Asymmetrisch strijkinstrument... nooit succesvol, of nooit echt geprobeerd?

Toch beter van niet, Ellende. Ik moet het afraden. Ik heb het geprobeerd, maar mijn cello smaakte naar niets, en de toon is er zeker niet beter op geworden.
 
Leuk, dat de heer van der Horst dit doet. Of het wat wordt met zijn nieuwe viool, zal - denk ik - wel afhangen van de reacties, waarmee dit ontvangen wordt en of er serieuze belangstelling voor ontstaat (sommigen hebben het dan over 'de markt', maar aan de nieuwe betekenis van dat woord heb ik een beetje een hekel gekregen).
 
upload_2019-11-24_8-34-14.png
Inderdaad, zo te zien is de symmetrie zeker weer aan de winnende hand, ook bij van der Horst 1966-2014 (bron: dutchviolin.nl).
 
D asymmetrie zit voornamelijk in de verschillende welvingen van boven- en achterblad begrijp ik. Of het klinkt weet ik niet: daar ben ik wel benieuwd naar, al heb ik mijn twijfels. Het principe van de verlengde kam-poot op de binnenzijde van het achterblad is al ouder dan de viool zelf. (In mijn inmiddels overgenomen collectie huurinstrumenten had ik een paar kleine studie-alten met doorboord bovenblad, met als doel een groter accent op de lage tonen).
In ieder geval ziet het er niet uit in mijn ogen, maar die zijn natuurlijk nogal beïnvloed door de traditie. En dan nog die maar liefst 4 stuks knullige klatergouden aangeschroefde fijnstemmers, waar het algemeen aanvaard is dat dat er een, maximaal twee mogen zijn.
Om als merknaam "Dutch Violin" te kiezen is ook nogal gewaagd, omdat in de branche dan toch meestal aan Cuypers c.s. wordt gedacht. Ik zie de strijkers-secties van het Concertgebouw Orkest nog niet zo snel overstappen op een "Dutch Violin" We troosten ons dan maar met de gedachte, dat de meeste uitvindingen het (gelukkig) niet zullen halen en de Dutch Violin lijkt mij in dat kader een grote kanshebber voor het vergeetboek, ondanks het feit dat het NOS.nl heeft gehaald.
 
BertBoonVioolbouw zei:
D asymmetrie zit voornamelijk in de verschillende welvingen van boven- en achterblad begrijp ik.
Klik om te vergroten...
Maar bij een reguliere viool zit er toch altijd verschil in de welvingen tussen boven- en achterblad?

2048x1152.jpg


En de methode om de stapel via een doorgang in het bovenblad te laten aansluiten op de rechter kamvoet is ook al niet nieuw. Dat wordt wel gedaan ter verbetering van de lagere frequenties van de kleinere kinderviolen:

plaatje.png

​
 
@Boon: tja, wellicht zal dit alles uiteindelijk opgenomen worden als addendum in een nieuwe druk van:
upload_2019-11-25_8-59-26.png
​
Deze 'viool' lijkt me ook nogal aan de grote kant... Vergeleken met Guarneri's Cannone lijkt dit wel een 'dikke Berta'. Ik weet niet, hoeveel geëxperimenteerd is met verschillende afmetingen van violen...
Eén van mijn cello's heeft trouwens een speel-mensuur van 71 cm (2 cm groter dan de meest voorkomende). Dat was flink rekken, in mijn schooljaren, herinner ik me.
 
W.J. Mooi zei:
Ik weet niet, hoeveel geëxperimenteerd is met verschillende afmetingen van violen...
Klik om te vergroten...
Heel wat. Namelijk door Carleen Hutchins in de vorige eeuw. Ze bouwde acht strijkinstrumenten ieder model passend voor de frequentie de het moest beslaan. Het gaat hier buiten het onderwerp maar je zou - om te beginnen- hier eens moeten kijken.
 
Je kunt die bol er heel gemakkelijk afzagen :)
Zijn dit soort instrumenten voor de verkoop? Of zijn ze meer een artistiek uitstapje en om te laten zien wat men kan?
 
Zou het kunnen dat die 'bol' de functie heeft om het stemmen te veraangenamen? De hand kan zich prima vouwen om de bol, in plaats van geprikt te worden door een scherpe(?) punt als onderdeel van de krul.
 
Die bol heeft wellicht ook nog de bedoeling het instrument enigszins een normaal gevoel van balans in de hand te geven, vergelijkbaar met een "normaal" instrument. Ook akoestisch zal de bol verschil maken omdat hij gewicht en massa heeft. Meetbaar zal dat zeker zijn, hoorbaar wellicht niet.
 
Inloggen of registreren om te reageren.
Terug
Naar boven