Cellofun

Met een gitaar klinken je tokkels weer anders.

Ik zou er niet voor willen pleiten voortaan alleen maar dit soort fun te maken, maar ik vind het leuk dat het met een cello ook zo kan. Gekheid op z'n tijd hoort bij het leven!
 
waarmee ons dan een vertoning van gekheid zou worden ontnomen.

Mensen durven veel meer (op hun instrument bijvoorbeeld) als ze anderen ook gek zien doen. Het geeft een gevoel van meer vrijheid. Dat is toch leuker dan alles te laten verbannen naar het achterkamertje waar niemand wat mag/kan horen?!:)
 
waarmee ons dan een vertoning van gekheid zou worden ontnomen.

Mensen durven veel meer (op hun instrument bijvoorbeeld) als ze anderen ook gek zien doen. Het geeft een gevoel van meer vrijheid. Dat is toch leuker dan alles te laten verbannen naar het achterkamertje waar niemand wat mag/kan horen?!:)

Je hebt gelijk !!!!

Maar mijn uitspraak komt misschien omdat ik zelf vroeger wel eens teveel

gekheid heb uitgehaald en dat werd niet altijd op prijs gesteld ...nu had ik daar

toen maling aan, maar ik word ook al een jaartje ouder...;)

---
 
O jee, en nu heb je dus een achterkamertje?

In mijn appartementje zeker niet, maar heel soms betrap ik mijzelf er wel eens op

dat ik PROBEER een beetje normaler te denken [ gezien mijn leeftijd]

Dat lukt gelukkig meestal niet, maar ik wilde hier een goede indruk achter laten :p:p:D:D

---
 
In mijn appartementje zeker niet, maar heel soms betrap ik mijzelf er wel eens op

dat ik PROBEER een beetje normaler te denken [ gezien mijn leeftijd]

Dat lukt gelukkig meestal niet, maar ik wilde hier een goede indruk achter laten :p:p:D:D

---

Troost je, op dit forum valt iedereen vroeg of laat toch door de mand:D
 
Het lijkt erop dat er nu twee discussies door elkaar lopen; de gekheid van de clown met puntmuts, die een liedje zingt terwijl hij over de cello raspt met een gevolg van workshopdeelnemers, wat hem tot het dominante mannetje maakt, wat hij door zijn bewegingen nog eens onderstreept, terwijl hij de cello vasthoudt als een rockgitarist. (Freud zou het instrument hier onmiddelijk als een fallussymbool duiden...). Met een tuigje of band om staand spelen ken ik ook, en vooral in theater werkt het goed omdat je dan niet meer aan je plaats gebonden bent.

En reacties op de pizzicato - act van Stephan Braun, die eerder als een introverte klassieke gitarist de cello bespeelt. Op zich knap en verfijnd. De houding is ook functioneel - akkoorden kun je zo inderdaad veel gemakkelijker spelen. Ik heb het Ernst Reijsiger ook vaak zien doen; af en toe mag ik ook graag zo zitten. Zowel in mijn achterkamertje als op het podium. De dubact daarna is ook weer knap, maar slaat toch dood, wat vaak gebeurt met opnamen waarin je over jezelf heen speelt; het mist het speelplezier van het samenspel, en dwingt de solist in een stramien - het ontbreken ervan maakt solowerk juist zo leuk...

Kritiek op beide cellisten zou heel verschillend zijn voor mij; de vreselijke toonvorming van de clown omdat hij scheef over de snaren strijkt, de ergonomisch slechte houding waarin hij de workshopdeelnemers laat spelen; door de knieën gezakt met ronde rug). Plaatsvervangende schaamte! Bij Stefan Braun zou ik alleen opmerken dat de speeltechniek de muziek wat overvleugelt, en ik de versie van Miles Davis van "Someday my Prince will come" toch mooier vind... maar dat laatste is nauwelijks kritiek :)

Samenvattend... ik vind de aardigheid van beide filpjes wel weer terugkomen in Ernst Reijsiger, maar dan beter... en met heel veel samenspelplezier, kijk en luister hier maar eens naar!
 
Dat is idd mijn persoonlijke mening en volgens mij mag dat :rolleyes:
Je begrijpt me niet. Natuurlijk mag je een persoonlijke mening hebben. Wat ik wilde benadrukken is dat je een persoonlijke mening niet kunt veralgemeniseren en poneren als vaststaand feit. Je niet kunt stellen dat de man lichaamsbewegingen maakt om interessant te wezen. Dat vind jij. Hoeft een ander niet zo te ervaren/vinden.
 
(.....) Samenvattend... ik vind de aardigheid van beide filpjes wel weer terugkomen in Ernst Reijsiger, maar dan beter... en met heel veel samenspelplezier, kijk en luister hier maar eens naar!
Ik heb het filmpje (nu pas) bekeken en vind er niks bijzonders aan. Sterker nog ik vind die lui van het cellofestival het veel leuker doen. Reijseger verveelt (mij) al heel gauw. Ik weet het: een persoonlijke zaak, maar dat is het altijd wanneer het gaat om of je iets mooi vindt of niet.
 
We hebben het toch over 2 filmpjes? De eerste met de clown met een cello aan zn band en een gezelschap erachter vond ik helemaal niks.
De tweede? Tja...best knap maar het doet me niks. En da's toch wel belangrijk. En inderdaad: pak dan een gitaar. Het komt nu gekunsteld over; expres moeilijk doen. Net zoals de maatsoort waar hij zelf nogal eens over struikelt.
 
Terug
Naar boven