Het belang van een jaarlijkse onderhoudsbeurt.

[marloes s]

Afgelopen week heb ik mijn cello naar de voolbouwer gebracht voor een jaarlijkse beurt.
Toen ik de cello 2 jaar geleden kocht heb ik besloten de cello minstens 1 keer per jaar naar de vioolbouwer te brengen voor een algemene onderhoudsbeurt.
En vandaag bleek weer dat een jaarlijkse controle geen overbodige luxe is voor je instument.
Het bleek dat het bovenblad op 4 plekken een klein beetje was losgekomen, dat de stapel niet helemaal meer goed stond, de snaren lagen veel te diep in de kam dus de kam is bij gesneden.
De cello is van binnen geinspecteerd, de randen van de cello zijn bij gewerkt en bij gekleurd.
En dat allemaal voor een paar tientjes.

Laten jullie je instument ook jaarlijks "keuren" ?

 

[Oosterhof Vioolbouw]

Ik denk toch ook dat iemand die zijn instrument een beetje kent en goed behandelt, al vrij snel een afwijking opmerkt. Een vreemd geluid of rammel kan een ieder wel horen. Als je dan je ogen goed gebruikt in combinatie met het gehoor kun je een eind komen om vast te kunnen stellen of het euvel zélf te verhelpen is of juist niet.
Hoewel het geen kwaad kan, lijkt me een jaarlijkse inspectie niet nodig.
Inkepingen op de kam die te diep zijn geworden vragen soms om een nieuwe (hogere) kam en kan niet worden volstaan met het simpel verwijderen van een randje (te veel?) hout aan de bovenkant van de kam. De inkepingen worden dan wel minder diep maar je moet je dan afvragen of de dieper liggende inkepingen wel aanvaardbaar zijn.
Een vioolbouwer kan dat beoordelen, maar vaak de bespeler ook: de snaren liggen dan te laag en dus te dicht bij de toets. Ik neem aan dat in dit geval mbt de kam een juiste beoordeling heeft plaats gehad.

 

[Marcelita]

Als de snaren te diep in de kam liggen, riskeer je toch ook snaarbreuk doordat de snaar dan niet meer soepel door de geul beweegt?

 

[marloes s]

Inkepingen op de kam die te diep zijn geworden vragen soms om een nieuwe (hogere) kam en kan niet worden volstaan met het simpel verwijderen van een randje (te veel?) hout aan de bovenkant van de kam. De inkepingen worden dan wel minder diep maar je moet je dan afvragen of de dieper liggende inkepingen wel aanvaardbaar zijn.
Een vioolbouwer kan dat beoordelen, maar vaak de bespeler ook: de snaren liggen dan te laag en dus te dicht bij de toets. Ik neem aan dat in dit geval mbt de kam een juiste beoordeling heeft plaats gehad.

Absoluut, hier heb ik het heel bewust met de vioolbouwer over gehad en het bijsnijden bleek nog te kunnen.
De volgende keer moer er dan wel een nieuwe kam op.

Ik denk toch ook dat iemand die zijn instrument een beetje kent en goed behandelt, al vrij snel een afwijking opmerkt. Een vreemd geluid of rammel kan een ieder wel horen. Als je dan je ogen goed gebruikt in combinatie met het gehoor kun je een eind komen om vast te kunnen stellen of het euvel zélf te verhelpen is of juist niet.

Ik denk dat ik mijn cello best goed ken, maar ik ben geen vioolbouwer en beoordeel mijn cello dus vanuit mijn gebruikersblik.
En zelf een los gekomen bovenblad lijmen lijkt mij echt specialistenwerk.
Ben heel bij dat de vioolbouwer dingen opmerkt aan mijn cello die ik zelf niet merk, daarvoor ga ik jaarlijks naar hem toe voor controle.
En voor het geld hoeft je het niet te laten.

 

[Oosterhof Vioolbouw]

(.....)Ik denk dat ik mijn cello best goed ken, maar ik ben geen vioolbouwer en beoordeel mijn cello dus vanuit mijn gebruikersblik.
En zelf een los gekomen bovenblad lijmen lijkt mij echt specialistenwerk.
Ben heel bij dat de vioolbouwer dingen opmerkt aan mijn cello die ik zelf niet merk, daarvoor ga ik jaarlijks naar hem toe voor controle.
En voor het geld hoeft je het niet te laten.

Ik wilde slechts beweren dat de regelmatige bespeler dé aangewezen persoon is om afwijkingen te constateren. Geen pleidooi om alles zelf maar te gaan repareren.
Het hangt van het euvel af of het zélf is op te lossen of dat er mee naar de vioolbouwer gegaan moet worden. Uiteraard ga je geen los bovenblad zelf lijmen, maar je kunt wel tijdig vaststellen dat het ergens los zit. En dan word je daar meestal op geattendeerd doordat het geluid anders is.

 

[JanHut]

Ik ging een periode eens in de 2 jaren. Er was wel eens wat, maar meestal werd alles bekeken, kreeg ik een reactie op de conditie en klaar was het. Vorig jaar besloot ik: ik ga vanaf nu elk jaar. Die paar minuten inspectie door de vakman of -vrouw en nog wat interessante uitwisseling vind ik heel prettig.

Soms is er niets, soms wordt de kam pietsje rechter gezet of een mini schadeplekje weggewerkt.

 

[Tobias †]

Afgelopen week heb ik mijn cello naar de voolbouwer gebracht voor een jaarlijkse beurt.
Toen ik de cello 2 jaar geleden kocht heb ik besloten de cello minstens 1 keer per jaar naar de vioolbouwer te brengen voor een algemene onderhoudsbeurt.
En vandaag bleek weer dat een jaarlijkse controle geen overbodige luxe is voor je instument.
Het bleek dat het bovenblad op 4 plekken een klein beetje was losgekomen, dat de stapel niet helemaal meer goed stond, de snaren lagen veel te diep in de kam dus de kam is bij gesneden.
De cello is van binnen geinspecteerd, de randen van de cello zijn bij gewerkt en bij gekleurd.
En dat allemaal voor een paar tientjes.

Laten jullie je instument ook jaarlijks "keuren" ?

Ik lees dit met enige verbazing. Het bovenblad was een klein beetje losgekomen, en dat merk je zelf niet.
De stapel was in zijn uppie aan de wandel gegaan, de stapels in mijn violen hebben waarschijnlijk geen wandelbenen, want die gaan nooit aan de wandel. En je had ook niet gemerkt dat de snaren te diep lagen. Ook de randen van de cello moesten worden bijgewerkt en bijgekleurd. Wat doe jij eigenlijk met je cello buiten het spelen om, en kijk je er wel eens naar, of kijk je alleen maar in je muziekboeken.

 

[JanHut]

Ik vroeg het eens aan een vioolbouwer. Zij vertelde mij over muziekanten:
sommigen komen jaarlijks langs met hun strijkinstrument, anderen pas na 5 jaren.