In Belgie is de situatie inderdaad wel anders dan in Nederland. In Nederland zijn veel muziekscholen al opgeheven en in een aantal gevallen omgezet in samenwerkingsverbanden van muziekdocenten waarin ze dan als Zelfstandigen Zonder Personeel samen ruimte huren om les te geven. Administratie en een concierge die erop let dat de piano's op tijd gestemd worden, is er niet meer. Ze moeten alles zelf regelen.
Ik heb de indruk dat het op de muziekacademies bij jullie behoorlijk degelijk geregeld is met het leerplan en wanneer je welk extra vak moet volgen.
Hopelijk gaat er toch nog iets voor je komen op het gebied van kamermuziek. Ik heb eigenlijk ook best wel wat jaartjes in een ensemble van ca. 16 volwassenen gespeeld voordat ik dat kamermuziek-kwartet bijelkaar had. In dat grotere ensemble was ik gekomen na 1 jaar celloles. Ik ben toen nog wat jaartjes blijven spelen in dat grotere ensemble, totdat ik kon overstappen naar het cello-ensemble.
Alleen in de samenspeelweek van de muziekschool speelde je dus met andere leerlingen, waaronder ook kinderen. Je kon je dus inschrijven op een ander ensemble voor die gelegenheid en er werd speciaal voor die week muziek uitgezocht door de docent om dat samen te spelen. Er werden ook voor die week gelegenheidscombinaties bedacht waar je voor kon kiezen en je had workshops voor bepaalde muziekstijlen en bijvoorbeeld voor improvisatie. Best zonde dat dat niet meer is doorgegaan, maar het vereist natuurlijk wel extra organisatie. Ik denk dat samenspel tussen leerlingen van docenten ook eenvoudiger kan worden opgezet.
Zo lijkt het mij leuk om zo'n sonate van Beethoven of Vivaldi met een pianist of clavecinist uit te voeren (er staat in ons leslokaaltje een clavecimbel).
