Op les heb ik de opdracht gekregen een stuk uit mijn hoofd te leren en als dat lukt weer vanaf papier, dan hoor je opeens ook weer meer en gaat het ook beter.
Op les speelt mijn leraar ook vaak nieuwe stukken voor en dan mag ik niet naar zijn vingers kijken. Daarna moet ik het uit mijn hoofd naspelen, tegenwoordig ook langere stukken die hij maar één keer voorspeelt. Ik dacht eerst dat ik dan niet meer wist wat hij gespeeld had, maar als ik gewoon begin, komt er vanzelf toch wel weer redelijk wat boven. Dat is wel verrassend om te merken. Soms dan speel ik de noten wel na, maar blijkt de streekindeling nog niet te kloppen. Als dat allemaal behandeld is, komen de noten pas. Eigenlijk vind ik het veel makkelijker om rechtstreeks van de noten te spelen, maar dit heeft ook wel wat omdat je dan veel minder met tellen bezig bent en inderdaad, zoals Marcelita zegt, meer met de muziek.