afwerken randen voor- en achterblad

Ik heb ooit eens twee baby-viooltjes gebouwd met een totale lengte van ik schat 10 cm. Echt alles handwerk! Krulletje gesneden en zelfs aparte stemsleuteltjes gemaakt van ebbenhout. Er zit alleen geen stapel in (had geen stapelzettertje van dat formaat) en van de ene is de kam verdwenen, is helaas gebeurd tijdens de verhuizing. Kon hem niet meer terug vinden. Is natuurlijk ook best wel klein en gaat ergens tussen zitten en dan zie je het niet. Ik zal er bij gelegenheid eens een serie foto’s van maken en een nieuw onderwerp opstarten. Is denk ik wel aardig om te laten zien.

Onderwerp: baby-viooltjes? Lijkt me wel goed.


Frits
 
ducky zei:
Nu ik de (buiten)bolling aardig in het voor- en achterblad heb geschaafd, vroeg ik me af hoe de randen netjes af te werken.
Klik om te vergroten...
Daphne, jaren geleden heb ik voor het afronden van de randen een hulpmiddeltje bedacht. Een houten blokje, met een halfronde inkeping ter grootte van de rand die je wil maken. In die inkeping kleef je fijn schuurpapier (of schuurlinnen). Je hebt dan feitelijk een zelfgemaakte holle vijl waarmee je de randen heel regelmatig kan afwerken.
Zelf doe ik die laatste afwerking pas als de klankkast reeds dicht is en vooraleer ik met de inleg begin. (Ja, ik doe de inleg pas op het einde. Het heeft het voordeel dat je, wanneer je nog geen inleg hebt gemaakt, je de randen nog kan bijwerken t.o.v. de zijkanten van de viool.)

Succes ermee,
Johan
 
Volgens het boekwerk van Sacconi, deed Stradivarius het ook zo. Het voordeel is inderdaad dat je altijd exact de contouren van de rand volgt, waardoor de aanblik van de inleg nagenoeg foutloos is. Correcties aan de randen kunnen dan eerst worden aangebracht voordat wordt overgegaan tot het aanbrengen van de inleg.

Ik heb het nooit zo gedaan, omdat je toch na het plaatsen van de inleg de ‘Hohlkehle’ moet aanbrengen. Omdat de bladen al aan de krans zijn vast gelijmd kan ook de dikte van de bladen ter plaatse van de inleg (of om en nabij de inleg) niet meer worden bepaald of gemeten. Eventuele correcties in dikte kunnen alleen maar aan de buitenkant worden aangebracht en dan ook alleen maar op visuele interpretatie.
Een ander nadeel vind ik dat je de bladen niet vlak kunt neerleggen tijdens het insnijden en maken van het inlegkanaal. Mogelijk dat dit niet speelt wanneer het kanaal mechanisch wordt gefreesd? Maar dan nog, zit je met de hoeken die manueel moeten worden gemaakt.

Verder maak ik mijn inlegkanaal meestal nauwsluitend, zodat de inleg er met enige kracht wordt ingewerkt. Dat zou moeilijk(er) gaan met reeds vastgelijmde bladen.

Frits
 
Johan, alsnog bedankt voor de tip. Frits, discussie, ik ben benieuwd, want ik wilde de inleg nog anders gaan proberen.

Ik heb namelijk ook de film " de ideale klank" waarin je ziet hoe vioolbouwer Matthieu Besseling een viool maakt. Veel, heel veel is weggelaten, maar toch heb ik weer antwoorden op vragen. (Film=visueel, werkt bij mij toch veel beter dan een boek, helemaal als dat boek niet in mijn moedertaal is, maar Het boek van Otto Möckel is wel erg interessant! Maar dat terzijde).

Ik wil de bladen op de krans lijmen, terwijl de mal er nog in zit. Zo kan ik de bladen gelijk maken en de rand in principe afwerken en dan de inleg snijden en inleggen(terwijl de bladen nog aan de mal zitten). Vervolgens haal ik de bladen weer los en ga ik ze uithollen. Matthieu Besseling gebruiks stokjes door het blad in het onder en bovenklosje om de bladen weer op precies dezelfde plek te krijgen (hier heb ik nog wel een vraag over, want die zie je dus, maar dat heb ik nog nooit aan een viool gezien).

