Rudolf Koelman

Marcelita zei:
O.K., nu zie ik het: lijst eromheen.
Bruch en Mendelssohn komen nogal eens vaker samen op een grammafoonplaat of CD.
Klik om te vergroten...

Inderdaad. Tot vervelens toe. Waarom reizen al die violisten de wereld rond met hetzelfde, zowel inwisselbare als risicoloze, repertoire bestaande uit die tien dezelfde vioolconcerten? Als ze dan tenminste nog eens één van die twee andere vioolconcerten van Bruch zouden spelen ..........................:confused:

Hopf (inmiddels een beetje uitgeluisterd op het 'grote' repertoire)
 
Hopf zei:
Inderdaad. Tot vervelens toe. Waarom reizen al die violisten de wereld rond met hetzelfde, zowel inwisselbare als risicoloze, repertoire bestaande uit die tien dezelfde vioolconcerten? Als ze dan tenminste nog eens één van die twee andere vioolconcerten van Bruch zouden spelen ..........................:confused:

Hopf (inmiddels een beetje uitgeluisterd op het 'grote' repertoire)
Klik om te vergroten...

Zit het probleem niet vooral in de programmering van concertzalen en orkesten? Genoeg inkomsten krijgen? Menen, of weten, dat het grote publiek op dezelfde, inwisselbare, risicoloze repertoires van tien dezelfde vioolconcerten af komen? Er zíjn natuurlijk muziekliefhebbers, zoals op dit forum, die graag de andere werken horen, en ik heb de indruk dat er toch ook wel meer andere werken worden geprogrammeerd.
Als de violisten ander werk wordt gevraagd, gaan ze dat ook spelen. (of werkt het toch anders?)
 
Dit probleem is al heel oud en doet mij denken aan de tijden van weleer: De Harmonie in Groningen. Zeg maar het Concertgebouw van Groningen. (Het gebouw bestaat al lang niet meer als concertgebouw, maar ik ging er vroeger regelmatig heen om concerten te beluisteren uitgevoerd door de GOV (Groninger Orkesvereniging)). Op een zeker moment had iemand bedacht dat er ook maar eens wat moderne(re) werken ten gehore moesten worden gebracht en dat werd dus ook gedaan: vóór de pauze dus een of twee moderne werken en na de pauze het klapstuk, laten we zeggen vioolconcert van Bruch. Al na een paar keer zat de zaal voor 40% gevuld en na de pauze kwam de overige 55% (ja, er waren nog wat plaatsen over!). Dat was toch een duidelijk signaal waar de meerderheid van het publiek voor kwam? Wat deed men toen: je kon er met een kaartje in de pauze niet meer in! Ja, toen waren de rapen gaar: het bezoekersaantal liep rap terug. Van lieverlee dan maar weer terug naar de conservatieve c.q. klassieke stukken, kreeg men de zaal weer redelijk gevuld!
 
Zou het probleem op den duur op te lossen zijn door eindelijk eens goede muziekscholing aan alle kinderen te geven, zodat ze ook leren luisteren naar de minder bekende werken/moderne werken etc. ?
 
Marcelita zei:
Zou het probleem op den duur op te lossen zijn door eindelijk eens goede muziekscholing aan alle kinderen te geven, zodat ze ook leren luisteren naar de minder bekende werken/moderne werken etc. ?
Klik om te vergroten...

Om dit item maar weer eens op te pakken: ik ben het wel met je eens dat uitleg een grote bijdrage kan leveren voor een beter begrip, maar of je daarmee een bepaald soort muziek ook mooi gaat vinden lijkt me een heel ander verhaal. Zo heb ik zelf ooit heel erg m'n best gedaan de jazz te kunnen waarderen door het te gaan begrijpen. Want zo dacht ik, als ik het doorgrond komt er een dimensie bij. Het is me nooit gelukt!
 
Oosterhof Vioolbouw zei:
Om dit item maar weer eens op te pakken: ik ben het wel met je eens dat uitleg een grote bijdrage kan leveren voor een beter begrip, maar of je daarmee een bepaald soort muziek ook mooi gaat vinden lijkt me een heel ander verhaal. Zo heb ik zelf ooit heel erg m'n best gedaan de jazz te kunnen waarderen door het te gaan begrijpen. Want zo dacht ik, als ik het doorgrond komt er een dimensie bij. Het is me nooit gelukt!
Klik om te vergroten...

