De strijkstok
- Topic starter Jan-Peter
- Startdatum
Wat zijn de kwaliteitskriteria voor een goede strijkstok. Ik sprak enige tijd geleden iemand die een strijkstok had gekocht voor zijn dochter voor 5500,00 euro. Ik kom doorgaans strijkstokken tegen van 200 euro. Aangezien een strijkstok is opgebouwd uit slechts enkele eenvoudige onderdelen, en zaken als gewicht en materiaalsoorten slechts beperkt variabel zijn, vraag ik mij af waar dit enorme prijsverschil op is gebaseerd.
De kwaliteit van de strijkstok is ongelofelijk belangrijk! Dat zit m inderdaad niet in de hoeveelheid materiaal. Maar de gewichtsverdeling, balans etc. is heeeel belangrijk. Voor een goed spiccato moet de balans in een stok precies goed zijn. Een goede stok uitzoeken, die precies bij je past, is nog 10x moeilijker dan een goed instrument.....
Bedankt voor je reaktie Annemieke. Toen ik mijn vraag plaatste speelde ik nog op een goedkope huurviool met een eenvoudige brazil stok. Ik had geen ervaring met andere instumenten en ik was op zoek naar een eigen instrument en stok. Inmiddels heb ik een mooie viool gevonden met bijpassende stok. De verschillen zijn inderdaad ontzettend groot. Toen ik voor het eerst een betere stok in mijn handen had vond ik het verschil nog veel groter dan toen ik een betere viool probeerde.
Beter laat dan nooit. Het begon er op te lijken dat het forum een beetje uitsterft...
Ik heb een Chinese viool gekocht met een Peasold stok van E 365,00. Ik heb ze samen met mijn lerares uitgezocht bij de plaatselijke vioolbouwer/handelaar. We zijn zo'n 2 uur bezig geweest en zonder naar de prijzen te kijken kwamen we toch vanzelf bij de duurste stok en de duurste viool uit. (De prijzen stonden er uiteraard al op.) Inmiddels heb ik 1 1/2 jaar les. De set is dus op de groei gekocht maar ik ben erg enthousiast en oefen dagelijks. Een maand of twee geleden ben ik begonnen met positiespel.
Ik heb een Chinese viool gekocht met een Peasold stok van E 365,00. Ik heb ze samen met mijn lerares uitgezocht bij de plaatselijke vioolbouwer/handelaar. We zijn zo'n 2 uur bezig geweest en zonder naar de prijzen te kijken kwamen we toch vanzelf bij de duurste stok en de duurste viool uit. (De prijzen stonden er uiteraard al op.) Inmiddels heb ik 1 1/2 jaar les. De set is dus op de groei gekocht maar ik ben erg enthousiast en oefen dagelijks. Een maand of twee geleden ben ik begonnen met positiespel.
Wat de goede/perfecte strijkstok is hangt toch wel heel erg van jezelf en je viool af. De stok is nog belangrijker dan je viool, maar daarom moet de stok je viool nog wel aanspreken. Al heb je nog zo'n dure stok met een goede naam, dan hoeft ie niet per se bij jouw viool essentieel te zijn. Natuurlijk, de balans en kwaliteit van de haren en het hout moeten perfect zijn, maar voor ieder niveau zo zijn eigen stok. Tegenwoordig is het bijvoorbeeld in Amerika heel erg in om spotgoedkope stokken vanuit China te kopen, terwijl ze van dezelfde kwaliteit zijn als bij de Westerse bouwers. Ik denk dat het niet zo makkelijk is om te generaliseren wat nou de goede criteria voor een vioolstok zijn, het is zeer subjectief.
Mi Sun
Mi Sun
Ik heb gekozen uit 8 stokken. Blind - zonder de prijzen te kennen. Ik vond de verschillen inderdaad groot. Vooral natuurlijk met de huurstok die ik aanvankelijk had. Ik heb er uiteindelijk 2 thuis getest. Mijn eerste keus bleek toch de beste. Wat betreft Chinese stokken en violen. De violen staan de laatste jaren erg goed bekend las ik ergens op internet. En ze zijn goedkoper. Ik ben voorlopig in ieder geval erg tevreden.
Jullie klinken erg ervaren Annemieke en Misun. Hoelang spelen jullie al? Het is mijn doel in de toekomst te kunnen gaan samenspelen met een pianist of in kwartet vorm. Spelen jullie samen. Hoelang heb je er volgens jullie voor nodig om op een redelijk niveau te komen?
