NMF - nationaal muziekinstrumentenfonds (onbetaalbare unieke instrumenten te leen)

[JanHut]

Het NMF koopt bijzondere instrumenten en leent dezen uit aan musici (o.a. jong talent). Onbetaalbare instrumenten komen in handen van talenten die het nooit zouden kunnen betalen.

Bij het afscheid van voormalig voorzitter Wim Dik heeft het NMF, in plaats van een cadeau te geven, een cello laten bouwen. Het werd de 'Wim Dik-Cello'.
De bouwer is Gudrun Kremeier, in haar werkplaats in Amsterdam.

De eerste musicus die de cello mag lenen is jong talent, 16 jarig, Florianne Remme. Vrijdagavond jl. liet zij de cello klinken in een kapel in Zaltbommel, samen met Elena Malinova op de Erard-vleugel.

Indrukwekkende, aansprekende cello met een volle klank!

 

[JanHut]

Cellist Pieter Wispelwey kon van het NMF een Romberg cello lenen. (zie Tobias in #3 en de correctie in #5).
Hoor zijn laatste versie van de JS Bach cellosuites (2 CD en docu-DVD).
Romberg, bijzondere Nederlandse bouwer uit het verleden. (zie #3 en correctie in #5).
Een indruk:

 

[Tobias †]

Cellist Pieter Wispelwey kon van het NMF een Romberg cello lenen.
Hoor zijn laatste versie van de JS Bach cellosuites (2 CD en docu-DVD).
Romberg, bijzondere Nederlandse bouwer uit het verleden.
Een indruk:

Ik kan geen Nederlandse bouwer vinden met de naam Romberg. Er is wel een Strad met de bijnaam Romberg. Een bekende Nederlandse vioolbouwer is Pieter Rombouts.

 

[Oosterhof Vioolbouw]

Romberg was ook een Duitser. Hij paste verschillende verbeteringen toe aan cello en contrabas. Bij de cello is de Romberg-toets bekend: de toets is vlak ter plaatse van de C-snaar. De bedoeling daarvan is een groter vibrato te verkrijgen.

 

[JanHut]

Ai, Ik liep me te vergissen:
De cello, in beheer van NMF en o.a. bespeeld door Pieter Wispelwey is van Pieter Rombouts, 1710

 

[Marcelita]

Bij het afscheid van voormalig voorzitter Wim Dik heeft het NMF, in plaats van een cadeau te geven, een cello laten bouwen. Het werd de 'Wim Dik-Cello'.

Dat zal dan wel een wens van Wim Dik zijn geweest, lijkt mij. Wel een mooi idee!

 

[JanHut]

Tijdens een van de versies Cello Biennale Amsterdam werd in de hal ter plekke een strijkstok gemaakt. Henk te Hietbrink en een collega (ik ben kwijt wie de collega ook alweer was) maakten samen 1 strijkstok, met hun beiden namen erin gebrand. Uniek. (Het zal 2012 geweest zijn (?) ).
De stok is geschonken aan het NMF, muziekinstrumentenfonds, en zal inmiddels wel uitgeleend zijn aan een cellist.

 

[JanHut]

PS bij #2, Pieter Wispelwey op Rombouts cello uit 1710:
het live fragment dat je ziet en hoort is gespeeld met de stemming a-415 (veel gebruikte barokstemming).
Voor de CD-opname speelde Pieter a-392, een oude stemming in de regio waar Bach was toen hij de suites schreef.
Dat lage geeft iets speciaals aan sonoriteit en wellicht klonken de suites voor het eerst in die stemming.

De Rombouts kan die lage stemming goed hebben. Echter bij de live uitvoering was het erg warm en lukte het niet. Toen is toch gekozen voor a-415.