Soms "liggen" bepaalde muziekstijlen iemand gewoon niet. Met het bestuderen van bijv. jazz, blijft die kennis in je 'bovenkamer' en daalt het niet naar het middenrif, de plek waar het ook echt doorleefd wordt.
En waarom zou iedereen alle muziek mooi moeten vinden? Dan valt alle individualiteit in smaak en voorkeur weg.
 
jis77 zei:
Wellicht als diegene die de muziek speelt woest aantrekkelijk is?
Klik om te vergroten...
Helpt zeker! Maar zelfs als diegene niet woest aantrekkelijk is, maar ik die persoon gewoon erg graag mag, heb ik gemerkt dat ik al bereid ben veel meer muziek te gaan waarderen!
 
Hopf zei:
Elsie S.,

Voor de goede orde: orkestleden in de USA krijgen over het algemeen een contract voor één jaar, dus je loopt het risico dat je na een jaar weer proefspel moet doen. Iets als bestaans- of rechtszekerheid kent daar een wat andere beleving, to put it mildly.

Wat betreft de druk van het presteren: je hebt geluksvogels die als ijskonijn door de wereld gaan. Bijvoorbeeld Heifetz, Milstein en Rubinstein. Maar zelfs hele groten, zoals Oistrach, stonden voorafgaand aan ieder optreden stijf van de zenuwen. Tot overgeven aan toe. Zelfs na decennia optreden.

Je vroeg naar de vijf overgebleven 'survivors' waar het gaat om het vioolconcert van van Beethoven. Dit zijn zij, in willekeurige volgorde:

- Erich Röhn/Berlijns Philharmonisch orkest/Wilhelm Furtwängler,
- David Oistrach/Groot radio symfonieorkest/Alexander Gauk,
- Arthur Grumiaux/Concertgebouworkest/Eduard van Beinum,
- Leonid Kogan/USSR symfonieorkest/Jevgeni Svetlanov, (ook meerdere versies met Kogan)
- Philippe Hirschhorn/Nationaal orkest van België/Ronald Zollman,
- Frank Peter Zimmermann/English chamber orchestra/Jeffrey Tate.

Beetje lastige leuze, want ondanks het feit dat ik er stiekem zes heb opgevoerd, vielen er een paar af (die ook nog steeds op mijn plank staan), waar ik ook wel mee kan leven:

- Zino Francescatti/Philadelphia orchestra/Eugene Ormandy,
- Josef Suk/New philharmonia orchestra/ Sir Adrian Boult,
- Wolfgang Schneiderhan/Berlijns philharmonisch orkest/Paul van Kempen,
- Yehudi Menuhin/Berlijns philharmonisch orkest/Wilhelm Furtwängler,
- Adolf Busch/New York philharmonisch orkest/Frits Busch.

Zelf ben ik een beetje verbaasd over de vermelding van Yehudi Menuhin. Een violist waar ik, behalve waar het gaat om zijn vooroorlogse opnamen, werkelijk niets meer mee heb. Net als Henryk Szeryng. Of Szigeti. En met hen, vele anderen.

Ronald
Klik om te vergroten...
Krebbers' opname uit 1973 is voor mij de standaard. En zo heeft iedereen zijn / haar voorkeur.
 
In 2010 stuurde Rudolf Koelman mij wat cd's op, omdat hij enthousiast was over m'n Youtubekanaal. Zie begin draadje. Lang ging bij mij Oskar Rieding op. 35 voor viool en piano aan kop en staat nu op 800.000 kijkers. Vorig jaar op 30 augustus verbaasde ik me dat zijn Saint-Saëns, Camille Introduction + Rondo Capriccioso op. 28 violin & orchestra zo goed ging lopen en dat het aantal keer bekeken op 550.000 stond. Ik dacht dat het nog 2 jaar zou duren voordat de miljoen kijkers zou worden gehaald, maar dat is na 11 maanden en 5 dagen dus al gebeurd, omdat de aantallen kijkers per dag bleven oplopen en nu rond de 1400 schommelen. Zou met deze dagelijkse kijkcijfers dus 2 jaar duren voordat de 2 miljoen is bereikt. Maar dit aantal van 1 MILJOEN !! KIJKERS in natuurlijk al absurd voor een klassieke video.
 
Laatst bewerkt:
Dit jaar is een cd uitgebracht met de twee vioolconcerten van Prokofiev gespeeld door Koelman.

9a28f3dbd7081c2ba178c4e8d6962e25.jpg


Deze recente HD film ook van harte aanbevolen met een masterclass van Koelman. Prachtig die aanwijzingen die hij geeft en zo het stuk en de interpretatie op een hoger plan tilt. Het laat ook iets zien hoe moeilijk vioolspelen is en wat er allemaal bij komt kijken.En uiteraard hoe goed Koelman zelf speelt als hij passages voordoet of verschillen laat horen.

https://theviolinchannel.com/iclassical-rudolf-koelman-wieniawski-violin-concerto-2-masterclass/
 
Laatst bewerkt:
Inloggen of registreren om te reageren.
Terug
Naar boven