Jullie klinken erg ervaren Annemieke en Misun. Hoelang spelen jullie al? Het is mijn doel in de toekomst te kunnen gaan samenspelen met een pianist of in kwartet vorm. Spelen jullie samen. Hoelang heb je er volgens jullie voor nodig om op een redelijk niveau te komen?
BertBoonVioolbouw
|♫♫|♫♫|♫♫|
Chinese violen, alten en celli zijn de laatste jaren inderdaad in steeds betere kwaliteiten te krijgen, al worden er nog steeds "ViolinShapedObjects" verkocht van tussen de 80 en 200 euro, die zelfs als decoratie amper geschikt zijn. Zeker bij Chinese violen is de vioolbouwer een paar uur bezig om het instrument goed speelklaar te krijgen. Chinese stokken worden steeds beter, maar kunnen nog niet altijd wedijveren met de stokken uit Europese ateliers.
Ik studeer viool en altviool aan het conservatorium. Sinds dit jaar heb ik een vast strijkkwartet waarmee ik twee keer per week 2 uur repeteer. (www.kaleidoskwartet.nl) Strijkkwartet spelen is het moeilijkste wat er is, maar ook het leukste!!
Wanneer je een redelijk niveau hebt, vind ik een moeilijke vraag. Ten eerste: wat is een redelijk niveau? En ten tweede is hoeveel je vooruit gaat heel erg afhankelijk van hoeveel talent je hebt, hoeveel je studeert, wat voor leraar je hebt etc..
Wanneer je een redelijk niveau hebt, vind ik een moeilijke vraag. Ten eerste: wat is een redelijk niveau? En ten tweede is hoeveel je vooruit gaat heel erg afhankelijk van hoeveel talent je hebt, hoeveel je studeert, wat voor leraar je hebt etc..
Ik begrijp het. Ik zal mijn vraag anders stellen. Hoelang duurde het voordat jij de Sonatine voor viool en piano van Dvorak kon spelen. (Ik neem aan dat je het kent. Hij schreef het voor zijn kinderen.) Hoeveel studeerde je in die tijd.
Leuk trouwens dat je conservatorium doet! Ik zal altijd amateur blijven. Ben op latere leeftijd begonnen en heb een drukke baan erbij.
Leuk trouwens dat je conservatorium doet! Ik zal altijd amateur blijven. Ben op latere leeftijd begonnen en heb een drukke baan erbij.
De sonatine van dvorak heb ik nooit gespeeld... Maar een vriendin van mij die ook op het conservatorium studeert, zei dat ze dat speelde na ongeveer vier jaar. Het schijnt wel dat het tweede en derde deel moeilijker zijn dan het eerste deel, maar ik ken het niet, shame on me....
Ik heb het altijd heel leuk gevonden om viool te studeren, ik denk dat ik begonnen ben met ongeveer een half uur per dag en dat heb ik in de jaren steeds meer opgebouwd. Hoewel ik vroeger meer 'doorspeelde' dan echt studeerde...
Ik heb het altijd heel leuk gevonden om viool te studeren, ik denk dat ik begonnen ben met ongeveer een half uur per dag en dat heb ik in de jaren steeds meer opgebouwd. Hoewel ik vroeger meer 'doorspeelde' dan echt studeerde...
Ik ben ook begonnen met ongeveer een half uur per dag en had helemaal in het begin, open snaren strijken e.d.) al moeite om dat vol te krijgen. Inmiddels zit ik op zo'n 1.5 uur per dag. Ik ben geneigd om op vrije dagen nog langer te spelen. Ben onlangs begonnen met polsvribrato en dubbelgrepen oefenen. Kreeg daardoor last van mijn linker arm en nek. Ik probeer daarom wat rustiger aan te doen. Ik vind studeren sinds ruim een jaar nu, ook erg leuk en doe het dan ook echt iedere dag. Ik zit nu op een punt dat alles wat normaler aan gaat voelen. Begin wat beheerster te strijken. De zuiverheid in de eerste positie is redelijk goed. Alles begint wat mooier te klinken...
Het eerste deel van de sonatine is inderdaad eenvoudiger. De nootjes kan ik wel spelen. Maar er muziek van maken dat is nog erg moeilijk. Dat duurt nog wel even. De overige delen daar luister ik alleen naar op CD. Die zijn voorlopig nog helemaal niet speelbaar. Ben blij te horen dat een concervatorium studente hier ook pas na vier jaar les aan toe kwam.
