Enige tijd geleden heb ik de DVD van Janine Jansen gekocht. Eigenlijk weet ik niet waarom, want ik vind aan musici weinig te zien. Zelfs als ze spelen. Voortbordurend op dat laatste heeft het er wellicht mee te maken dat ik zelf niet zo wegloop met mevrouw Jansen. Ten eerste omdat ze zich nauwelijks buiten het ijzeren repertoire waagt en ten tweede vind ik dat 'gezwoeg' op het podium nogal vermoeiend om te zien. 'Maar dat hoeft uiteraard niet voor anderen te gelden', sprak hij uitermate redelijk.
Ook na het zien van de DVD bleef ik een beetje met gemengde gevoelens achter. Maar die hadden, in alle eerlijkheid, meer te maken met de oogmerken van de maker(s) van de DVD dan met mevrouw Jansen. Mij is namelijk een beeld bijgebleven van twee 'business executives' (met bijbehorende kleding, haren en taalgebruik) die voortdurend bezig waren 'het product' Janine Jansen 'op de markt te zetten'. Kortom kleding, kapsel en foto 'shoot-outs'. Ik neem het taalgebruik maar even over :/
Nu weten we met zijn allen sinds dat dikke boek dat Norman Lebrecht neerpende, dat de commercie zangers, zangeressen, solisten en dirigenten heeft overgenomen. Zodanig zelfs dat na aftrek van de opmerkelijk hoge gages voor 'sterren', er eigenlijk geen geld meer is voor een orkest.
Ik stelde al hiervoor dat ik niet weet welk oogmerk de maker(s) van deze DVD voor ogen stond: een soort 'dag uit het leven van' of zo, dan wel een instrumentatie van de opvatting van Lebrecht dat de commercie de 'klasieke muziek' heeft vermoord. Mocht dit laatste het geval zijn, is deze productie geslaagd. En daarmee stel ik geen moment de integriteit van mevrouw Jansen ter discussie. Want daar is geen enkele aanleiding toe.
Los van mijn probleem met de getoonde commercie (en die twee uiterst vervelende representanten daarvan) hield ik aan een tweetal observaties nogal gemengde gevoelens over. Ten eerste een overvolle concert- en opnameagenda die mevrouw Jansen op enig moment te veel werd. Ten tweede, ook al was het bestaand materiaal, het weerzien met Philippe Hirschhorn, de leraar van Janine Jansen. Inclusief de angstaanjagende beelden van het concours Reine Elisabeth van 1967.
Hopf
Ook na het zien van de DVD bleef ik een beetje met gemengde gevoelens achter. Maar die hadden, in alle eerlijkheid, meer te maken met de oogmerken van de maker(s) van de DVD dan met mevrouw Jansen. Mij is namelijk een beeld bijgebleven van twee 'business executives' (met bijbehorende kleding, haren en taalgebruik) die voortdurend bezig waren 'het product' Janine Jansen 'op de markt te zetten'. Kortom kleding, kapsel en foto 'shoot-outs'. Ik neem het taalgebruik maar even over :/
Nu weten we met zijn allen sinds dat dikke boek dat Norman Lebrecht neerpende, dat de commercie zangers, zangeressen, solisten en dirigenten heeft overgenomen. Zodanig zelfs dat na aftrek van de opmerkelijk hoge gages voor 'sterren', er eigenlijk geen geld meer is voor een orkest.
Ik stelde al hiervoor dat ik niet weet welk oogmerk de maker(s) van deze DVD voor ogen stond: een soort 'dag uit het leven van' of zo, dan wel een instrumentatie van de opvatting van Lebrecht dat de commercie de 'klasieke muziek' heeft vermoord. Mocht dit laatste het geval zijn, is deze productie geslaagd. En daarmee stel ik geen moment de integriteit van mevrouw Jansen ter discussie. Want daar is geen enkele aanleiding toe.
Los van mijn probleem met de getoonde commercie (en die twee uiterst vervelende representanten daarvan) hield ik aan een tweetal observaties nogal gemengde gevoelens over. Ten eerste een overvolle concert- en opnameagenda die mevrouw Jansen op enig moment te veel werd. Ten tweede, ook al was het bestaand materiaal, het weerzien met Philippe Hirschhorn, de leraar van Janine Jansen. Inclusief de angstaanjagende beelden van het concours Reine Elisabeth van 1967.
Hopf
) aangeschaft heb. Ben helemaal onder de indruk van de Chaconne van Bach....wist niet van het bestáán.......
