Ik heb het een beetje gevolgt, en was best onder de indruk.
Ik weet zijn naam niet maar die Belg vond ik erg mooi en rustig (beheerst) spelen, de dag er voor was een of andere jonge man (natuurlijk ook een virtuoos) aan de beurt maar vond het gejaagd.
Niet dat hij niet kon spelen of geen techniek had of zo (mijn hemel, wie ben ik om hier over commentaar te leveren), hoe moeilijker het werd des te sneller ging hij spelen, naar mijn mening om te laten zien dat hij de techniek zeer goed onder de knie heeft.
Voor mij was het met het mondje open achter de kijkbuis zitten, wat een techniek, snelheid, wat een klank. Maar gejaagd.
Het deeld mij denken aan de CD van Janine Janssen, De vier jaargetijden.
Janine ook nog jong, maakt op deze CD van de vier jaargetijden op een gegeven moment een achtbaan qua tempo. Te snel, te gejaagd.
Het zelfde gevoel kreeg ik zaterdag bij die jonge man.
Aan de andere kant, als 't manneke ouder wordt en niet meer die houding heeft om te "tonen" dat "hij" het kan en beheerst, denk ik dat er weer een virtuoos bij is.
Zijn verbeten gezicht, vast gebeten in het stuk van ???? Storjajkowski (of zo iets) en het zo gedreven weten te spelen.
Dat wordt echt een toppertje, trouwens die Belg ook, maar daar heb ik maar een aantal "vlagen"van gezien.
Groetjes
Remi