Wat is volgens jou een goede studiemethode. Heb jij een schema. Wat raad je aan in mijn stadium? Ik studeer voor iedere les vrij veel verschillende dingen in. Mijn lerares zegt dat de techniek over de hele linie moet groeien. Het is volgens haar minder goed om een enkel stukje of zelfs maar een paar regels volkomen te beheersen om dan pas verder te gaan. Ik heb inmiddels gemerkt dat dat werkt. Ze geeft trouwens al vijftig jaar les en weet waar ze het over heeft.
Het eerste deel van de sonatine is inderdaad eenvoudiger. De nootjes kan ik wel spelen. Maar er muziek van maken dat is nog erg moeilijk. Dat duurt nog wel even. De overige delen daar luister ik alleen naar op CD. Die zijn voorlopig nog helemaal niet speelbaar. Ben blij te horen dat een concervatorium studente hier ook pas na vier jaar les aan toe kwam.
Wat is volgens jou een goede studiemethode. Heb jij een schema. Wat raad je aan in mijn stadium? Ik studeer voor iedere les vrij veel verschillende dingen in. Mijn lerares zegt dat de techniek over de hele linie moet groeien. Het is volgens haar minder goed om een enkel stukje of zelfs maar een paar regels volkomen te beheersen om dan pas verder te gaan. Ik heb inmiddels gemerkt dat dat werkt. Ze geeft trouwens al vijftig jaar les en weet waar ze het over heeft.
Wat grappig dat je zegt: 'ik had al moeite om dat vol te maken'... Ik denk dat de basis van studeren niet is dat je zoveel uren moet maken, maar dat je uit moet gaan van wat je wilt bereiken op een bepaalde dag in een bepaald uur. Als ik ga studeren denk ik nooit 'ik ga nu 2 uur achter elkaar studeren', maar ik denk zoiets als 'ik wil nu van deze etude van de eerste helft de noten zuiver kunnen spelen in een langzaam tempo' of 'ik wil nu de eerste helft op metronoomcijfer 120 kunnen spelen en de tweede helft op 60'. Als zo'n opdracht 2 uur duurt, dan doe ik er 2 uur over, maar als het een half uur duurt, dan studeer ik ook maar een half uur daarop. Daarna geef ik mezelf een andere opdracht.
Ik denk dat het geheim van goed studeren en dus goed vooruit gaan, is dat je jezelf constant hele duidelijke opdrachten geeft. Speel nooit zomaar een etude door, maar weet altijd waar je op let en waar je aan werkt. Te vaak zomaar iets doorspelen (waarbij je gedachten misschien heel ergens anders zijn) zorgt dat je 'fouten' instudeert. Als je namelijk vaak iets herhaalt, dan wordt het een gewoonte. En als die gewoonte 'fout' is, dan is het erg moeilijk dat weer af te leren.
Een schema maken is dus niet zo'n slecht idee. Ik maak elke dag inderdaad een soort schema in mijn hoofd van hoeveel tijd ik te besteden heb en waaraan ik absoluut wil werken.
Studeer niet te lang achter elkaar, bijvoorbeeld vier keer een kwartier. Een kwartier lijkt misschien niet zo lang, maar als je jezelf dwingt een kwartier lang echt in volle concentratie te studeren, dan word je daar in het begin al heel moe van.
Ik denk ook dat het vooral in het begin niet goed is om te lang bij een paar maten stil te staan. Er zijn veel dingen die je moet ontwikkelen en die ook gewoon tijd nodig hebben. Je kunt er ook voor kiezen om één stuk te kiezen waar je heel gedetailleerd en lang aan werkt en daarnaast andere stukken/ etudes te doen waar je jezelf maar een paar doelen stelt.
Van wie heb je eigenlijk les?
Ik denk dat het geheim van goed studeren en dus goed vooruit gaan, is dat je jezelf constant hele duidelijke opdrachten geeft. Speel nooit zomaar een etude door, maar weet altijd waar je op let en waar je aan werkt. Te vaak zomaar iets doorspelen (waarbij je gedachten misschien heel ergens anders zijn) zorgt dat je 'fouten' instudeert. Als je namelijk vaak iets herhaalt, dan wordt het een gewoonte. En als die gewoonte 'fout' is, dan is het erg moeilijk dat weer af te leren.
