Beter noten leren lezen

Anouk

Anouk

Dag iedereen,

Sinds een paar weken heb ik het vioolspelen weer opgepakt, na 5 jaar niet meer actief te hebben gespeeld. Ik heb 11 jaar les gehad volgens de Suzuki methode. Bij de Suzuki methode leer je om op het gehoor te leren spelen, het noten lezen komt pas later.

Mijn gehoor is goed ontwikkeld, alleen met het noten lezen heb ik nog moeite. Voornamelijk ritmes vind ik erg moeilijk. Boeken van de Haske met bijgeleverde cd's zijn voor mij erg fijn. Zo kan ik op de cd horen welk ritme ik moet aanhouden en hoe snel het stuk gespeeld moet worden.
Ik wil graag leren hoe ik zonder cd's toch muziekstukken kan spelen van bladmuziek. Heeft er iemand tips welke muziekboeken ik hiervoor kan gebruiken?
 
Hallo Anouk,

je zegt: ik heb 11 jaar les gehad volgens de Suzuki methode. Bij de Suzuki methode leer je om op het gehoor te leren spelen, het noten lezen komt pas later.

Wil je daarmee ook zeggen dat je in die 11 jaar niet goed hebt leren spelen van muziek en eigenlijk geen noten hebt leren lezen?

het beste wat je dan kan doen is je verdiepen in het notenschrift en met een beginnersboek de noten op de viool aanleren en oefenen. Of weer les nemen maar dan op de klassieke manier.

een geschikt boek voor jou om het opnieuw op te pakken zou zijn: Die fröhliche Violine Band 1 van Renate Bruce Weber, eventueel met CD als dat voor jou handig is ter ondersteuning. En dan het van muziek spelen en tellen trainen.

http://www.broekmans.com/nl/product/Bruce-Weber-R-Frohliche-Violine-Vol-1-Bk-Cd-Geigenschule-fur-den-Anfang/123034
 
Als ik moeilijke ritmes moet spelen begin ik altijd met de noten te "klappen". Je hoeft dan niet rekening te houden met toonhoogtes en zo maar puur concentreren op het ritme.

Als je dan een boek met CD hebt kun je proberen eerst zelf het ritme te klappen en daarna met de CD mee te klappen...dus de track mét viool pakken en dan de noten die in je boek staan mee klappen met de CD. Het is dan natuurlijk niet de bedoeling dat je vooraf vast de CD een paar keer beluistert dat het ritme al in je hoofd zit.
 
@ Willeke _D: Waarom is dat niet de bedoeling? Ik ben ook erg slecht in ritmes, ook niet goed in van blad lezen, maar wel heel goed in iets spelen dat ik al een keer gehoord heb en dingen uit mijn hoofd leren.

Het lijkt mij dat het gaat om het eindresultaat, en er zijn meerdere manieren om dat te bereiken. En iets dat moeilijk is voor mij (ritmes spelen na alleen het ritme te lezen), is dat goed om af en toe ook te oefenen, maar heel frustrerend als dat altijd zo moet. Met les speelt mijn docent het vaak een keer voor me voor, en speel ik mee en daarna mag ik erop gaan oefenen thuis. Dus ja, je kan zo oefenen, maar nee, het is niet fout om eerst de cd te horen! Voor mij zelfs beter, want dat sluit veel beter aan bij mijn leermethode!

Daphne
 
@Daphne...als je iets wil verbeteren zoals Anouk aan gaf is het goed om juist de moeilijkheden aan te pakken en niet de "makkelijke weg" te kiezen. Op die manier verbeter je jezelf en leer je bij.
 
Dag allemaal,
Wat fijn dat ik gelijk al zo veel tips krijg. Het klappen of tikken met een potlood helpt al goed. Het gaat nog wel moeilijk, maar daar moet ik gewoon veel tijd in steken. In die 11 jaar heb ik wel geleerd om noten te lezen, maar er is niet uitgebreid aandacht aan besteed. Voorafgaand aan het leren van een muziekstuk moest ik de opname van de viool een aantal keren beluisteren van mijn viooldocente, of mijn docente speelde het muziekstuk voor. De kleine stukjes muziektheorie die ik heb gehad heb ik daardoor maar weinig toe kunnen passen en is niet goed blijven hangen.

Eerst luisteren naar de muziek en daarna spelen van blad is voor mij de 'makkelijke' weg.
Het is fijn om een goed gehoor te hebben, maar ook weer niet handig als je meespeelt in een orkest. Daar liep ik de laatste paar weken tegenaan. Ook was er toen maar weinig muziek beschikbaar dat ik eerst kon luisteren voordat ik het ging spelen.

Ik heb nu via dit strijkersforum contact gezocht met een viooldocente (Ayca Roel). Zij kan op de klassieke manier vioollessen geven. Vrijdag heb ik een proefles, ik ben heel benieuwd :)
 
Er is ook veel discussie of de manier van leren lezen in groep drie wel bij iedereen aansluit. Het is onzin om iets op de moeilijke manier te moeten leren... Het eindresultaat wordt er niet beter of slechter van (in mijn geval vaak slechter, omdat ik zo snel dingen uit mijn hoofd ken, en gemakkelijk mezelf fouten aanleer als ik een stuk nog nooit gehoord heb, en die fouten zijn erg moeilijk af te leren...). Dus wat dat betreft denk ik nog steeds niet dat een bepaalde manier voor iedereen werkt.

