Bach prelude

Ik wil niet vervelend doen, frikkerig ofzo, maar soms vragen stukken technisch wat,, waarmee je misschien nog even moet wachten (en intussen wel de oefeningen en stukken aanpakken die je naar het gewenste technische niveau helpen. Maar ja, ik ben geen docent en er leiden meer wegen naar Keulen!:)

Ik begrijp je wel hoor, zodra ik voel dat het teveel van me vraagt sla ik dat stuk gewoon even over, maar ik vind het wel erg leuk om sommige dingen te proberen;)
 
ja, als (ex/ook) gitarist heb je daar een voordeel, voor mij is het bijna een kleine barrée... hier doe je wat anders nooit mag, je bovenste kootje een beetje plat leggen over twee snaren. Als het echt niet lukt kun je proberen twee open snaren te spelen, maar dat vraagt juist veel van je strijkstoktechniek.... die je als violist best zult hebben!

Na de verschillende manieren te hebben geprobeerd is die barré toch het fijnste. Met de duimpositie ga ik namelijk ook m'n pezen overstrekken en dan van meer dan 1 vinger :eek:...dank voor je uitgebreide reacties @Huub M. Bogaers :)
Ik kan nu iig alle noten spelen....nu nog de klank:rolleyes::p
 
Nu net het eind met open snaren gespeeld, dat is wel makkelijker...maar eh...is dat wel done? En maat 29-30 staat bij mij nog een hoop geschuif....mag dat ook anders?:oops:
 

Bijlagen

  • IMG_20161020_131823.jpg
    IMG_20161020_131823.jpg
    667,3 KB · Weergaven: 14
Nu net het eind met open snaren gespeeld, dat is wel makkelijker...maar eh...is dat wel done? En maat 29-30 staat bij mij nog een hoop geschuif....mag dat ook anders?:oops:
Tuurlijk. Heb ik in mijn les eerst ook gedaan. Mijn docent zegt letterlijk: 'een mooie losse snaar is niet lelijk'.
 
ja, als (ex/ook) gitarist heb je daar een voordeel, voor mij is het bijna een kleine barrée... hier doe je wat anders nooit mag, je bovenste kootje een beetje plat leggen over twee snaren. Als het echt niet lukt kun je proberen twee open snaren te spelen, maar dat vraagt juist veel van je strijkstoktechniek.... die je als violist best zult hebben!
Mag dat anders nooit, je vinger plat leggen? Ik kom dat best weleens tegen...bijv. in maat 20. Dat heb ik zo geleerd...
 
Mag dat anders nooit, je vinger plat leggen? Ik kom dat best weleens tegen...bijv. in maat 20. Dat heb ik zo geleerd...

Het is wat hard voor je pezen, dus als het niet hoeft liever niet, maar als ik cellovideos zit te kijken zie ik veel overstrekte vingers... Het is natuurlijk soms wel makkelijker...
 
Ik word er ook rustig van, en dat is voor mij heel belangrijk want heb veel onrust. Kan nu even 2 dagen niet spelen en mis het nu al...ook menuet 1 doorgespeeld, werd er echt emotioneel van...zo verstillend is het...
Ik heb de hele suite (1e cellosuite, JS Bach) weer in mijn map gedaan en werk er af en toe aan. Ik ontdek:
alles wat in de 6 suites gebeurt zit ook al in de 1e !
(of op z'n minst een voorbode van ..; daarna wordt hetzelfde dieper, hoger, complexer).
 
Ik heb de hele suite (1e cellosuite, JS Bach) weer in mijn map gedaan en werk er af en toe aan. Ik ontdek:
alles wat in de 6 suites gebeurt zit ook al in de 1e !
(of op z'n minst een voorbode van ..; daarna wordt hetzelfde dieper, hoger, complexer).

Dat maakt die suites ook zo meesterlijk!
Eigenlijk raak je nooit uitgekeken! Er zijn altijd weer nieuwe aspecten te ontdekken!:)
 
Dat maakt die suites ook zo meesterlijk!
Eigenlijk raak je nooit uitgekeken! Er zijn altijd weer nieuwe aspecten te ontdekken!:)
Vind ik ook. Zo luisterde ik weer eens de 2e. Deze staat bekend als verdrietig (d-klein). Maar ik hoor in de delen ook zoveel hoop en blijdschap!
 
Ik heb de hele suite (1e cellosuite, JS Bach) weer in mijn map gedaan en werk er af en toe aan. Ik ontdek:
alles wat in de 6 suites gebeurt zit ook al in de 1e !
(of op z'n minst een voorbode van ..; daarna wordt hetzelfde dieper, hoger, complexer).

Ik hoor dat ik me even moet verdiepen in suite 2-6 ;)
 
Ik heb in mijn map (met 'vast' repertoire en om maanden en jaren aan te werken) nu ook toegevoegd:
de sarabande van de 3e bachsuite.
(ooit eerder gespeeld en als het lukt het heel muzikaal te spelen is het een geweldig deel).
 
Nu speelt hij het meesterlijk en laat ons vol bewondering luisteren!
Ik denk ook dat hij het in iedere fase weer anders heeft gespeeld, omdat ik geloof dat je je ook aan zo'n stuk ontwikkelt en je nieuwe ontdekkingen en zienswijze laat doorklinken in je uitvoering.
 
Nu speelt hij het meesterlijk en laat ons vol bewondering luisteren! Ik denk ook dat hij het in iedere fase weer anders heeft gespeeld, omdat ik geloof dat je je ook aan zo'n stuk ontwikkelt en je nieuwe ontdekkingen en zienswijze laat doorklinken in je uitvoering.
In interviews hoor ik Yo-Yo Ma dat ook zeggen. Telkens anders: in elke levensfase en zelfs per keer (zaal, sfeer, interactie luisteraars). Ook vertelt hij dat hij beïnvloed is door barok- en folkmusici.
 
Hoe bedoel je?
Ik bedoelde het voor jou, mij en elke geïnteresseerde cellospeler:
wie thuis die allemande gaat spelen en de speelwijze van master Ma eens na gaat doen heeft zomaar een masterclass van hoog niveau. Om daarna het geleerde in eigen stijl te integreren.
 
Terug
Naar boven