Nieuwe vioolmethode met de naam Vioolwereld

Nico Dezaire

Nico Dezaire

♪
kaft vioolwereld 1.jpg pagina 1.2.jpg pagina 3.6.jpg pagina 16.6.jpg

Via dit forum wil ik de publicatie van mijn nieuwe vioolmethode "vioolwereld" deel 1 onder de aandacht brengen. Het is het eerste deel uit een 2-delige methode die geschikt is voor beginners, liefst onder leiding van een docent. Maar daarnaast ook uitstekend te gebruiken is door meer gevorderde spelers voor zelfstudie. Met name om training te krijgen in motoriek, basistechniek, gehoortraining gekoppeld aan de viool en improvisatie (los van akkoordenschema's.

Hieronder de tekst van de backcover:

Voor iedereen die op zoek is naar een nieuwe, eigentijdse vioolmethode :
Vioolwereld deel 1 is bedoeld voor leerlingen vanaf 7 jaar en is zo geschreven dat er geen specifieke muzikale voorkennis voor nodig is. De methode kan individueel en in de groepsles worden gebruikt.
Wie met Vioolwereld aan de slag gaat, zal ontdekken hoe verfrissend de nieuwe aanpak is.
Het zal meteen opvallen dat de leerling aanvankelijk niet via noten maar via speelopdrachten wordt aangestuurd.m vind je in deze methode veel foto’s ,grepenschema’s en demonstratievideo’s. Het notenschrift wordt gaandeweg geïntroduceerd. Naast het boek bevat de methode ook een website. Hier kunnen demo- en begeleidingstracks worden gedownload, evenals pdf’s met begeleidingspartijen voor viool of piano.

Vioolwereld is verkrijgbaar via https://vioolboeken.nl/winkel/vioolwereld/vioolwereld-1/
 
Laatst bewerkt door een moderator:
BertBoonVioolbouw zei:
Dat ziet er heel veelbelovend uit Nico! Ik ben benieuwd naar de recensies en de docent-ervaringen.
Klik om te vergroten...
Hallo Bert dankjewel. Er was al een positief artikel in de Faso nieuwsbrief en er komt een recensie van Mart Roegholt in de Arco van de Esta medio november plus interview met mij over de nieuwe methode. Verschil met de huidige methodes is dat , naast de gebruikelijke opbouw er veel ruimte is voor motoriek en op de vioolgerichte gehoortraining, naast improvisatie. Plus dat de methode eigentijds is : het oude ambachtelijke van het viool leren spelen via de docent als primaire bron wordt versterkt via positief gebruik van digitale tools, Zo zit bij de methode een (gratis toegankelijk) youtube kanaal met daarop demonstratie filmpjes en notenleesvideo's : https://www.youtube.com/channel/UCfjzPwerOl7NDcjUuoXAm7A
 
Hartelijk gefeliciteerd met de lancering van je nieuwe methode! Dat moet toch weer heel bijzonder zijn na een tijd van ontwikkelen van ideeën en uitwerken.
Waarschijnlijk heb je zelf al met de in je methode ontwikkelde ideeën lesgegeven en vanalles uitgeprobeerd totdat je het idee had van "dit wordt mijn nieuwe methode". Je had toch al eerder een methode ontwikkeld? Is hier niet sprake van voortschrijdend inzicht?
 
Marcelita zei:
Hartelijk gefeliciteerd met de lancering van je nieuwe methode! Dat moet toch weer heel bijzonder zijn na een tijd van ontwikkelen van ideeën en uitwerken.
Waarschijnlijk heb je zelf al met de in je methode ontwikkelde ideeën lesgegeven en vanalles uitgeprobeerd totdat je het idee had van "dit wordt mijn nieuwe methode". Je had toch al eerder een methode ontwikkeld? Is hier niet sprake van voortschrijdend inzicht?
Klik om te vergroten...
Beste Marcelita dankjewel. Ik ben met dit nieuwe concept al een jaar of 10 bezig en het is heel fijn om dit nu te kunnen publiceren. Ik had tot dusver geen methode voor beginners geschreven maar ik denk dat je de positie serie bedoelt. Die focust sterk op de linkerhand techniek namelijk positie spel. Bijzonder aan de nieuwe methode is,dat deze zo compleet mogelijk probeert te zijn. Dus alle te ontwikkelen vaardigheden uitwerkt. Een van de uitdagingen was om de basis van klankvoorstelling door te luisteren vooraf te laten gaan aan klankvoorstelling gelijk uit noten te leren. Dat laatste is de tendens in hedendaagse methodes maar voor mij is het de omgedraaide wereld. Zoals een kind eerst leert luisteren dan pas lezen en schrijven kun je het best eerst luisteren en spelen dan pas lezen en uit andere notentekst een klankvoorstelling ontwikkelen. Ik doe dat heel anders dan Suzuki en laat het noten lezen een klein beetje achter lopen op het spelen ipv jaren. Verder veel ruimte voor motoriek en improvisatie. Ivm de aanpak is de vormgeving heel anders dan gebruikelijk. Het inzicht was er al maar het was een lange zoektocht naar de uitwerking en vormgeving daarvan. In het laatste jaar kreeg ik daarbij assistentie van Jaap Kastelein. Ben je celliste? Er komt ook een cello versie namelijk . Maar dat kan nog wel 2 jaar duren.....

