Het valt mij ook op dat ik alleen maar filmpjes tegenkom waar mannen dit instrument. Niet alleen de kaste speelt kennelijk een rol in dit land, maar ook nog het geslacht als het om het bespelen van instrumenten gaat.
En ze houden ook erg van unisono spelen. Er is niemand met een tegenmelodie of een melodie een kwart hoger of lager. Het doet me erg denken aan zoemende insecten in de zinderende hitte.
Met hun manier van strijken komen er ritmische accenten en het trommeltje zit op de afterbeat. Dat geeft het net even wat pit!
En nu het toch over een strijkinstrument in Rajasthan gaat, doe dan ook deze:
De Rawan Hattha
Dit ziet er weer heel bijzonder uit! Ze hebben hier wel wat met meeresonserende snaren!
Die strijkstok is ook wel heel bijzonder. Zijn dat nou van die metalen belletjes die de klank verder 'bijkleuren'? Het is niet goed te zien.
Ik heb mijn licht opgestoken bij
https://altsoundings.com/video-2/india/kishna-plays-rawan-hatta/
Gewoonlijk zit er één snaar van paardenhaar op en een langere stalen snaar met nog zo'n 12 of meer stalen snaren die meeresoneren. (Je ziet ook de stemsleuteltjes). De snaren zijn bevestigd aan een stammetje van bamboe en die is weer bevestigd aan een halve schil van een kokosnoot waar een geitenvel op gespannen is die de trillingen van de snaren resoneert.
Op de strijkstok is, traditioneel, paardenhaar op is gespannen en bij de punt zijn kleine belletjes gemonteerd.
Wegens het tekort aan paardenhaar (paardenstaarten) in Udaipur wordt nu in plaats van paardenhaar voor de snaar een langer houdbare en dikker nylon gebruikt en voor de strijkstok nylon snaren als 'lint' (dus 'haar').
De paardenharen snaren versleten wel erg snel; de locale eigenaars van paarden gingen klagen.
De melodieën die op dit instrument worden gespeeld, hebben ongeveer hetzelfde toonbereik als wat ik bij wel meer eXotische instrumenten hoor uit deze streken: een oktaaf en soms nog een oktaaf+een kwart. (bijvoorbeeld van C1-E2). En je hoort ook nogal eens melodieën waar niet meer dan een kwint voor nodig is (c-g) en dat beperkte maakt het wat hypnotiserend.
Het heeft niet dat warme van bijvoorbeeld viool en cello. Waarschijnlijk zorgt het hout van onze instrumenten daar goed voor. Geitenhuid kan, zo lijkt het, metalen snaren niet echt warm kleuren en de halve kokos behuizing evenmin. Ik vind het wat nerveus klinken, net of je op een soort open zenuw speelt.
Maar die belletjes op de strijkstok...wat merken jullie daar nou helemaal van?