lichtstraal gericht op de snaar en brengt de trilling een modulatie tot stand. Het gemoduleerde licht wordt opgevangen door een fotodiode of fototransistor en wordt elektronisch omgezet naar een audiosignaal. Er is echter –ook aan dit systeem- een nadeel, want de snaar bevindt zich altijd tussen de uitgezonden lichtstraal en de ontvanger (fotodiode). Daarmee is de bespeelbaarheid beperkt(er). Ook hier werd een oplossing bedacht door het hele systeem in de reflecterende manier op te bouwen: zowel de emitter als de ontvanger (de sensoren) onder de snaar plaatsen. Dit doet geen enkele concessie aan de bespeelbaarheid en geeft de strijkstok alle ruimte. Maar ook hier is de technische uitvoering een beperking omdat het omgevingslicht het signaal beïnvloedt.
De nieuwste ontwikkelingen op dit gebied betreffen een IR-gemoduleerde lichtstraal (GaAs IR-diode) met het opname-element gemonteerd aan het einde van de toets. Het omgevingslicht heeft dan geen invloed meer. Ieder opname-element kan afzonderlijk worden gericht en dus geoptimaliseerd voor het beste resultaat. De afbeelding laat een bovenaanzicht zien (proto-type):
en hier de montage aan de toets:
Zoals eerder gemeld is het ontwerp nog in ontwikkeling. Het grote voordeel ten opzichte van reeds bestaande systemen is het grote dynamische bereik zonder waarneembare vervorming. Er zijn ook nog op te lossen problemen aanwezig: zo zal bij het aanzetten van de strijkstok op de snaar dat specifieke geluid moeten worden gereduceerd. Dat is overigens bij alle pick-up systemen een groot probleem! Men denkt door verplaatsing van de sensoren een aanzienlijke winst te behalen in het reduceren van aanzet geluiden.
Voor wie het allemaal eens wil nalezen heb ik het artikel (Engels) erbij:
http://articles.ircam.fr/textes/Leroy06a/index.pdf
Misschien interessant voor iemand die het 'neusje van de zalm' wil op dit gebied. Geen idee wat het allemaal gaat kosten.
