Sorry Chrish dat ik niet eerder antwoordde. Ik moet de vraag ook even verwerken en overdenken om een antwoord te kunnen genereren.
Ik zie naast gebruikssporen zoals slijtage, vooral op het bovenblad behoorlijk wat krassen ter hoogte van het f-gatenplateau. Ik neem aan dat die bedoeld worden?
Wanneer dat mooi egaal gemaakt moet worden (waarom eigenlijk?) is er een behoorlijk groot oppervlak in het geding. Die krassen weg polijsten is wel te doen, maar de kans is groot dat dan ook de kleur ernstig wordt weg gepolijst. Het hangt er daarom vanaf hoe diep de krassen zitten. Is dat aan het oppervlak dan valt polijsten te overwegen, maar zit het dieper en gaan ze in feite door de kleurlaag heen, dan wordt het een overweging om een groot gebied te polijsten en vervolgens weer te op te bouwen met een soortgelijke lak met dezelfde kleur. Een moeilijke klus.
Omdat er zo veel krassen zitten, is het opvullen van iedere kras met een mix van schellak, mastic en Körnerlack in ethanol (weet even de juiste verhoudingen niet) een mogelijkheid. Met kleurconcentraten kan de juiste kleur worden ingemengd. Dit is na droging behoorlijk hard en daardoor zeer geschikt om te worden gepolijst. Maar om dat voor iedere kras te gaan doen is monnikenwerk, maar ja, het kan.
Uit de informatie blijkt ook dat de lak nogal zacht is, hetgeen naar mijn mening meer duidt op een olielak dan op een spirituslak. Lost de lak gemakkelijk op in alcohol?
Het instrument lijkt verdacht veel op die van mijn broer dat ik vele jaren geleden heb gerepareerd en welke geen label bevatte. Ik heb even gezocht naar foto’s om te laten zien, maar tot nu toe niet gevonden. (Kan best zijn dat die nog gemaakt zijn met een analoog toestel en dan moet ik ergens foto’s gaan opsporen.)
Ik kan het eens zijn met een Zuid - Duitse herkomst, zo ergens halverwege 20e-eeuw.
Frits