Een schema maken is dus niet zo'n slecht idee. Ik maak elke dag inderdaad een soort schema in mijn hoofd van hoeveel tijd ik te besteden heb en waaraan ik absoluut wil werken.
Studeer niet te lang achter elkaar, bijvoorbeeld vier keer een kwartier. Een kwartier lijkt misschien niet zo lang, maar als je jezelf dwingt een kwartier lang echt in volle concentratie te studeren, dan word je daar in het begin al heel moe van.
Ik denk ook dat het vooral in het begin niet goed is om te lang bij een paar maten stil te staan. Er zijn veel dingen die je moet ontwikkelen en die ook gewoon tijd nodig hebben. Je kunt er ook voor kiezen om één stuk te kiezen waar je heel gedetailleerd en lang aan werkt en daarnaast andere stukken/ etudes te doen waar je jezelf maar een paar doelen stelt.
Van wie heb je eigenlijk les?
Hoii,
Zo, ben ik eindelijk weer eens. Ben een tijdje weggeweest in Oostenrijk, lekker geskied. Gelukkig niks bezeerd...
Tja, hoe lang ik viool speel? Niet zo lang horr, haha. Ik ben op m'n 8e begonnen met viool spelen bij de SKVR bij Hedwig Smulders. Ik ben dit schooljaar pas begonnen met de vooropleiding aan het Rotterdams Conservatorium. Ik speel dus ongeveer 8 jaar. Ik heb nu les bij Thijs Kramer.
Of ik ervaren ben: neu, niet echt. Ik geef meer reacties vanuit wat ik denk hoe het zit. Ik denk dat het heel erg vanaf hangt hoe je jezelf ontwikkelt hoe 'ervaren' je wel niet klinkt.
De vraag over hoe lang het duurt totdat je een redelijk niveau heb bereikt verschilt heel erg per persoon denk ik. Het vervelende van viool is, is dat het begin echt niet te harden is. Je krast en piept maar en het hangt heel erg van je studietempo, leraar, materiaal en jezelf af hoe lang dat krassen blijft duren. Ik speelde zelf vanaf mijn 2e jaar het dubbelvioolconcert van Bach, maar ik ken ook mensen die dat pas speelde na 4 jaar. Of het dan goed klinkt: mwah. In het begin is met name je techniek belangrijk. Zoals Annemiek ook zei: wees daar heel strikt op in het begin. Ik was zelf nog te jong denk ik om te bedenken dat dat heel belangrijk was en heb dat altijd maar een beetje laten slingeren. Ik speelde altijd op m'n muzikale 'talent'. Pas nu op het conservatorium merk ik dat ik daar heel erg veel spijt van heb (maja, wat wil je als 10-jarig kind, toch?)
Dvorak, ja, leuk stuk! Geweldig om samen met een goede pianist te spelen. Tis toch niets voor niets een sonatina he, 2 solopartijen voor viool EN piano! Ik speelde het zelf op m'n toelatingsexamen voor de vooropleiding van t cons. Toen speelde ik dus 6 a 7 jaar. De noten zijn zoooooo makkelijk van Dvorak, tis alleen dat samenspel wat goed moet klinken. Persoonlijk vind ik het 4e deel het leukste, in een goed tempo met goed samenspel is het echt fantastisch!
Weet je, Dvorak opus 100 (die sonatina) is technisch heel makkelijk. Maar zoals je al zei Peter, muzikaal gezien vrij lastig. Je zult vast wel weten dat Dvorak een vrij nationalistisch componist was. Als je goed luistert (vooral het 1e deel!) hoor je dat heel duidelijk. Dat vind ik ook zo leuk aan Sibelius, daar hoor je dat ook aan, ook al probeerde hij bewust dat weg te laten.
Wat Annemiek zei over je manier van studeren ben ik het helemaal mee eens. Toch denk ik dat het goed is om als je een stuk voor de 1e x krijgt het eerst een of twee keer doorspelen wel goed is. Je weet dan hoe het ongeveer klinkt en waar de lijnen zitten. Daarna ga je het uit elkaar halen en alles goed studeren. Daarna als dat allemaal goed lukt moet je het achter elkaar door kunnen spelen. Ik studeer altijd het liefst eerst een stuk technisch. Maar elk stukje dat ik studeer moet muzikaal ook meteen goed klinken. Pas later als ik het helemaal doorspeel let ik erop of alle muzikale stukjes wel logisch/mooi klinken.
