Ik heb nog eens even verder gespeurd over een apparaat dat het inspelen kan versnellen en kwam een aantal interessante zaken tegen.
Zo vond ik een artikel van Henry Strobel, een toch niet geheel onbekend figuur, zeker wanneer het gaat om een aantal boekwerken die hij heeft geschreven over vioolbouw.
http://www.henrystrobel.com/vibrate.htm
(Is wel in het Engels, maar dat zal voor de meesten van ons geen bezwaar zijn hoop ik).
Henri Strobel deed onderzoek met een von Reumont type vibrator en een laser vibrometer en die lieten hem concluderen, dat een geforceerde trilling aan sommige violen een niet-omkeerbare vermindering in de demping teweeg kan brengen. Het effect zou kunnen worden toegeschreven aan het versnellen van de ‘kruip’ van de lignine, een bestanddeel dat de cellulosevezels bijeen houdt.
Onder musici bestaat een algemene overeenstemming, dat het inspelen van een instrument een feit is en de toestand van een ingespeelde viool is per definitie de normale toestand waaronder het instrument moet worden vergeleken. Het verminderen van demping door een opgelegde trillingsbehandeling overschrijdt ver die van het normale inspelen, zodat mag worden aangenomen dat het apparaat ‘iets doet’. Een subjectieve evaluatie geeft duidelijk aan dat er een verbetering optreedt die meer is dan een suggestie. Om er een objectieve beoordeling op los te laten bestaat het Duitse Patentbureau en het ‘Lehmann artikel’ (J. Mayer 1978) . Echter een objectieve meting van de kwalitiet van een viool is geen sinecure en subtiele veranderingen zijn complex en variëren van instrument tot instrument en tijdstip. Het kan ook zijn dat door de trillingsbehandeling er veranderingen optreden aan de positie van de stapel, waardoor de klankverandering aan een andere variabel moet worden toegeschreven.
Er zijn er ook die beweren, dat simpel zonlicht (lees: UV-straling) een veroudering op de cellulosevezels teweeg brengt die in positieve zin bijdraagt aan een klankverbetering omdat er minder demping optreedt. Zie: http://www.dalemfg.com/acousticaladjustment_017.htm(Engels).
Gerenommeerde vioolbouwers vinden dit klinkklare onzin, omdat er nooit een verhoging in taptoon werd waargenomen bij een droogproces van de olielak in een UV-box. Tijdens de droging verliest het hout vermoedelijk wat vocht en dat zou het effect verklaren.
Dit vond ik wel heel inventief:
Er zijn ook mensen die hun elektrische tandenborstel (Sonicare) aan de kam bevestigen en die een aantal uren laten deelnemen aan trillingen van zo’n 60 Hz. Het schijnt te werken.
Een Patent over dit onderwerp heb ik nog niet kunnen vinden!
Frits
Zo vond ik een artikel van Henry Strobel, een toch niet geheel onbekend figuur, zeker wanneer het gaat om een aantal boekwerken die hij heeft geschreven over vioolbouw.
http://www.henrystrobel.com/vibrate.htm
(Is wel in het Engels, maar dat zal voor de meesten van ons geen bezwaar zijn hoop ik).
Henri Strobel deed onderzoek met een von Reumont type vibrator en een laser vibrometer en die lieten hem concluderen, dat een geforceerde trilling aan sommige violen een niet-omkeerbare vermindering in de demping teweeg kan brengen. Het effect zou kunnen worden toegeschreven aan het versnellen van de ‘kruip’ van de lignine, een bestanddeel dat de cellulosevezels bijeen houdt.
Onder musici bestaat een algemene overeenstemming, dat het inspelen van een instrument een feit is en de toestand van een ingespeelde viool is per definitie de normale toestand waaronder het instrument moet worden vergeleken. Het verminderen van demping door een opgelegde trillingsbehandeling overschrijdt ver die van het normale inspelen, zodat mag worden aangenomen dat het apparaat ‘iets doet’. Een subjectieve evaluatie geeft duidelijk aan dat er een verbetering optreedt die meer is dan een suggestie. Om er een objectieve beoordeling op los te laten bestaat het Duitse Patentbureau en het ‘Lehmann artikel’ (J. Mayer 1978) . Echter een objectieve meting van de kwalitiet van een viool is geen sinecure en subtiele veranderingen zijn complex en variëren van instrument tot instrument en tijdstip. Het kan ook zijn dat door de trillingsbehandeling er veranderingen optreden aan de positie van de stapel, waardoor de klankverandering aan een andere variabel moet worden toegeschreven.
Er zijn er ook die beweren, dat simpel zonlicht (lees: UV-straling) een veroudering op de cellulosevezels teweeg brengt die in positieve zin bijdraagt aan een klankverbetering omdat er minder demping optreedt. Zie: http://www.dalemfg.com/acousticaladjustment_017.htm(Engels).
Gerenommeerde vioolbouwers vinden dit klinkklare onzin, omdat er nooit een verhoging in taptoon werd waargenomen bij een droogproces van de olielak in een UV-box. Tijdens de droging verliest het hout vermoedelijk wat vocht en dat zou het effect verklaren.
Dit vond ik wel heel inventief:
Er zijn ook mensen die hun elektrische tandenborstel (Sonicare) aan de kam bevestigen en die een aantal uren laten deelnemen aan trillingen van zo’n 60 Hz. Het schijnt te werken.
Een Patent over dit onderwerp heb ik nog niet kunnen vinden!
Frits
?