Maar dan heb ik nog een vraag, waar jullie beide niet mee te maken zullen hebben, maar... In de film gebruikt Matthieu Besseling spiritus om de bladen weer los te maken van de mal. De bladen zijn nu nog niet gelakt, maar stel dat de viool open moet voor reparatie en de bladen (in het slechtste geval) met spirituslak gelakt zijn, dan tast de spiritus de lak toch aan?
Ik dacht altijd dat een scherp warm mes en een beetje warm/heet water hetzelfde effect had? Bovendien zou je dat wel kunnen gebruiken bij een al gelakte viool, of zie ik dat verkeerd?
 
Oosterhof Vioolbouw zei:
Ik heb ooit eens twee baby-viooltjes gebouwd met een totale lengte van ik schat 10 cm. Echt alles handwerk! Krulletje gesneden en zelfs aparte stemsleuteltjes gemaakt van ebbenhout. Er zit alleen geen stapel in (had geen stapelzettertje van dat formaat) en van de ene is de kam verdwenen, is helaas gebeurd tijdens de verhuizing. Kon hem niet meer terug vinden. Is natuurlijk ook best wel klein en gaat ergens tussen zitten en dan zie je het niet. Ik zal er bij gelegenheid eens een serie foto’s van maken en een nieuw onderwerp opstarten. Is denk ik wel aardig om te laten zien.

Onderwerp: baby-viooltjes? Lijkt me wel goed.


Frits
Klik om te vergroten...
Dit is de eerste keer dat ik mezelf citeer :rolleyes:

Ik heb besloten er toch maar geen extra onderwerp voor te gaan openen, omdat het dan in feite een fotosessie gaat worden, ook voor anderen dan. Vandaar dat ik een foto via een link geef. (Ik heb er meerdere gemaakt, maar deze vond ik wel een goede indruk geven van de grootte van de miniatuur. Ik heb de afmeting nu precies bepaald en de totale lengte is 18 cm. (corpuslengte: 105 mm))

Mini-viool%202001%20met%20alto.jpg
 
ducky zei:
"Johan, alsnog bedankt voor de tip. Frits, discussie, ik ben benieuwd, want ik wilde de inleg nog anders gaan proberen.

Ik heb namelijk ook de film " de ideale klank" waarin je ziet hoe vioolbouwer Matthieu Besseling een viool maakt. Veel, heel veel is weggelaten, maar toch heb ik weer antwoorden op vragen. (Film=visueel, werkt bij mij toch veel beter dan een boek, helemaal als dat boek niet in mijn moedertaal is, maar Het boek van Otto Mockel is wel erg interessant! Maar dat terzijde).

Ik wil de bladen op de krans lijmen, terwijl de mal er nog in zit. Zo kan ik de bladen gelijk maken en de rand in principe afwerken en dan de inleg snijden en inleggen(terwijl de bladen nog aan de mal zitten). Vervolgens haal ik de bladen weer los en ga ik ze uithollen. Matthieu Besseling gebruiks stokjes door het blad in het onder en bovenklosje om de bladen weer op precies dezelfde plek te krijgen (hier heb ik nog wel een vraag over, want die zie je dus, maar dat heb ik nog nooit aan een viool gezien).

Maar dan heb ik nog een vraag, waar jullie beide niet mee te maken zullen hebben, maar... In de film gebruikt Matthieu Besseling spiritus om de bladen weer los te maken van de mal. De bladen zijn nu nog niet gelakt, maar stel dat de viool open moet voor reparatie en de bladen (in het slechtste geval) met spirituslak gelakt zijn, dan tast de spiritus de lak toch aan?
Ik dacht altijd dat een scherp warm mes en een beetje warm/heet water hetzelfde effect had? Bovendien zou je dat wel kunnen gebruiken bij een al gelakte viool, of zie ik dat verkeerd?"
Klik om te vergroten...
Ik doe het ook nog meestal met warm tot heet water. Echter later las ik ergens, dat alcohol de hechtkracht van huidenlijm aanmerkelijk doet afnemen dit in tegenstelling tot water. Water maakt de lijm wel zacht maar het blijft kleven. Wanneer je nu met een druppelpipetje met een hele kleine opening (komt er een hele kleine druppel uit) alcohol druppelt op je mes die je tussen de te openen voeg hebt gaat het veel gemakkelijker dan met water, zegt men. Bij het verwijderen van een toets heb ik dit wel een aantal keren gedaan en het gaat prima, hier kun je redelijk sturen dat de alcohol je laklaag niet bevlekt, door de kast op de kop te houden.
Maar bij het verwijderen van een bovenblad heb ik altijd heet water ertussen gedruppeld. Het lijkt me behoorlijk riskant worden wanneer je dat gaat doen op een al gelakt instrument! Dus ik zie je punt!!

