remi
♫ ♪
Nu vind ik her eerste plaatje juist wel een inleg en de tweede een opgetekende inleg/opleg.
De vergelijking tussen een nirto gelakt instrument en een oud instrument dat c.a. 60 jaar in de kast heeft gestaan is geen vergelijk. Het ging er om hoe het verschil te herkennen tussen een ingelegde rand en een opgetekende.
Dan gaan we nu ineens vergelijkingen trekken tussen hoe mooi het allemaal kan en hoe goed we het kunnen.
Als ik dan commentaar mag leveren is de inleg van de eerste twee zwart/wit foto’s zeer mooi, de kleuren foto er onder mhoa, zeker in de hoekjes kan het beter, maar wie ben ik , langs de randen onderaan zie ik ook onregelmatigheden in het lakken. De ronding bovenaan de C-bout is niet mooi glooiend en gaat een beetje plompt over in de rest van de C-bout. Foto drie (3) toont eigenlijk een beetje de verhoudingen tussen de drie laagjes inleg, maar ook daar zijn variaties in.
Wil ik nog even door zoeken dan zie ik dat het stukje plastiek op de kam bij de E-snaar wel erg ver oversteekt.
Het door mij geboden plaatje, nee de door mij geboden plaatjes laten het verschil zien tussen een opgelegde, getekende “inleg” en een echte inleg, al dan niet verweerd, na 60 jaar in de kast. Niet om aan te tonen hoe prachtig het allemaal kan. Niet om mee te pronken.
Zou ik natuurlijk nog een paar foto’s van mijn nieuwe aanwinst kunnen tonen, en er mankeert bouw technisch een hele hoop aan.
Maar wat klinkt dat instrument prachtig, en hoe veel boventonen ze ook laat horen, het is opnieuw leren spelen, ze laat iedere dissonant loepzuiver horen. Aan de ene kant een instrument om gek van te worden, de andere kant geeft zij mij de mogelijkheid om stukken te leren die ik voor onmogelijk hield.
Even terug op de bouw en de deskundigheid van het bouwen, de door Frits gebouwde instrumenten mogen er zeker zijn, ik doe het hem niet na.
Voor dat we elkaar gaan lopen bekritiseren of afzijken, het topic ging om hoe je het verschil tussen en nep en een echte inleg kon herkennen/zien
Remi
De vergelijking tussen een nirto gelakt instrument en een oud instrument dat c.a. 60 jaar in de kast heeft gestaan is geen vergelijk. Het ging er om hoe het verschil te herkennen tussen een ingelegde rand en een opgetekende.
Dan gaan we nu ineens vergelijkingen trekken tussen hoe mooi het allemaal kan en hoe goed we het kunnen.
Als ik dan commentaar mag leveren is de inleg van de eerste twee zwart/wit foto’s zeer mooi, de kleuren foto er onder mhoa, zeker in de hoekjes kan het beter, maar wie ben ik , langs de randen onderaan zie ik ook onregelmatigheden in het lakken. De ronding bovenaan de C-bout is niet mooi glooiend en gaat een beetje plompt over in de rest van de C-bout. Foto drie (3) toont eigenlijk een beetje de verhoudingen tussen de drie laagjes inleg, maar ook daar zijn variaties in.
Wil ik nog even door zoeken dan zie ik dat het stukje plastiek op de kam bij de E-snaar wel erg ver oversteekt.
Het door mij geboden plaatje, nee de door mij geboden plaatjes laten het verschil zien tussen een opgelegde, getekende “inleg” en een echte inleg, al dan niet verweerd, na 60 jaar in de kast. Niet om aan te tonen hoe prachtig het allemaal kan. Niet om mee te pronken.
Zou ik natuurlijk nog een paar foto’s van mijn nieuwe aanwinst kunnen tonen, en er mankeert bouw technisch een hele hoop aan.
Maar wat klinkt dat instrument prachtig, en hoe veel boventonen ze ook laat horen, het is opnieuw leren spelen, ze laat iedere dissonant loepzuiver horen. Aan de ene kant een instrument om gek van te worden, de andere kant geeft zij mij de mogelijkheid om stukken te leren die ik voor onmogelijk hield.
Even terug op de bouw en de deskundigheid van het bouwen, de door Frits gebouwde instrumenten mogen er zeker zijn, ik doe het hem niet na.
Voor dat we elkaar gaan lopen bekritiseren of afzijken, het topic ging om hoe je het verschil tussen en nep en een echte inleg kon herkennen/zien
Remi
