marloes s
|♫♫|♫
Zoals jullie hebben kunnen lezen bij het toppic over boeken, ben ik een boek aan het lezen over improviseren.
Tot nu toe blokkeerde ik altijd als ik op mijn cello wilde improviceren.
Het lukte gewoon niet, terwijl ik dat wel graag wilde kunnen doen.
En toen ik het boek in de bibliotheek tegen kwam heb ik het meegenomen.
Tot mijn grote verbazing staan er een aantal tips in voor mij die mij wel bruikbaar leken en gisteren ben ik daarmee aan de slag gegaan op mijn eigen cello
Ten eerste kwam ik achter een aantal valkuilen:
1 ik heb altijd gedacht dat ik een hele goede beheersing moest hebben van mijn instrument voot ik zou kunnen improviceren, dit blijkt niet juist te zijn, iedereen kan improviseren op zijn of haar nivo.
2 nadenken bij wat je doet, het blijkt dat improveseren vooral met je emotie,s en gevoelens (oren en handen)gebeurd en veel minder met je gedachten (nadenken over wat je doet)
3 ongeduld, improviseren komt in je op borrelen, is niet iets wat je kunt forceren, wachten tot de volgende toon zich opdringt, de muzikale verwachting laten stijgen in je emotie,s.
Totdat het bijna uit je vingers rold.
4 afleiding, je kunt afgeleid worden door de dingen die je om je heen ziet, improviceren met je ogen dicht kan helepen deze afleiding te voorkomen en je te richten op je gevoelens.
5 spanning, als je erg gespannen bent voor wat je gaat doen, kan het helpen om wat ademhalings oefeninge te doen, spanning kan improviceren belemmeren.
6 kritische zij op jezelf, bij improviceren is alles wat je doet bij voorbaat al goed, improviceren hoeft niet mooi of muzikaal te zijn.
Dus heel wat valkuilen waar ik in val.
Gisteren ben ik gaan zitten met mijn cello, op een andere plek dan waar ik normaal mijn lessen oefen.
Cello gestemd, ogen dicht, ademhalingsoefeningen oefeningen tot ik merkte dat ik ontspannen was, vingers en strijkstok zomaar ergens geplaatst en de eerst toon gespeeld.
Ben die toon blijven spelen tot ik merkte dat mijn vingers bijna als vanzelf naar een andere noot ging.
Die tonen speel ik zoals het gebeurd, hard of zacht, langzaam,snel, met veel emoties of juist heel zach en liefelijk.
Dan laat ik de spanning en verwachting voor de volgede toon oplopen, zo hoog dat die niet meer te houden is, als dat nodig is adem ik nog een keer heel diep in en uit,
En plotseling is er dan een klein stukje magie, is de volgende toon geboren, het begin van mijn eerste improvicatie op de cello
Improviseren jullie ook?
En hoe doe je dat?
Tot nu toe blokkeerde ik altijd als ik op mijn cello wilde improviceren.
Het lukte gewoon niet, terwijl ik dat wel graag wilde kunnen doen.
En toen ik het boek in de bibliotheek tegen kwam heb ik het meegenomen.
Tot mijn grote verbazing staan er een aantal tips in voor mij die mij wel bruikbaar leken en gisteren ben ik daarmee aan de slag gegaan op mijn eigen cello
Ten eerste kwam ik achter een aantal valkuilen:
1 ik heb altijd gedacht dat ik een hele goede beheersing moest hebben van mijn instrument voot ik zou kunnen improviceren, dit blijkt niet juist te zijn, iedereen kan improviseren op zijn of haar nivo.
2 nadenken bij wat je doet, het blijkt dat improveseren vooral met je emotie,s en gevoelens (oren en handen)gebeurd en veel minder met je gedachten (nadenken over wat je doet)
3 ongeduld, improviseren komt in je op borrelen, is niet iets wat je kunt forceren, wachten tot de volgende toon zich opdringt, de muzikale verwachting laten stijgen in je emotie,s.
Totdat het bijna uit je vingers rold.
4 afleiding, je kunt afgeleid worden door de dingen die je om je heen ziet, improviceren met je ogen dicht kan helepen deze afleiding te voorkomen en je te richten op je gevoelens.
5 spanning, als je erg gespannen bent voor wat je gaat doen, kan het helpen om wat ademhalings oefeninge te doen, spanning kan improviceren belemmeren.
6 kritische zij op jezelf, bij improviceren is alles wat je doet bij voorbaat al goed, improviceren hoeft niet mooi of muzikaal te zijn.
Dus heel wat valkuilen waar ik in val.
Gisteren ben ik gaan zitten met mijn cello, op een andere plek dan waar ik normaal mijn lessen oefen.
Cello gestemd, ogen dicht, ademhalingsoefeningen oefeningen tot ik merkte dat ik ontspannen was, vingers en strijkstok zomaar ergens geplaatst en de eerst toon gespeeld.
Ben die toon blijven spelen tot ik merkte dat mijn vingers bijna als vanzelf naar een andere noot ging.
Die tonen speel ik zoals het gebeurd, hard of zacht, langzaam,snel, met veel emoties of juist heel zach en liefelijk.
Dan laat ik de spanning en verwachting voor de volgede toon oplopen, zo hoog dat die niet meer te houden is, als dat nodig is adem ik nog een keer heel diep in en uit,
En plotseling is er dan een klein stukje magie, is de volgende toon geboren, het begin van mijn eerste improvicatie op de cello
Improviseren jullie ook?
En hoe doe je dat?
) dat ik mn energie veel beter kwijtkan. Die energie blijft vastzitten als ik me moet concentreren om op de 'juiste manier' te spelen. TE lang improviseren is op dit moment voor mij niet goed, ook juist omdat de techniek er nog niet goed genoeg inzit.....maar even los is zoooo lekker 