Wat ook een gouden tip is om te proberen meer over het stuk te weten te komen. Op internet of in de bibliotheek zijn er genoeg recensies over bepaalde stukken, boeken met daarin de verhalen van componisten of vaak staat er zelfs voorin je partij (met name bij Peters-editions) een stukje over wat de componist over het stuk dacht. Hierdoor heb je al een richtlijn en weet je waar je op moet letten. Vaak krijg je er dus makkelijker een beeld bij, wat je in je muziek kan verwerken waardoor het muzikaal opeens heel erg opbloeit.
Nu ga ik maar eens stoppen, want dit word wel heel erg lang...
Groetjes,
Mi Sun
Zo, ben ik eindelijk weer eens. Ben een tijdje weggeweest in Oostenrijk, lekker geskied. Gelukkig niks bezeerd...
Tja, hoe lang ik viool speel? Niet zo lang horr, haha. Ik ben op m'n 8e begonnen met viool spelen bij de SKVR bij Hedwig Smulders. Ik ben dit schooljaar pas begonnen met de vooropleiding aan het Rotterdams Conservatorium. Ik speel dus ongeveer 8 jaar. Ik heb nu les bij Thijs Kramer.
Of ik ervaren ben: neu, niet echt. Ik geef meer reacties vanuit wat ik denk hoe het zit. Ik denk dat het heel erg vanaf hangt hoe je jezelf ontwikkelt hoe 'ervaren' je wel niet klinkt.
De vraag over hoe lang het duurt totdat je een redelijk niveau heb bereikt verschilt heel erg per persoon denk ik. Het vervelende van viool is, is dat het begin echt niet te harden is. Je krast en piept maar en het hangt heel erg van je studietempo, leraar, materiaal en jezelf af hoe lang dat krassen blijft duren. Ik speelde zelf vanaf mijn 2e jaar het dubbelvioolconcert van Bach, maar ik ken ook mensen die dat pas speelde na 4 jaar. Of het dan goed klinkt: mwah. In het begin is met name je techniek belangrijk. Zoals Annemiek ook zei: wees daar heel strikt op in het begin. Ik was zelf nog te jong denk ik om te bedenken dat dat heel belangrijk was en heb dat altijd maar een beetje laten slingeren. Ik speelde altijd op m'n muzikale 'talent'. Pas nu op het conservatorium merk ik dat ik daar heel erg veel spijt van heb (maja, wat wil je als 10-jarig kind, toch?)
Dvorak, ja, leuk stuk! Geweldig om samen met een goede pianist te spelen. Tis toch niets voor niets een sonatina he, 2 solopartijen voor viool EN piano! Ik speelde het zelf op m'n toelatingsexamen voor de vooropleiding van t cons. Toen speelde ik dus 6 a 7 jaar. De noten zijn zoooooo makkelijk van Dvorak, tis alleen dat samenspel wat goed moet klinken. Persoonlijk vind ik het 4e deel het leukste, in een goed tempo met goed samenspel is het echt fantastisch!
Weet je, Dvorak opus 100 (die sonatina) is technisch heel makkelijk. Maar zoals je al zei Peter, muzikaal gezien vrij lastig. Je zult vast wel weten dat Dvorak een vrij nationalistisch componist was. Als je goed luistert (vooral het 1e deel!) hoor je dat heel duidelijk. Dat vind ik ook zo leuk aan Sibelius, daar hoor je dat ook aan, ook al probeerde hij bewust dat weg te laten.
Wat Annemiek zei over je manier van studeren ben ik het helemaal mee eens. Toch denk ik dat het goed is om als je een stuk voor de 1e x krijgt het eerst een of twee keer doorspelen wel goed is. Je weet dan hoe het ongeveer klinkt en waar de lijnen zitten. Daarna ga je het uit elkaar halen en alles goed studeren. Daarna als dat allemaal goed lukt moet je het achter elkaar door kunnen spelen. Ik studeer altijd het liefst eerst een stuk technisch. Maar elk stukje dat ik studeer moet muzikaal ook meteen goed klinken. Pas later als ik het helemaal doorspeel let ik erop of alle muzikale stukjes wel logisch/mooi klinken.
