Wat ik heel merkwaardig vind is dat het systeem volgens het filmpje de relatieve vochtigheid kan reguleren. Het spul wat in de zakjes zit is gewoon hygroscopisch materiaal (CaCl2) wat enkel vocht opneemt maar dat niet meer afgeeft. Doet hetzelfde als de bekende 'vochtvreters'. Want als het vocht zou afgeven tot welke relatieve vochtigheid dan? Als je een kurkdroog instrument zou hebben zou het nog kunnen, wanneer je die in een omgeving legt waar de vochtigheid veel hoger is: dan neemt het vocht op uit de omgeving tot er evenwicht is opgetreden. Maar dan heb je die zakjes niet nodig, dat gaat ook prima zonder.
In nederland/vlaanderen kun je dus concluderend zeggen:
Droge vorst en de verwarming: naar 35. (Ik begin wel ietsjes te twijfelen aan de zuiverheid van mijn hygrometer). Misschien is het in huis wat droger dan gemiddeld en is ingrijpen onder 40 toch regelmatig nodig.
Als je een haarhygrometer hebt kun je een redelijke indicatie krijgen over de juistheid van de meting door de meter in een vochtige handdoek te wikkelen. Na een uur zou de meter dan zo'n 96% RH moeten aangeven.
Er is veel onduidelijkheid over de impact van een hogere of lagere luchtvochtigheid. Bij een verhoogde luchtvochtigheid wordt wel door velen een klankverandering waar genomen. Er zijn ook gegevens bekend van de gewichtstoename van de viool als functie van de luchtvochtigheid. Een procent toename in de RH zou overeen komen met zo'n 4 gram vocht. Het grootste effect heeft vochttoename op uitzetting van het bovenblad waardoor de stapel er minder strak in komt te staan. Deze twee variabelen maken dat de klank als 'anders' wordt ervaren.
