4de positie (cello)

G

Guofan

♪
Hoi
Ik heb net mijn eerste positie en extensions aangeleerd en weet nu al de noten liggen op de eerste positie.
Gisteren de uitleg gekregen van de 4de positie...en al die noten liggen nu weer op een andere snaar en met andere vingerpositie...

Hoe leren jullie dit jezelf aan?
Ik weet bvb niet welke noot ik eigenlijk speel in eerste positie, maar zie waar de noot op de balk ligt en weet dan hoeveel vingers en waar ik die moet zetten.

Ga ik nu toch moeten leren welke noot ik eigenlijk speel, of passen jullie ook deze techniek toe zoals ik. Visueel aanleren van de noten? Gelijk in welke positie?

Tips?
 
Guofan, ik zag je mailtje, maar plaats voor de duidelijkheid mijn antwoord maar even hier, dan kunnen anderen het ook lezen.

Ik heb altijd meteen geleerd hoe de noot heet die ik moet spelen.
Dus eerste vinger in eerste positie op de A snaar is een B.
Heb jij dit nooit gedaan? Jij ziet de noot en weet hoe je hem moet spelen in eerste positie, maar niet hoe hij heet? Hoe heb je het dan geleerd van je docent?

Noten kunnen benoemen lijkt me wel handig, zeker bij het in positie leren spelen. Dan leer je namelijk dat je de B ook kan spelen met de derde vinger in vierde positie op de D snaar, maar in welke positie je die noot moet spelen verschilt per stuk.

Ik leer in positie spelen met het boek van Rick Mooney. Je moet daar eerst een schriftelijke oefening doen en alle noten benoemen. Hier kun je later nog eens naar kijken, als je het niet meer zo goed weet. Daarna ga je aan het spelen. Door middel van de vingerzetting boven de noten weet je in welke positie en dus op welke snaar je de noot moet spelen.
Ik denk dat het in stukken altijd wel duidelijk is in welke positie je moet spelen, omdat het er bijvoorbeeld boven staat in de vorm van vingerzetting, of omdat het logisch is. Je krijgt hier, denk ik, vanzelf meer handigheid in en kunt altijd je docent vragen om een geschikte vingerzetting.

Uit je taalgebruik maak ik op dat je uit België komt. Er staat me iets van bij dat jullie noten niet benoemen met de letters (c-d-e etc.), maar met do-re-mi etc. Ik weet niet of dat nog een verschil maakt of niet?

Ik hoop dat dit een antwoord is waar je wat aan hebt, want ik begrijp niet helemaal wat je vraag precies is. Of je een noot nu een naampje geeft of niet, het blijft dezelfde noot en je kunt hem op verschillende manieren spelen.
 
Guofan, aansluitend op de reactie van Aster: als je je inzicht vergroot gaat je dat, mijns inziens, veel opleveren. Hoe je de noot op blad ziet, hoe 'ie klinkt, waar de noot zit op de cello en dan ook nog op welke verschillende plaatsen je de noot kunt spelen. (Ik herinner me ook nog die fase 'waar zit alles').
Dat opleveren: als je de noot herkent kun je kiezen;
~ wat is handig (bijv. niet onnodig grote sprongen; je speelt de noot in de positie waar je al was, kan je keuze beinvloeden);
~ wat is muzikaal gezien hier het meest voor de hand liggend (bijv. wil ik een wat scherpere b (op de a-snaar) of een mildere (4e pos. op de d-snaar)).
Bij aanleren van de basis is er een tip die bijna elke cellospeler zal beamen: meerdere jaren les nemen.
 
Het is heel handig om noten goed te kunnen benoemen en dat moet je ook zeker jezelf aanleren. Maar dat heb je echt niet nodig om noten goed te kunnen spelen.
Net zoals een noot nu een bepaalde 'vinger' voor je is in de eerste positie, zal het dat ook worden in andere posities. Kwestie van goed je oefeningen doen en veel spelen en herhalen. Als je meerdere posities hebt geleerd, kun je kiezen met welke vinger je de noot pakt.
Het is dus wel goed om voor jezelf na te gaan of je in je oefeningen bezig bent om te leren met welke vingers je de noten kunt spelen. Of dat je bezig bent door het 100 keer te herhalen om je spieren te trainen om dat stukje te spelen. In dat laatste geval kun je de noot namelijk nog niet spelen als je die ergens anders tegen komt. (ik praat helaas uit ervaring...) Dus bewust bezig zijn met welke grepen er bij welke noten horen. Is niet altijd even leuk, maar als je doorzet merk je dat het zomaar ineens op een dag als vanzelf gaat.
 
