Ik had de luxe dat ik een viool kreeg en die ik meteen prachtig vond. Een hele poos terug kreeg ik van diezelfde persoon nóg een viool. Die zag er veel mooier uit. Hij moest wel opgeknapt worden. Dat liet ik doen en ik vond hem er toen helemaal geweldig uit zien. Waarschijnlijk verblind door zijn uiterlijke schoonheid vond ik deze viool toen toch ook wel prachtig klinken en ik heb toen een poos op allebei de violen gespeeld.
De roze wolk verdween langzaam en ik kon objectiever luisteren, en ontdekte toen dat ik mijn eerste viool toch echt heel veel mooier vind klinken. Maar daar had ik dus tijd voor nodig.
Die tijd zou ik als ik jou was ook echt nemen.
Om het verhaal af te maken: mijn dochter was toe aan een 4/4 viool en speelt nu met plezier op die tweede viool. Hij wordt steeds mooier in klank, maar haalt het nog steeds niet bij mijn viool. Vind ik.
Mijn dochter is het serieus niet met mij eens, die houdt van de wat wollerige klank van haar viool.
Gewoon een kwestie van smaken verschillen.
Overigens denk ik ook wel dat de viool van mijn dochter makkelijker ook emotioneler klinkt. Mijn viool is helderder en directer.
Mooi, want zij kan prachtig solistisch spelen, dus past hij helemaal bij haar.
Neem je tijd om het te ontdekken, denk ik.
