Voor de goede orde: de snaarbezetting in het volgende is van E -> G
In aanvulling op post #9 van #Satch, naar ik aanneem ontleend aan Violin-strings.com, de kanttekening dat de snaarbezetting bij Heifetz niet is vermeld. Deze omvat: Goldbrokat medium/darm/darm ‘and some kind of wound G’. Een andere bron (Violinist.com) noemt in dat verband een Oliv G-snaar. Voorts zou bij Anne Akiko Meyers sprake zijn van Infeld Platinum/Evah Pirazzi Gold/ Evah Pirazzi Gold/ Evah Pirazzi Gold. Voor Zukerman geldt Westminster 27.5(?)/Vision solo/ Vision solo/ Vision solo. Bij Midori is sprake van een Gold Label E-snaar.
Voor de liefhebbers onder u nog de volgende aanvulling (op gezag van Violinist.com):
Nigel Kennedy: Westminster 27.5(?), Dominant, Dominant, Dominant
Joshua Bell: Jargar Superior/Goldbrokat extra heavy/Jargar Superior/Evah Pirazzi, Jargar Superior/Evah Pirazzi, Jargar Superior/Evah Pirazzi
Maxim Vengerov: Evah Pirazzi Green Gold/Evah Pirazzi/Evah Pirazzi/Evah Pirazzi
Rachel Barton Pine: Gold label/Vision Titanium Solo/Vision Titanium Solo/Vision Titanium Solo
Julian Rachlin: Rondo/Peter Infeld Viola Steel Core/Rondo/Rondo
James Ehnes: Gold label/Peter Infeld/Peter Infeld/Peter Infeld
Janine Jansen: Evah Pirazzi Green Gold/Evah Pirazzi/Evah Pirazzi/Evah Pirazzi
Sarah Chang: Gold label/Dominant-Vision Solo/Dominant-Vision Solo/Dominant-Vision Solo
Julia Fischer: Jargar Forte/Evah Pirazzi/Passione/Passione
Augustin Hadelich: Gold label heavy/Evah Pirazzi/Evah Pirazzi/Evah Pirazzi
Nicola Benedetti: Jargar Forte/Evah Pirazzi/Evah Pirazzi/Evah Pirazzi
Ray Chen: Peter Infeld Tin/Dominant Medium-Peter Infeld/Dominant Silver Light-Peter Infeld/Peter Infeld
En dan mijn levenslange helden David Oistrach en Leonid Kogan. De uiteenlopende meningen aangaande hun beider snaarkeuze bemoeilijken een conclusie. Te meer waar met name Kogan het experiment kennelijk niet schuwde. Voor Oistrach zou sprake zijn van Prim Steel-Chromecore/Prim Steel/Eudoxa/Eudoxa. En voor Kogan ofwel alleen staal (Thomastik) -niet ongebruikelijk voor violisten uit de voormalige Sovjet-Unie- dan wel Eudoxa of darm ten aanzien van de D- en G-snaar. En mogelijk de A-snaar. Overigens is er met betrekking tot Kogan wel sprake van meer raadsels. Te denken is dan aan zijn functioneren binnen de toenmalige KGB en zijn raadselachtige dood tijdens een treinreis op weg naar een serie concerten.
Waar ik overigens van opkeek was de vaststelling dat er violisten zijn (waren) die gebruik maakten van een altviool A-snaar. Volledigheidshalve: David Oistrach, Anne-Sophie Mutter en Julian Rachlin. Het fenomeen was mij niet eerder bekend.
Het is overigens de vraag of de bovenstaande inventarisatie enig inzicht biedt. Mijn voornaamste bezwaar is dat iedere systematiek ontbreekt. Want (at random):
- de integriteit van de gegevens staat niet vast,
- en ook als dat wel het geval zou zijn is het de vraag of de gemelde snaarkeuze voor de gehele beroepsmatige loopbaan geldt,
- geldt dezelfde snaarkeuze voor zowel solistisch optreden als kamermuziekuitvoering,
- is sprake van het ‘wij van WC-eend’ effect in de zin van commercieel belang dan wel sponsoring,
- er is geen verbijzondering naar periodiciteit in de zin van niet meer actieve versus actieve musici,
- het bovenstaande betreft solisten. Het is de vraag in hoeverre dat beeld significant afwijkt van de snaarkeuze bij orkestmusici en amateurs,
- of en in hoeverre de snaarkeuze wordt bepaald door de individuele (klank)eigenschappen van een viool is in objectieve zin niet vast te stellen.
Kortom, iemand die meent hier een (representatieve) steekproef uit te kunnen destilleren, wens ik alle sterkte
