soundboard schreef op 06/12/2006:
Beste Harry,
Ik dacht even dat het over Anne Akiko Meyers zou gaan, maar na een paar zinnen verder lezen, blijkt het over Janine Jansen te gaan.
Het lijkt me dat gezien de quote die boven mijn post stond toch over Janine Jansen ging, je daaruit zou kunnen concluderen dat het over haar zou gaan.
soundboard schreef op 06/12/2006:
Minachting voor het publiek? Ik geef slechts mijn eigen mening weer, ik kan ook niet voor het publiek in het algemeen spreken..
Dat is duidelijk, maar terug lezend wat je schrijft:
Mijn mening over Janine is, dat ik haar een gemiddelde soliste vind, niet meer dan dat. Maar het vreemde is, dat men in Engeland nogal weg van haar is en ik heb er geen verklaring voor.
Kortom, eerst geef je je mening en vervolgens zeg je het vreemd en onverklaarbaar te vinden dat men in Engeland “nogal weg van haar is”. Al dan niet bedoeld impliceer je dat je mening maatgevend is en ze het in Engeland eigenlijk niet weten. Immers waarom zou het vreemd zijn dat men Janine in Engeland mag? Alleen omdat jij haar matig vindt? Ter verduidelijking: ik ben niet bepaald weg van b.v. Joshua Bell of Mutter, maar ik begrijp wel waarom ze als solisten gewaardeerd worden. Het zijn goede musici en veel mensen houden wel van hun spel. Je zal mij daarom niet horen zeggen dat ik het vreemd vind ook al spreekt hun spel mij niet aan dat ze een groot publiek kunnen trekken.
soundboard schreef op 06/12/2006:Ik probeerde in mijn eerdere betoog aan te geven dat ook bij Janine kennelijk andere factoren dan soliste zijn een rol spelen. Daar is niets vreemds aan, want wil je tegenwoordig meekomen en mee blijven doen in de wereld van het solospel, dan kom je er niet met goed spel alleen.
Goed spel is een nogal vaag begrip. Betekent dat zuiver spelen, technisch goed spelen? Ik geloof dat daar een heleboel van zijn. Maar weten ze ook te boeien? En dus niet met allerlei kunstgrepen, maar ook als je met gesloten ogen naar hun spel luistert. Ik werd gegrepen door het spel van Vengerov, niet visueel, maar omdat ik ooit toevallig het tweede deel van het Dvorak vioolconcert van hem hoorde. (Hij was overigens zelf niet tevreden over die opname, begreep ik). Ik had het gevoel alsof ik bij mijn lurven werd gegrepen en gedwongen werd te luisteren. Voor die tijd kende ik hem niet. Aan de andere kant is er een violiste als Baba Skrider (winnares van het Elizabeth concours 2001(?)). Speelt ongetwijfeld goed in de technische zin, maar gigantisch saai. Blijkbaar ben ik niet de enige want mijn mening werd bevestigd door iemand van het Residentie Orkest waarmee ze ooit eens een concert deed.
Wat betreft Rieu en de zijnen die hebben hun eigen publiek net zoals Mae haar eigen publiek heeft. Niets mis mee, maar als Rieu Beethoven of Brahms op zijn repertoire zou zetten dan is hij zijn publiek kwijt en ik geloof niet dat hij het publiek dat naar een Janine Jansen gaat luisteren voor zich kan winnen. Laat staan als hij zich aan Shostakovich of Orthel zou wagen. Over zijn solistische kwaliteiten heb ik mijn twijfels. Ik zie hem Ysaye nog niet doen. Maar ik ben bevooroordeeld.
Janine Jansen is nu bijna tien jaar als soliste aktief en lijkt alleen te groeien; zowel in kwaliteit als wat haar publiek betreft. Dus de tijdtoets van vijf jaar heeft ze in ieder geval doorstaan. Verder is ze –dacht ik - de eerste Nederlandse violist(e) die internationaal doorbreekt. Ongetwijfeld zal de publiciteit e.d. bijdragen aan de groei van haar publiek, maar dat verklaart niet haar langdurig succes of haar populariteit in de UK onder een ‘knowledgable’ publiek – en niet te vergeten - het Verre Oosten. Nogmaals dat lukt je niet met een showtje, maniertjes of een reclame campagne alleen. Dat haar stijl je niet bevalt is een kwestie van smaak, maar ze is in mijn bescheiden optiek meer dan een matig soliste. En haar carriere bewijst dat. You can’t argue with success.
Wat haar onderscheidt van de rest is de passie voor de muziek en het vermogen dat over te dragen op het publiek. Dat is, denk ik, het verschil tussen een ‘technisch’ goede violist en een echte solist. Zij doet iets met de muziek, zonder het stuk geweld aan te doen, en weet daarmee de aandacht te vangen en vast te houden. Zo vind ik haar Bruch een van de beste, zo niet de beste die ik gehoord heb. En waarom? Het raakt me en ontroert me. Zo weet ze ook Vivaldi’s jaargetijden tot leven te wekken. Iets wat zelfs Perlman niet lukte, naar mijn mening.
Ik ben ervan overtuigd dat die passie niet te faken en het publiek niet te bedonderen is. Er zijn er velen die viool kunnen spelen; d.w.z. ze kennen de noten, spelen het grootste deel van de tijd zuiver en wat ze spelen is herkenbaar. Maar wat iemand tot een solist maakt is meer dan alleen technische beheersing. Hij of zij moet muziek maken en worden. Er is een verschil tussen noten netjes strijken en muziek maken. En zelfs ik, die nauwelijks een noot kan lezen, laat staan spelen, weet, of liever voelt wanneer een solist de snaren tot leven laat komen. En naar mijn gevoel gemeten hoort Janine tot die groep en wel in de bovenste laag.
[edit](Dit bericht is door Harry bijgewerkt op 06/12/2006 om 23:19 uur)[/edit]