Overigens moet het beslist geen scherp mes zijn, want zodra je dat ertussen wringt gaat het snijden en zijn eigen kant op en dat is meestal niet de kant van de lijmnaad en dus snijd je in hout of erger nog: het gaat splijten! Een oud tafelmes wat niet te dik is maar wèl bot, voldoet prima. Soms heb je wel van die fruitmesjes: niet te groot, niet te dik; scherpe kantjes ervan afhalen en klaar is je gereedschap.
Het mes warm maken is prima.

Frits
 
Wat een gaaf plaatje van de baby viool! Lijkt net of je een viool naast een cellomal hebt gezet!

En ik snap wat je bedoelt met geen scherp mes. Stom omschreven van mij, ik bedoelde niet te dik... met een scherp mes ga je inderdaad snijden.

(en ik hou het kort, want deze computer is gewoon heeeeeeel traag...)

Daphne
 
Als je bang bent de lak van de krans te beschadigen, kun je ook altijd nog licht hechtend verftape gebruiken dat je rond de viool plakt, vlak tegen het bovenvlad aan; het is in verschillende breedtes te krijgen en ik gebruik het graag als ik ergens lak moet beschermen tegen bepaalde handelingen. Als je het bovenste kielhoutje op hoogte wilt brengen, kun je zo ook de krul en de toets beschermen tegen bewerkingen met een vijl.
 
Bij Kruidvat verkopen ze al ten hele tijd eenset met spateltjes (ik hoop dat ze zo heten) die zich uitstekend laten lenen voor het losmaken van o.a. de hals, de bladen en dergelijke.

Spatels.JPG


Remi


Overigens gebruikt Mathieu volgens mij gewoon Ethanol alcohol en geen spiritus.
 
Zijn dit niet paletmessen? Ze worden gebruikt in de kunstschilderswereld om in plaats van met een penseel verf op het doek aan te brengen. Ze zijn redelijk buigzaam omdat er ook verf mee gemengd wordt en een soort 'penseelstreek' mee gemaakt wordt. De structuur zie je dan weer terug op het doek.
Ik heb ze wel eens in de handen gehad en ze zijn naar mijn mening wat te slap (omdat ze te dun zijn!). Het nadeel is dan dat je niet kunt wrikken, want dan buigt het materiaal gewoon mee, zonder dat het gewenste resultaat bereikt wordt. Want we willen toch een scheiding van de lijmgedeeltes.
Ze hebben wel een heel handige vorm! ;)


Frits
 
Klopt Frits het zijn palet messen en komen uit de kunstschilderwereld. Ik heb de zijranden wat botter gemaakt met waterproof schuurpapier zodat ze niet snijden.
Tevens heb ik de hals van mijn probeer/repareer viool voorzichtig vrij geprepareerd zodat ik de reparatie aan de sleutelkast kan uitvoeren zonder dat het hele instrument er aan vast zit.

Remi
 
liuwe zei:
Als je bang bent de lak van de krans te beschadigen, kun je ook altijd nog licht hechtend verftape gebruiken dat je rond de viool plakt, vlak tegen het bovenvlad aan; het is in verschillende breedtes te krijgen en ik gebruik het graag als ik ergens lak moet beschermen tegen bepaalde handelingen. Als je het bovenste kielhoutje op hoogte wilt brengen, kun je zo ook de krul en de toets beschermen tegen bewerkingen met een vijl.
Klik om te vergroten...
Ik ben toch een beetje bang dat dergelijke tape in combinatie met de nogal laag visceuse ethanol niet afdoende bescherming biedt tegen inlopen, juist tussen tape en de lak. Ik heb het dan over de 'normale' afplaktape (3M of Scotch) die je ook gebruikt bij het afplakken bij schilderwerk. Bij schilderen werkt het. Maar ja, verf is wel wat dikker hè? ;)

Voor het beschermen van bepaalde delen bij corrigerende werkzaamheden als vijlen of schuren zou ik het ook rustig gebruiken.

Frits
 
Inloggen of registreren om te reageren.
Terug
Naar boven