Toen ik net de vierde positie leerde had ik hetzelfde gevoel van dat ik het nooit allemaal uit elkaar zou houden. Ik had ook vooral de noten geassocieerd met de bijbehorende vinger en wist de meeste noten niet bij naam. Toen we met de vierde positie begonnen, waren eigenlijk alle stukjes in het boekje in de eerste en vierde positie en kon ik nog steeds de bijbehorende vingers leren. Toen kwam de tweede positie en was ik het kwijt. Omstreeks die tijd ben ik ook overgestapt naar een andere leraar die me oefeningen gaf waarbij ik eerst de nootnaam moest noemen en hem dan pas spelen. Dat heeft goed geholpen. Daarnaast waren de stukjes die hij opgaf in alle posities. Als hulp kreeg ik iets soortgelijks mee als je hier kunt vinden http://cello-brained.blogspot.nl/2011/06/cello-lesson-14-extra-monthly-lesson.html. Een fingering chart (weet even niet hoe je het in het Nederlands noemt). Ik heb hier heel veel aan gehad.
 
@MarjoleinG in bovenstaande reactie geef je een link van een blog. Ik speel zelf cello, en heb als opgaaf gekregen voor de volgende les om do-re-mi enz tot het eind te spelen op de vier verschillende snaren. Vermoed dat the fingering chart wel zal helpen. Alleen zit nu nog een beetje met het beginnen ik heb alleen nog niet geleerd hoe ik de 2de tot 4de posities kan vinden? Tips?
 
Ik ben dit schooljaar met vierde positie begonnen, en toen zat ik in de knoei. Ik wist ook niet welke noten ik speelde, mijn leraar vertelde dat ik dit zo vlug mogelijk moest leren. En Door zelfstudie lukt het me beetje bij beetje. Bij elk nieuw stuk , zeg ik de noot met naam terwijl ik ze speel. En dan snap je ook beter dat het een halve noot of een hele noot is. Oefenen en oefenen zou ik zeggen.
 
Heidi Van den Bossche zei:
Ik ben dit schooljaar met vierde positie begonnen, en toen zat ik in de knoei. Ik wist ook niet welke noten ik speelde, mijn leraar vertelde dat ik dit zo vlug mogelijk moest leren. En Door zelfstudie lukt het me beetje bij beetje. Bij elk nieuw stuk , zeg ik de noot met naam terwijl ik ze speel. En dan snap je ook beter dat het een halve noot of een hele noot is. Oefenen en oefenen zou ik zeggen.
Klik om te vergroten...
Ik vermoed dat je jezelf gaat verassen: binnen de kortste keren gaat het (bijna) vanzelf.
 
Omdat ik door pianolessen de f-sleutel al wel kon lezen en noten benoemen en tegelijkertijd ook omschakelproblemen had met van g-sleutel naar f-sleutel lezen, heb ik eigenlijk vooral een sterke koppeling ontwikkeld tussen nootbeeld-klank-plek op de cello (verschillende, vanwege posities en keuze scherp/mild). Maar als je me nou ineens een noot laat benoemen...dan kan ik mij zomaar spontaan vergissen en iets in de g-sleutel zeggen als het toch echt in de f-sleutel genoteerd staat. Het benoemen komt mij slecht uit, net zo goed als het verwoorden van de waarde (duur van de noot). Ik kan braaf opdissen dat het 1/8e is, maar daar schiet ik voor mezelf niets mee op, omdat ik er meer aan heb om het toe te passen in een maat. Klappen of tikken om te horen en te voelen wat er moet gebeuren.

Doordat ik het benoemen van de noot (qua toonhoogte) vermijd, ben ik intussen in staat om iets van de vioolpartij te spelen en (als het niet te complexe partij is) al spelende naar beneden te octaveren. Ik houd mij dan dus alleen nog bezig met melodie en waar ik die ga 'pakken'.
De cellomethode die ik heb (van Francis Grant en Grant/Dotzauer) sloot ook heel goed aan qua opbouw op mijn manier van leren en hierin bouw je ahw automatisch een gevoel op voor wat waar zit. Niet dat ik nooit het gevoel van "help, waar zit dat?" heb gehad, maar eigenlijk wordt ik door die methode prettig wegwijs gemaakt op een manier die bij mij past.

Maar goed, zo heeft ieder dus haar/zijn eigen manier van leren, dus werkt niet alles voor iedereen. En ben je als muziekdocent goed bezig als je de stijl van de leerling herkent en daarop weet aan te sluiten en bij te sturen.
 
Inloggen of registreren om te reageren.
Terug
Naar boven