Ik geef overigens ook lezingen ook over het boek, toevallig staat er morgen weer een op het programma :

https://www.facebook.com/events/2454902998078126/

9.30 u. smorgens (tot 11.30u) in Art4U Bossebaan 60 Veldhoven, toegang gratis
 
Laatst bewerkt:
Zoals mijn avatar doet vermoeden, ben ik inderdaad celliste. Ik heb eigenlijk heel traditioneel les gekregen, waarbij noten lezen gelijk opging met het luisteren. Direct dus van blad. Nu kon ik al noten lezen, maar op de cello is het met vinden van de toonhoogten natuurlijk anders dan op de piano.
Ik denk dat het direct leren van blad af bij veel mensen iets in de creativiteit en het lef om te proberen creatief te zijn, doodslaat. Ik ben geen cellodocent, maar iemand die pas na haar 40e op les ging. Ik trof daarbij een docent die zich verdiept heeft in hoe je les moet geven aan volwassenen en waar bij hun de valkuilen liggen. En ook iemand die goed kijkt welke methode bij wie zou passen. Die methode voorziet echter niet in creatief iets met je cello doen.

Ik ben door de diverse activiteiten die ik met cello heb ontplooid, de diverse groepen en cursussen dus, gaan beseffen dat je voor het ontwikkelen van gehoor en mooiere tonen spelen, je helemaal niet geholpen bent met een blad met noten voor je neus. Dat je dat eigenlijk moet opdoen door te proberen te spelen wat de leraar voorspeelt en luisteren. Dat de leraar je een antwoord laat spelen op een 'vraag' van één of enkele tonen. En dat je zonder bladmuziek toch makkelijker je aandacht helemaal op houding en (basis)techniek kan richten en dat terwijl ik eigenlijk met alle gemak noten lees en weet waar ik dan mijn vinger moet zetten. Het is een soort mechanisme dat je met bladmuziek voor je je ineens toch drukker maakt over of je wel de goede toon pakt, dat een beetje in de weg zit.
 
Marcelita zei:
Zoals mijn avatar doet vermoeden, ben ik inderdaad celliste. Ik heb eigenlijk heel traditioneel les gekregen, waarbij noten lezen gelijk opging met het luisteren. Direct dus van blad. Nu kon ik al noten lezen, maar op de cello is het met vinden van de toonhoogten natuurlijk anders dan op de piano.
Ik denk dat het direct leren van blad af bij veel mensen iets in de creativiteit en het lef om te proberen creatief te zijn, doodslaat. Ik ben geen cellodocent, maar iemand die pas na haar 40e op les ging. Ik trof daarbij een docent die zich verdiept heeft in hoe je les moet geven aan volwassenen en waar bij hun de valkuilen liggen. En ook iemand die goed kijkt welke methode bij wie zou passen. Die methode voorziet echter niet in creatief iets met je cello doen.

Ik ben door de diverse activiteiten die ik met cello heb ontplooid, de diverse groepen en cursussen dus, gaan beseffen dat je voor het ontwikkelen van gehoor en mooiere tonen spelen, je helemaal niet geholpen bent met een blad met noten voor je neus. Dat je dat eigenlijk moet opdoen door te proberen te spelen wat de leraar voorspeelt en luisteren. Dat de leraar je een antwoord laat spelen op een 'vraag' van één of enkele tonen. En dat je zonder bladmuziek toch makkelijker je aandacht helemaal op houding en (basis)techniek kan richten en dat terwijl ik eigenlijk met alle gemak noten lees en weet waar ik dan mijn vinger moet zetten. Het is een soort mechanisme dat je met bladmuziek voor je je ineens toch drukker maakt over of je wel de goede toon pakt, dat een beetje in de weg zit.
Klik om te vergroten...

