De kam
- Topic starter marloes s
- Startdatum
Maar die kam zit dan ook niet op een traditionele viool.
Geert
Geert
Maar het is wel een traditionele kam. En de viool heeft weliswaar geen hoeken maar is toch gewoon een viool die op de traditionele manier is opgetuigd.
Op 0:35 is de kam goed te zien
Een wel erg duur geval wat je niet eens nodig hebt.
Met deze plaatjes kun je -indien gewenst- het ding zo nabouwen.
Met deze plaatjes kun je -indien gewenst- het ding zo nabouwen.
marloes s
|♫♫|♫
Ik blaas dit topic even nieuw leven in omdat ik nog een vraag heb over mijn kam.
Tot nu toe zit er nog steeds de zelfde kam op en ik ben er blij mee.
Zo langzamerhand is de kam toe aan een onderhoudsbeurt want de snaren zakken steeds verder in de kam.
Met name de G snaar is er bijna helemaal ingezakt.
En dus vroeg ik mij af.
Waarom liggen de snaren eigenlijk hoofdzakelijk OP de kam?
En niet helemaal IN de kam?
Ik als leek zou denken:
Hoe meer contact de snaren met het hout hebben hoe beter ze de trillingen door geven en hoe meer klank.
Maar er zal natuurlijk een reden zijn voor de snaren op de kam.
Verder hoorde ik van een vriend cellist dat sommige vioolbouwers iets " hards"/ een hard spul in de gleufjes van de kam doen.
( dus de gleufjes waar de snaren op liggen)
Zodat de snaren minder snel/niet in de kam kunnen zakken.
Iemand hier ervaring mee?
Wat dit zou kunnen zijn?
Invloed op de klank?
Wat is eigelijk een gemiddelde levensduur van een cellokam?
Is daar iets over te zeggen?
En wat kost het globaal om de bovenkant van de kam te laten bijsnijden?
De kam is verder nog mooi recht en de aansluiting met het bovenblad is prima.
Tot nu toe zit er nog steeds de zelfde kam op en ik ben er blij mee.
Zo langzamerhand is de kam toe aan een onderhoudsbeurt want de snaren zakken steeds verder in de kam.
Met name de G snaar is er bijna helemaal ingezakt.
En dus vroeg ik mij af.
Waarom liggen de snaren eigenlijk hoofdzakelijk OP de kam?
En niet helemaal IN de kam?
Ik als leek zou denken:
Hoe meer contact de snaren met het hout hebben hoe beter ze de trillingen door geven en hoe meer klank.
Maar er zal natuurlijk een reden zijn voor de snaren op de kam.
Verder hoorde ik van een vriend cellist dat sommige vioolbouwers iets " hards"/ een hard spul in de gleufjes van de kam doen.
( dus de gleufjes waar de snaren op liggen)
Zodat de snaren minder snel/niet in de kam kunnen zakken.
Iemand hier ervaring mee?
Wat dit zou kunnen zijn?
Invloed op de klank?
Wat is eigelijk een gemiddelde levensduur van een cellokam?
Is daar iets over te zeggen?
En wat kost het globaal om de bovenkant van de kam te laten bijsnijden?
De kam is verder nog mooi recht en de aansluiting met het bovenblad is prima.
Laatst bewerkt:
Ik zie in dit filmpje niet dat er een kam wordt bijgebogen! Het enige wat hier getoond wordt is hoe een kam recht gezet kan worden op het bovenblad.
Als de snaar er te ver is ingezakt is een tijdelijke oplossing de kerf op te vullen. Ik vraag me trouwens wel af of het spel niet bemoeilijkt wordt wanneer één snaar te laag ligt. Dat moet op de andere snaren toch van invloed zijn?
Wanneer de andere snaren nu te hoog liggen t.o.v. de G, kunnen die mogelijk lager gebracht worden. Dat hangt namelijk af van de hoogte t.o.v. de toets. Als dat allemaal niet mogelijk is moet het (laten) plaatsen van een nieuwe kam overwogen worden.
Dat heeft te maken met de energiedistributie. De trillingsenergie die opgewekt wordt bij het strijken moet worden doorgeleid naar de klankkast. Dus zoveel mogelijk energie moet via de kam gedistribueerd worden. Wanneer nu de snaren in de kam geplaatst zouden zijn gaat er energie in een verkeerd deel van de kam zitten. Ik heb er even een schematische weergave voor gemaakt:
Het linker plaatje stelt een kam voor waar de snaren IN de kam zijn geplaatst. De pijltjes geven de energieverdeling aan. (Ik heb het voor twee snaren getekend, voor de andere gaat het precies zo). De energie gaat hier niet alleen naar de kamvoeten maar ook voor een aanzienlijk deel naar de bovenkant van de kam. De energie wordt daar omgezet in warmte en ben je kwijt. (Daar voel je niets van want het gaat maar om heel weinig).
