Toen ik mijn cello huurde, kreeg ik daar geen plankje bij, maar het plankje dat ik kocht, gaat mijn hele celloleven mee. Ik kreeg wel een strijkstok mee, hars, de cello zelf en een goede hoes (er zijn immers ook van die hele dunne hoezen die geen bescherming bieden).
Een pepiter, wat is dat, nog nooit van gehoord.
Ook ik ben begonnen na mijn 40e. Je gaat niet zo snel als ijverige kinderen, maar snel genoeg om het leuk te houden (als je oefent tenminste).
Noten leren gaat met de methode die je leraar/lerares gebruikt gelijk op. Er zijn online nog tal van gratis oefenprogramma's voor notenlezen als je het nog wat sneller wilt automatiseren in je hoofd, maar eigenlijk denk ik dat je er meer aan hebt om de noten die je leert, dat je die gelijk automatisch terugvindt op de cello en daarin voorzien cellomethodes doorgaans wel (naar mijn weten).
Hoe lang je moet oefenen: dat hangt ook wel af van de fase van het leren bespelen van de cello. Mijn ervaring is dat je in het begin beter een kwartier achteréén goed oefent en dan wat anders gaat doen en na een paar uur nog eens.
In het begin neigt men nogal te verkrampen, zo ontzettend ons best zijn we immers aan het doen. Die duim achter de cello wordt veel te hard geknepen en het duurt wel een tijdje voor je van dat euvel af bent. Te lang een ongezonde spanning is gewoon niet goed, dus opbouwen en dat is net als met sport. Onze sport is mooi cello gaan spelen!
En net als
@marloes s en andere cellisten haat ik stoelen die schuin naar achteren en naar beneden lopen. Je moet op het eerste stuk van de stoel zitten en dat voelt dan heel rot aan met vaak nog een beetje scherpe rand.
De hoek van 90 graden vindt ik inderdaad heel fijn zitten. Je voeten moeten immers solide op de grond kunnen rusten. Op die manier ga je ook niet stiekem spanning in je tenen opbouwen. Vanaf het begin een goede houding ontwikkelen is belangrijk. Haastige spoed is zelden goed, ook met cello leren spelen!
Meestal zorgt een cellodocent wel dat er een goede stoel of kruk voor zijn leerlingen klaarstaat. Als je een stukje verder bent en in een ensemble speelt die dan ergens wat laat horen, kom je wel in aanraking met 'foute stoelen'.
Dit los ik dan op met een ergonomisch kussen (wigkussen, bijvoorbeeld van het merk Defa).
Maar goed, voorlopig is het vanaf september dus lessen volgen en oefenen, oefenen en nog eens oefenen. En echt hoor, bouw dat rustig op, want het kan je echt een beetje opbreken. Ik kan nu een uur oefenen, maar dat komt, omdat ik geen pijn van het spelen oploop. En dan nog voelt gezond pauze inlassen heel goed!
Leuk dat je erbij gekomen bent op het forum en we zijn benieuwd naar je ervaringen!