Wow ik ben het helemaal met je eens! Ik verbaas me erover dat dit inzicht niet volledig doorzet maar vooral in de lichte muziek en volksmuziek. Terwijl voor 1800 ook in de klassieke muziek veelvuldig geïmproviseerd werd...
 
Laatst bewerkt door een moderator:
Nico Dezaire zei:
Wow ik ben het helemaal met je eens! Ik verbaas me erover dat dit inzicht niet volledig doorzet maar vooral in de lichte muziek en volksmuziek. Terwijl voor 1800 ook in de klassieke muziek veelvuldig geïmproviseerd werd...
Klik om te vergroten...

Misschien wordt de lichte muziek van nu later ook weer klassieke muziek. En werd dat improviseren van destijds ook als 'lichte muziek' beleefd. Misschien zit "'t kwaad" wel in het feit dat muziek dan op papier gezet wordt. Het wordt gefixeerd. Vervolgens gaan mensen discussieren over de intentie van de componist en hoe het dan gespeeld moet worden. De nootjes zitten dan al vast en menigeen vindt het dan oneerbiedig om daarmee creatief aan de haal te gaan.

Laatst ging ik een avond 'jammen' met andere cursisten én docenten van Stichting Volksmuziek Nederland. Er werd een heel repertoire aan volksmuziek gespeeld en wie het kende, kon aanhaken. Het probleem is dan dat het eigenlijk toch weer van een misschien wel 'heilig verklaard' bladmuziekje komt en dus lang niet iedereen durft aan te haken.
Zelf heb ik de vrijheid genomen om op de stukjes eigen baspartijen te bedenken en dan daarin direct ook te doen.
Het was het weekend Venster op het Oosten en daarin komen allerlei mooie melodieën voorbij en gelukkig (in mijn ogen dan) ook stukjes die je vanuit het voorspelen moet oppakken.

Het échte jammen is in mijn ogen dat iemand spontaan een melodielijntje vanuit het eigen binnenste start en anderen dat oppakken en je er samen mee aan de haal gaat.
 
Laatst bewerkt:
Marcelita zei:
Het échte jammen is in mijn ogen dat iemand spontaan een melodielijntje vanuit het eigen binnenste start en anderen dat oppakken en je er samen mee aan de haal gaat.
Klik om te vergroten...
Ik probeer me daar een voorstelling van te maken. Krijg je dan niet, dat door het oppakken van een melodielijntje er frictie ontstaat over wélk lijntje nou gevolgd moet worden? Want bij dat oppikken ontstaan weer nieuwe ideeën en iemand moet dat (willen) oppikken en er al improviserende in mee gaan anders gaat een ieder er in solostijl mee vandoor.
 
Oosterhof Vioolbouw zei:
Ik probeer me daar een voorstelling van te maken. Krijg je dan niet, dat door het oppakken van een melodielijntje er frictie ontstaat over wélk lijntje nou gevolgd moet worden? Want bij dat oppikken ontstaan weer nieuwe ideeën en iemand moet dat (willen) oppikken en er al improviserende in mee gaan anders gaat een ieder er in solostijl mee vandoor.
Klik om te vergroten...

Dat kan natuurlijk gebeuren! Ik denk dat je met elkaar wat afspraken moet maken vooraf en dat gaat met een klein groepje beter. Je zou kunnen afspreken dat je het kringetje rondgaat en wie dan dus geen melodie-improvisatie doet, verzint iets voor begeleiding (principe: melodisch slagwerk, je weet immers intussen wel de toonaard en voelt het ritme). Of je luistert gewoon lekker even, mag ook, want er is vast een ander die begeleidt. Je kunt ook door elkaar goed aan te kijken de rollen met elkaar tussen het spelen door verdelen, dat is dan een wat verfijndere manier die goed kan werken als iedereen op elkaar blijft letten en aan de manier van nieuw inzetten ook nog hoort naar wie de melodie is gegaan.

In een workshop klezmer liet Bert Vos ons ervaren dat het zelfs mogelijk is om (als je allemaal strak binnen de maat blijft) ieder op een eigen manier met wat kleine variaties op de geschreven muzieklijn toch samen iets vrolijks kan laten klinken. Dat dat ook bij klezmerbands weleens werd/wordt toegepast.
Maar dat kan dus als je genoteerde muziek voor je hebt of allemaal goed uit 't hoofd weet hoe dat stuk gaat.

We dwalen wat af van de vioolmethode.
 
Inloggen of registreren om te reageren.
Terug
Naar boven