Het rechter plaatje toont de reguliere kam. De energie wordt hier zodanig verdeeld dat het meeste naar de kamvoeten gaat en dat is ook de bedoeling!
Dat is perkament en wordt gedaan om te te voorkomen (of te vertragen) dat de snaar in de kam zakt. Bij vioolsnaren komt dan het plastic hulsje te vervallen. Wordt vooral bij de E, maar ook wel voor de A gedaan (viool). Bij de cello wordt het gedaan bij de A en de D. Ik moet even zoeken of ik er een afbeelding van heb, dan plaats ik die nog wel.
Bij mijn weten heeft dit geen hoorbare invloed op de klank.
Er zijn cello's waar de kam er al 30 jaar op zit. Maar een jaar of 15 is meer standaard. Het hangt natuurlijk geheel af van de situatie: als een kam na een paar jaar al neigt tot een zekere kromming, moet er misschien worden ingegrepen en kan er een correctie worden uitgevoerd aan de bestaande kam. Soms helpt dit maar tijdelijk, soms kan het weer jaren vooruit.
RolandS
♫
Aangestreken snaren trillen voornamelijk in de richting van het strijken. Dus ongeveer evenwijdig aan het bovenblad. Niet in een richting daar loodrecht op. Zelfs als je de snaren door een nauw passend gaatje van de kam zou leiden, kunnen ze geen energie doorgeven in die loodrechte richting. Zeker niet naar buiten toe gericht van het bovenblad vandaan. Temeer daar de snaren onder alle speelcondities met een kracht van meerdere kgf's de kam naar beneden drukken. Dat komt door de hoek waarover de snaren op de kam liggen. Dat is erg nuttig, want zonder die hoek en die drukkracht zouden de snaren tegen de kam gaan ratelen (als ze althans op hun plek bleven door een gaatje in de kam).
Op de plek van de kam waar de snaar zijn trillingen doorgeeft, gaat de kam in zijn eigen vlak een roterende trilling maken, waarvan het draaipunt overigens niet gefixeerd is. Die trilling wordt als een op en neergaande trilling aan het bovenblad doorgegeven, door de twee voeten van de kam. Als de ene omhoog gaat, beweegt de ander juist naar beneden.
Dat de snaren niet door een gaatje in de kam geregen worden is omdat:
* Het lastig zou zijn voor degene die snaren optuigt,
* Nutteloos zou zijn,
* Teveel massa zou geven aan de kam, die de trilling zou dempen.
Vriendelijke groet
Roland
Op de plek van de kam waar de snaar zijn trillingen doorgeeft, gaat de kam in zijn eigen vlak een roterende trilling maken, waarvan het draaipunt overigens niet gefixeerd is. Die trilling wordt als een op en neergaande trilling aan het bovenblad doorgegeven, door de twee voeten van de kam. Als de ene omhoog gaat, beweegt de ander juist naar beneden.
Dat de snaren niet door een gaatje in de kam geregen worden is omdat:
* Het lastig zou zijn voor degene die snaren optuigt,
* Nutteloos zou zijn,
* Teveel massa zou geven aan de kam, die de trilling zou dempen.
Vriendelijke groet
Roland
marloes s
|♫♫|♫
Bedankt voor jullie uitgebreide antwoorden.
Ik vind het fascinerend hoe het geluid gemaakt word door de combinatie van tal van factoren.
Die allemaal samen in goed balans moeten zijn om een zo mooi mogelijke klank te maken.
Is 1 van die dingen niet helemaal goed meer dan hoor je dat direct in de klank.
Ik heb mijn cello vanmiddag naar de vioolbouwer gebracht en kan die morgen weer ophalen.
De klank van mijn cello was de laatste tijd wat minder geworden en ik ben in bezit van een paar mooie snaren die ik er graag op wil zetten.
Maar dat zal niet de gewenste verbetering geven als die mooie snaren direct in de kam verdwijnen.
Voor nu komen de oude snaren er weer gewoon op zodat ik kan horen hoe mijn cello klinkt met de bijgewerkte kam.
Ik kan haast niet wachten en ben heel benieuwd wat het doet met de klank.
Tegelijkertijd ben ik ook een beetje huiverig, er is aan de kam gewerkt en ik ben ook een beetje bang dat de klank juist anders gaat worden.