Wel moet ik toegeven dat ik voorbij de vraag van Anouk ben gegaan. Daar worden een aantal tips voor gegeven waar zij goed mee overweg kan. Voor mij geldt dat anders. (Ritmes klappen en stukken leren van blad is voor mij alleen maar frustrerend, terwijl de manier hoe ik mijn lessen en orkeststukken nu aangeboden krijg en benader me juist heel veel plezier opleveren).

Daphne
 
Hallo Anouk.

De Suzuki methode is erg goed.
Het principe is eigenlijk, dat iedereen zijn moedertaal leert zonder grammatica en
wel op zeer jonge leeftijd. Op gehoor dus.
Dat notenlezen komt ook vanzelf, als je je er regelmatig mee bezig houdt.
Als je in een (amateur)orkest gaat spelen, moet je thuis goed voorbereiden.
A prima vista spelen kan de een beter dan de ander.
Ik zeg ook altijd: muziek maken en een instrument bespelen, speelt zich
voornamelijk af TUSSEN de oren!!!!

Veel muziekplezier.
Peter.
 
violonist zei:
Hallo Anouk.

De Suzuki methode is erg goed.
Het principe is eigenlijk, dat iedereen zijn moedertaal leert zonder grammatica en
wel op zeer jonge leeftijd. Op gehoor dus. (....)
Klik om te vergroten...
Dat op zéér jonge leeftijd kan wel eens het verschil uitmaken! Want zoals Anouk in post #1 vermeldde, heeft ze het vioolspelen na een aantal jaren weer opgepakt. Na 11 jaar les nog niet zonder problemen noten kunnen lezen lijkt me fataal voor een verdere voortgang. Dat houdt dan in, dat het accent moet komen te liggen op de notenleer.
 
Hallo Frits en Anouk.

Dat uit het hoofd leren spelen heeft ook te maken met frasering.
Ik ben veel violeurs tegengekomen, waar je aan het spel kunt horen,
dat ze noten zitten te spelen/lezen en de voor-zin/na-zin niet opmerken, bv.
Muziek zit TUSSEN de noten wordt ook vaak gezegd; wat wil zeggen, dat de
noten in verhouding tot elkaar staan.
Noten leren lezen is handig, maar niet zaligmakend.
Sorry dat ik zo eigenwijs ben, Frits maar dit moest me even van het hart.

Doe er je voordeel mee.
Peter.
 
@Peter,

ik begrijp niet geheel wat je bedoelt. Maar, wat ik wilde zeggen is dat je toch moet weten welke noot correspondeert met welke vinger c.q. positie. Natuurlijk ga je niet bij iedere noot na of het een a, cis, of fis is, om maar wat te noemen. Geen enkele musicus zal dat doen. In je hersenen is er een directe link gelegd tussen wat het notenschrift 'zegt' en wat je moet spelen. In de hogere posities -zo vanaf Pos. VII- gaat dat helemáál op, want het is een hele uitzoekerij welke noot het nu precies is.
Het notenschrift geeft verder informatie over dynamiek, metrum, ritme, rust, tempo, lengte van de noten etc. Wel een eerste vereiste om een stuk te kunnen spelen. De informatie anders dan wélke noot het precies is, heeft mijns inziens niets te maken met of er "iets tussen de oren zit"!

Frits
 
Hallo Frits en Anouk.

Iets tussen de OREN is een ander verhaal van mij.
Muziek zit tussen de NOTEN, hoorde ik voor het eerst van Vera Bets in een intervieuw
op de televisie. Daarna ben ik het vaker tegengekomen.
Eén noot op zich is geen muziek; een volgende noot brengt pas de spanning.
Ook in een toonladder heb ik geleerd, staan alle andere noten in VERHOUDING TOT de grondtoon. Noemen we dat niet secunde, terts, kwart enz.
Vroeger werd er in de partituur geen aanduiding gegeven van dynamiek enz.
Dat werd toch overgelaten aan de uitvoerder zelf.
Er wordt nu zelfs gezegd om bij een dynamisch teken niet altijd te doen wat er staat. Er moet op dat punt wel iets gebeuren.

Peter.
 
Oosterhof Vioolbouw zei:
Natuurlijk ga je niet bij iedere noot na of het een a, cis, of fis is, om maar wat te noemen. Geen enkele musicus zal dat doen. In je hersenen is er een directe link gelegd tussen wat het notenschrift 'zegt' en wat je moet spelen.
Klik om te vergroten...

Als ik noten zie op een partituur weet ik perfect welke vinger op welke snaar dat is maar als mijn lerares zegt D dan moet ik gelijk al die noten van de bewuste snaar opzeggen om te weten welke ze bedoeld. Komt dat vanzelf met de tijd of studeer je dat beter en zoja, hoe studeer je dat het best?
 
Ha Anouk,

Gezien jouw aanvulling in post 6, denk ik dat je hier zeker wat aan gaat hebben: www.sighreadingfactory.com.

Niet bedoeld als reclame, echt als tip, want ik denk dat veel mensen hier iets aan zouden kunnen hebben. Mijn dochtertje oefent hiermee en het werkt super. Maar het is absoluut geen kinderachtig programma en je leert supersnel goed van blad te spelen.

De computer maakt een 'muziekje'. Dus volledig willekeurige noten, en jij mag het dan spelen. Als check kan je het stukje (twee regels) afspelen, kan je horen of het klopte (evt. tweede keer meespelen, dan merk je het meteen).

Je moet er wat voor betalen, maar de gratis versie geeft al heel veel mogelijkheden, probeer maar eens.

Succes!
 
Inloggen of registreren om te reageren.
Terug
Naar boven