Cellosonate nr 2

[Rolf Straver]

Na lange tijd deze zomervakantie een cellosonate geschreven. Het is een vierdelige sonate die aan een stuk gespeeld wordt, met als titel 'A magia de se apaixonar' (de magie van verliefd worden) De sonate maakt een reis door verscheidene gevoelens, van een gebroken hart tot geluk en vreugde, maar elke luisteraar zal dat weer anders ervaren. De Portugese titel is vanwege een beoogde uitvoering aldaar en het gebruik van een vrolijk Portugees kinderliedje in het slotdeel (Foi na loja do mestre Andre) Dit gedeelte in D groot is overigens het enige deel dat in sonatevorm staat. De thema's van voorafgaande delen worden verderop wel verweven, waardoor de sonate als geheel een cyclische vorm heeft gekregen, waar met enige fantasie misschien wel een persoonlijk verhaal bij past, maar de muziek op zich mag de luisteraar ook genoeg luistergenot geven, ik heb de sonate met plezier gecomponeerd.

 

[Oosterhof Vioolbouw]

Nee, dit is niet mijn muziek. Absoluut niet, maar dat was wel te verwachten.

 

[Marcelita]

Hier heb je je inderdaad met plezier op uitgeleefd!

Dit is wel weer écht zo'n stuk dat niet kan schitteren met de beperkingen van je notenprogramma.
Ik ga binnenkort de rust nemen het helemaal te horen, maar bij het eerste stukje luisteren, loop je bij maat 41 weer aan tegen het feit dat de cello totaal ondergesneeuwd wordt door de pianopartij. Dit zal in een mooie live setting wel anders gaan, maar hier in dit programma vind ik het doodzonde! Vooral ook in de héél erg snelle pianopassages hoor je een cello wanhopig proberen nog iets bij te dragen en lijkt telkens een beetje kopje onder te gaan. Ik denk dat dat vooral ligt aan de beperkingen in de mogelijkheden van de geluidsweergave van het programma.

Ja, eigenlijk smeek ik je bijna om eens te kijken naar een programma die jouw creativiteit wél tot zijn recht laat komen!

 

[Rolf Straver]

Nee, dit is niet mijn muziek. Absoluut niet, maar dat was wel te verwachten.

Niettemin bedankt voor een plaatsje onder de zon van dit forum ;-)

 

[Rolf Straver]

Hier heb je je inderdaad met plezier op uitgeleefd!

Dit is wel weer écht zo'n stuk dat niet kan schitteren met de beperkingen van je notenprogramma.
Ik ga binnenkort de rust nemen het helemaal te horen, maar bij het eerste stukje luisteren, loop je bij maat 41 weer aan tegen het feit dat de cello totaal ondergesneeuwd wordt door de pianopartij. Dit zal in een mooie live setting wel anders gaan, maar hier in dit programma vind ik het doodzonde! Vooral ook in de héél erg snelle pianopassages hoor je een cello wanhopig proberen nog iets bij te dragen en lijkt telkens een beetje kopje onder te gaan. Ik denk dat dat vooral ligt aan de beperkingen in de mogelijkheden van de geluidsweergave van het programma.

Ja, eigenlijk smeek ik je bijna om eens te kijken naar een programma die jouw creativiteit wél tot zijn recht laat komen!

Je hebt helemaal gelijk, Marcelita, de cello is in het programma uit balans t.o.v. de veel hardere piano. De geluidsfiles van Finale zijn moeilijk goed te krijgen en veel akoestische functies haperen vaak (bv. crescend0). Maar toch is het een fijn programma vanwege de vele mogelijkheden op grafisch gebied, je kunt er echt mooie partituren mee maken en uiteindelijk hoop ik dat op basis van een goede partituur er weer een mooie uitvoering van komt ;-)

Ik zal mijn meest recente vioolsonate uploaden in Finale, kijk eens of je die ook uit balans vindt, volgens mij is het bij hogere instrumenten minder storend.

 

[Marcelita]

Ik ben benieuwd!
Ik denk dat de viool inderdaad meer kans heeft erbovenuit te komen in de zin van dat je dan de hoge tonen kunt herkennen.

 

[JanHut]

De ontwikkeling in de eerste minuten vind ik aansprekend.
Ik kom dan in de sfeer van Messiaen zijn muziek.

 

[Rolf Straver]

De ontwikkeling in de eerste minuten vind ik aansprekend.
Ik kom dan in de sfeer van Messiaen zijn muziek.

 

[Rolf Straver]

De ontwikkeling in de eerste minuten vind ik aansprekend.
Ik kom dan in de sfeer van Messiaen zijn muziek.

Messiaen is wel veel moderner, met zijn complexe ritmische reeksen en zijn modes à transposition limitée; deze sonate staat gewoon in d mineur... maar toegegeven, ik gebruik wel vaak uitgebreidere harmonieën dan alleen de drieklanken ;-)

 

[JanHut]

Messiaen is wel veel moderner, met zijn complexe ritmische reeksen en zijn modes à transposition limitée; deze sonate staat gewoon in d mineur... maar toegegeven, ik gebruik wel vaak uitgebreidere harmonieën dan alleen de drieklanken ;-)

Ik begrijp het. Mijn verwijzing naar Olivier M. was er zonder enige studie of technische vergelijking. Meer klank, sfeer, hoe het bij mij binnen komt.