Wat ook een gouden tip is om te proberen meer over het stuk te weten te komen. Op internet of in de bibliotheek zijn er genoeg recensies over bepaalde stukken, boeken met daarin de verhalen van componisten of vaak staat er zelfs voorin je partij (met name bij Peters-editions) een stukje over wat de componist over het stuk dacht. Hierdoor heb je al een richtlijn en weet je waar je op moet letten. Vaak krijg je er dus makkelijker een beeld bij, wat je in je muziek kan verwerken waardoor het muzikaal opeens heel erg opbloeit.
Nu ga ik maar eens stoppen, want dit word wel heel erg lang...
Groetjes,
Mi Sun
Bedankt voor jullie tips. Ik studeer inderdaad wat te vrijblijvend. Nu, in de derde positie kom ik mijzelf ook een beetje tegen. Als je niet nootje voor nootje en eerst heel langzaam aan je zuiverheid werkt wordt dat niets. Het alleen maar doorspelen van een stuk werkt maar tot op zekere hoogte. Verfijning bereik je er niet zo snel mee.
Overigens heb ik mijzelf niet slechts tot doel gesteld elke dag een bepaalde tijd te spelen. Dat gaat gewoon vanzelf. Ik oefen iedere week 2 strijkoefeningen van Sevcik. Daarnaast studeer ik uit de methode Mittelmann welke al voordeel heeft dat hij uitgaat van toonsoorten en niet van vingerzettingen. Mittelmann begint echter pas laat aan positiespel. Daarom oefen ik sinds kort ook uit Doflein (3e - en 2e positie). Om niet alleen maar ethudes te oefenen speel ik daarnaast uit de vioolduetten van Bartok en wat Joodse stukjes die als voordeel hebben dat ze erg eenvoudig zijn. Je kunt daarbij wat meer aan toonvorming en muzikaal spel werken. Dit kost allemaal bij elkaar veel tijd. Maar die stop ik er graag in. In het begin wil je ook spelen, maar je kan nog zo weinig dat een halfuur volspelen (op open snaren of met 2 vingers) al snel verveelt.
(Dit bericht is door Peter bijgewerkt op 16/02/2005 om 11:08 uur)
Overigens heb ik mijzelf niet slechts tot doel gesteld elke dag een bepaalde tijd te spelen. Dat gaat gewoon vanzelf. Ik oefen iedere week 2 strijkoefeningen van Sevcik. Daarnaast studeer ik uit de methode Mittelmann welke al voordeel heeft dat hij uitgaat van toonsoorten en niet van vingerzettingen. Mittelmann begint echter pas laat aan positiespel. Daarom oefen ik sinds kort ook uit Doflein (3e - en 2e positie). Om niet alleen maar ethudes te oefenen speel ik daarnaast uit de vioolduetten van Bartok en wat Joodse stukjes die als voordeel hebben dat ze erg eenvoudig zijn. Je kunt daarbij wat meer aan toonvorming en muzikaal spel werken. Dit kost allemaal bij elkaar veel tijd. Maar die stop ik er graag in. In het begin wil je ook spelen, maar je kan nog zo weinig dat een halfuur volspelen (op open snaren of met 2 vingers) al snel verveelt.
(Dit bericht is door Peter bijgewerkt op 16/02/2005 om 11:08 uur)
Wie kan mij helpen?!
De slof van mijn strijkstok is losgeschoten. Op het moment dat ik mijn stok wilde spannen schoot hij los. Merkwaardig genoeg krijg ik hem niet meer aangedraaid. Ik heb de spanschroef er helemaal uitgedraaid om schroef en moer te controleren. Het schroefdraad ziet er intact uit. Er zit ook geen barst in de moer. Echter de schroef is zonder draaien volledig in de moer te schuiven. De moer lijkt te wijd. Hoort dit?
Hoe krijg ik voor elkaar dat de schroef de moer weer pakt? Hoe krijg ik mijn stok dus weer gespannen?
De slof van mijn strijkstok is losgeschoten. Op het moment dat ik mijn stok wilde spannen schoot hij los. Merkwaardig genoeg krijg ik hem niet meer aangedraaid. Ik heb de spanschroef er helemaal uitgedraaid om schroef en moer te controleren. Het schroefdraad ziet er intact uit. Er zit ook geen barst in de moer. Echter de schroef is zonder draaien volledig in de moer te schuiven. De moer lijkt te wijd. Hoort dit?
Hoe krijg ik voor elkaar dat de schroef de moer weer pakt? Hoe krijg ik mijn stok dus weer gespannen?