Net als toen ik mijn wolfdoder van mijn cello af haalde, ik was enorm verbaasd over de mooiere klank zonder de wolfdoder.
De F en de Fis in de 1e positie klinken wel wat minder zonder de wolfdoder maar de rest van de klank is er enorm door verbeterd.
Hierdoor ben ik wel altijd huiverig om iets aan mijn cello te veranderen.
Maar we gaan het morgen horen/ervaren .
Ik vind het fascinerend hoe het geluid gemaakt word door de combinatie van tal van factoren.
Die allemaal samen in goed balans moeten zijn om een zo mooi mogelijke klank te maken.
Is 1 van die dingen niet helemaal goed meer dan hoor je dat direct in de klank.
Ik heb mijn cello vanmiddag naar de vioolbouwer gebracht en kan die morgen weer ophalen.
De klank van mijn cello was de laatste tijd wat minder geworden en ik ben in bezit van een paar mooie snaren die ik er graag op wil zetten.
Maar dat zal niet de gewenste verbetering geven als die mooie snaren direct in de kam verdwijnen.
Voor nu komen de oude snaren er weer gewoon op zodat ik kan horen hoe mijn cello klinkt met de bijgewerkte kam.
Ik kan haast niet wachten en ben heel benieuwd wat het doet met de klank.
Tegelijkertijd ben ik ook een beetje huiverig, er is aan de kam gewerkt en ik ben ook een beetje bang dat de klank juist anders gaat worden.
Net als toen ik mijn wolfdoder van mijn cello af haalde, ik was enorm verbaasd over de mooiere klank zonder de wolfdoder.
De F en de Fis in de 1e positie klinken wel wat minder zonder de wolfdoder maar de rest van de klank is er enorm door verbeterd.
Hierdoor ben ik wel altijd huiverig om iets aan mijn cello te veranderen.
Maar we gaan het morgen horen/ervaren .
Het is niet waarschijnlijk dat Amati (circa 1600) een van de grondleggers van de huidige vorm van de viool, weet had van transversale- en longitudinale golven. Die kennis had hij ook niet nodig om te weten dat de snaren van een viool niet IN de kam moeten lopen maar OP de kam. Ook hij wist blijkbaar dat de snaren alleen op die manier voldoende energie af zouden geven om de corpus er aan deel te laten nemen en voor een adequate distributie te zorgen. Dat is een dikke vijf eeuwen geleden en ik heb ook in deze en vorige eeuw nog geen violen gezien die een ferme rand van de kam boven de snaren hebben lopen.
De snaren die destijds voorhanden waren bestonden uit schapendarm die niet werden omwonden. Die konden dus gemakkelijk doorgevoerd worden door een gat in een kam. Maar zo ver is het nooit gekomen. Dat was niet geschikt.
Ik ga hier niet in op de energieopwekking die volgens RolandS alleen transversaal op kan treden. Ik herinner me in dezen ook een aantal reacties die behelsden dat de snaar langer werd wanneer hij in trilling werd gebracht. (Wordt ook weer evenzoveel korter natuurlijk met als netto resultaat dat er geen lengtewijziging optreedt. Maar dat is een ander onderwerp).
De snaren die destijds voorhanden waren bestonden uit schapendarm die niet werden omwonden. Die konden dus gemakkelijk doorgevoerd worden door een gat in een kam. Maar zo ver is het nooit gekomen. Dat was niet geschikt.
Ik ga hier niet in op de energieopwekking die volgens RolandS alleen transversaal op kan treden. Ik herinner me in dezen ook een aantal reacties die behelsden dat de snaar langer werd wanneer hij in trilling werd gebracht. (Wordt ook weer evenzoveel korter natuurlijk met als netto resultaat dat er geen lengtewijziging optreedt. Maar dat is een ander onderwerp).
BertBoonVioolbouw
|♫♫|♫♫|♫♫|
Behalve perkament (of oud trommelvel) in de kamgroef kom ik ook het inbranden van de kamgroef en het harden met cyanoaclylaat-lijm tegen.
BertBoonVioolbouw
|♫♫|♫♫|♫♫|
Wel een dikke en niet mooi gesneden kam! D snaar ligt m.i. ook te diep in de groef. Maar het ging om het voorbeeld van perkament!
Ja, de bovenste rand is wat te dik. De D ligt wat te diep. Ik weet niet van wanneer dit is. Kan wel een jaar of 20, 30 geleden zijn. (Dat FO2022 heb ik er vandaag op gezet, anders krijg ik daar weer 'gezeur' over).
BertBoonVioolbouw
|♫♫|♫♫|♫♫|
Met "gezeur" is niets mis, indien nodig