ie Bie
♫
Dag lieve mensen allemaal.
Het is lang geleden dat ik hier nog iets postte. Afgelopen jaar is onze dochter zwaar ziek geweest waardoor ik mijn cello in een hoekje moest parkeren voor 8 maanden.
Ik vond het niet erg, het klikte al even niet meer tussen de leraar en mij en die stress kon ik er niet meer bijnemen.
Nu zou ik volgende maand enorm graag mijn cello terug opnemen en les volgen. Helaas is hij de enige leraar in de academies uit de omgeving.
Ik moet op de tippen van mijn tenen lopen in mijn communicatie met hem, ik ga niet meer vooruit in mijn stukken (ik krijg iets, werk eraan, dan beslist hij dat hij geen tijd heeft voor een moeilijk stuk, krijg ik iets anders, moet ik de vingerzettingen bekijken, elke les wijzigt hij die dan terug om uiteindelijk ook dat stuk te laten vallen enz...). Ik werd naar de directie gestuurd de dag dat ik meldde dat ik een les zou missen omwille van ziekte van onze dochter, er zijn lesverplaatsingen waarvan ik niet op de hoogte word gebracht, ik kreeg les samen met iemand die niet half mijn niveau haalt waardoor het samenspel vooral erg langdradig werd en geheel nutteloos voor mij (maar zo interessant voor de andere leerling, zei hij), ik kreeg amper nog les, kreeg als feed-back van mijn eerste openbare examen enkel de commentaar: "Je hebt op je niveau gespeeld." en verder niets.
Nu heb ik de keuze: of mij opnieuw inschrijven en hopen dat het dit jaar beter wordt (directeur vertelde me dat mijn leraar veel stress had door verbouwingen, ik heb liever dat hij dat niet op mij afreageert), of ik moet er meteen een kleine 4u voor uittrekken voor een uur les per week en verder gaan lesvolgen. Wat lastig is aangezien onze dochter vorige maand nog gehospitaliseerd werd en ik niet zeker ben dat ik zoveel tijd van huis kan weg zijn.
Of ik volg geen les en 'sukkel' wat op mijn eigen verder, ik vind wel het een en ander online. Maar heel efficiënt is dat niet.
Wat raden jullie aan? Ik kan de knoop niet doorhakken. Mensen uit mijn gezin, familie, omgeving zeggen van elders les te volgen maar de tijd... Doen? Niet doen?
Het is lang geleden dat ik hier nog iets postte. Afgelopen jaar is onze dochter zwaar ziek geweest waardoor ik mijn cello in een hoekje moest parkeren voor 8 maanden.
Ik vond het niet erg, het klikte al even niet meer tussen de leraar en mij en die stress kon ik er niet meer bijnemen.
Nu zou ik volgende maand enorm graag mijn cello terug opnemen en les volgen. Helaas is hij de enige leraar in de academies uit de omgeving.
Ik moet op de tippen van mijn tenen lopen in mijn communicatie met hem, ik ga niet meer vooruit in mijn stukken (ik krijg iets, werk eraan, dan beslist hij dat hij geen tijd heeft voor een moeilijk stuk, krijg ik iets anders, moet ik de vingerzettingen bekijken, elke les wijzigt hij die dan terug om uiteindelijk ook dat stuk te laten vallen enz...). Ik werd naar de directie gestuurd de dag dat ik meldde dat ik een les zou missen omwille van ziekte van onze dochter, er zijn lesverplaatsingen waarvan ik niet op de hoogte word gebracht, ik kreeg les samen met iemand die niet half mijn niveau haalt waardoor het samenspel vooral erg langdradig werd en geheel nutteloos voor mij (maar zo interessant voor de andere leerling, zei hij), ik kreeg amper nog les, kreeg als feed-back van mijn eerste openbare examen enkel de commentaar: "Je hebt op je niveau gespeeld." en verder niets.
Nu heb ik de keuze: of mij opnieuw inschrijven en hopen dat het dit jaar beter wordt (directeur vertelde me dat mijn leraar veel stress had door verbouwingen, ik heb liever dat hij dat niet op mij afreageert), of ik moet er meteen een kleine 4u voor uittrekken voor een uur les per week en verder gaan lesvolgen. Wat lastig is aangezien onze dochter vorige maand nog gehospitaliseerd werd en ik niet zeker ben dat ik zoveel tijd van huis kan weg zijn.
Of ik volg geen les en 'sukkel' wat op mijn eigen verder, ik vind wel het een en ander online. Maar heel efficiënt is dat niet.
Wat raden jullie aan? Ik kan de knoop niet doorhakken. Mensen uit mijn gezin, familie, omgeving zeggen van elders les te volgen maar de tijd... Doen? Niet doen?